| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Quintus Septimius Florens Tertullianus Liber de patientia IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1 V | adflictationibus fuerat extractus, de Aaron deos sibi duces postulat,
2 XIV | diaboli uim expunxit, quem non abacti greges, non illae in pecore
3 VII | praeministrauit, demonstrans per abiectionem diuitiarum laesuras quoque
4 X | aut corruit aut praeceps abiit! Iam si leuius defendaris,
5 IX | cur enim inmoderate feras abisse quem mox subsequeris? Ceterum
6 VI | nationes seminaretur per semen Abrahae, quod est Christus, et gratiam
7 VI | subsequitur et antecedit. Denique Abraham Deo credidit et iustitiae
8 VI | fruebatur: facile erat, absente domino patientiae et magistro.
9 XII | tibi, si tenax iniuriae per absentiam patientiae fueris? Nemo
10 VIII| minorum delibatione laedemur? Absit a seruo Christi tale inquinamentum,
11 III | hominem euadere mortem, absolutam scilicet ueniam offensae
12 X | quod similitudo coniungit. Absolute itaque praecipitur malum
13 X | unici iudicis, id est Dei, abstulit! Quantos uero casus huiusmodi
14 IV | bonorum et demonstrator et acceptator Deus, in semetipso circumtulit,
15 IX | miserandos non aequanimiter accipimus. Cupio, inquit apostolus,
16 XIV | cum ille homo ad omnem acerbum nuntium nihil ex ore promeret
17 X | transigi nouit, nihil impetu actum non aut offendit aut corruit
18 XVI | subiectione libertatis gulae, addicit. Talia nationes patientiae
19 III | Cum uero traditur, cum adducitur ut pecus ad uictimam (sic
20 XIV | filii uno ruinae impetu adempti, non ipsius denique corporis
21 VII | appetiuit, detruncatum uel etiam ademptum non aegre sustinere debemus.
22 XII | exemplis de paenitentia sanctis adest: erroneam ouem patientia
23 II | patientiae auctoritatem non adfectatio humana caninae aequanimitatis
24 I | eam foederantur, in illam adfectatione uirtutis unanimiter student;
25 VII | sumus]. Itaque si damno adfecti inpatienter senserimus,
26 XVI | obsequii laborem mentitis adfectionibus tolerat, quae uentris operarios
27 XIII| commendat, deprecationes adfirmat; haec aures [Christi] Dei
28 V | per conloquium ipsum eius adflata est spiritu inpatientia
29 XIII| patientiae in corpore? Inprimis adflictatio carnis, hostia domino placatoria
30 V | caelestis quo Aegyptiis adflictationibus fuerat extractus, de Aaron
31 III | uoluisset uno dicto de caelis adfuissent, ne unius quidem discentis
32 VII | nihil damnationi timendum adgredi dubitant, cum denique ludo
33 III | nullum uolentem sibi adhaerere non suscepit, nullius mensam
34 VII | detrimentis inpatientiam adhibere, [sunt] qui rem pecuniariam
35 VI | superduceret, ampliandae adimplendaeque legi adiutricem suam patientiam
36 V | experimento quid ad peccandum adiutaret instructus, eandem inpingendo
37 VI | ampliandae adimplendaeque legi adiutricem suam patientiam praefecit,
38 XV | pacem gubernat, dilectionem adiuuat, humilitatem instruit, paenitentiam
39 XIII| demerendo domino multipliciter adlaboremus, utpote quae ab ipso domino
40 XI | sumus officio patientiae administrandae, qui aliqua ex parte aut
41 I | rei adortos ipsos prius in administratione eius rei deprehendi et constantiam
42 XV | eum. Si non cum spiritu admiserimus, in nobis morabitur semper?
43 V | ante istud inpatientiae admissum homini inputatur? Innocens
44 VIII| ab alio aequanimiter pati admoneat. Hic iam de patientiae uoluptate.
45 XI | cui dignatur irasci, quem admonendi dissimulatione non decipit! ~
46 XI | nostris aut mali insidiis aut admonitionibus domini interuenimus. Eius
47 III | matris [et] expectat et natus adolescere sustinet et adultus non
48 V | indiuiduas in uno patris sinu adoleuisse. Atenim quam primus senserat,
49 II | artium et opera manuum suarum adorantes, nomen familiam ipsius persequentes,
50 I | commendationem alicuius rei adortos ipsos prius in administratione
51 III | in terris quodammodo manu adprehensa est? Nasci se Deus patitur:
52 XV | feminam exornat, uirum adprobat; amatur in puero, laudatur
53 VI | quem nobis patrem patientia adquirat! ~
54 V | omne peccatum inpatientiae adscribendum. Malum inpatientia est boni.
55 V | Frustra istud inpatientiae adscripserim, si Cain ille primus homicida
56 IX | aliqua doloris patrocinatur adsertio. Praeponendus est enim respectus
57 I | facile cuiquam nisi patientia adsideat prouenire. Ita praeposita
58 XI | decipit! ~Vndique igitur adstricti sumus officio patientiae
59 X | fictilia, seruulis nostris adsumentibus sibi de conseruis ultionem
60 XII | pacis gratissimae Deo adtinet disciplinam, quis omnino
61 XII | suscipit) et humeris insuper aduehit baiulus patiens peccatricem
62 V | sicut patientia in Deo, ita aduersaria eius in aduersario nostro
63 VIII| tibi sufficit), sed insuper aduersarii tui et frustratione oblectatus
64 V | quam principaliter fidei aduersetur. Nam quod ab aemulo Dei
65 XI | pollicetur, quia nemo in aduersis exultabit, nisi ante contempserit
66 V | ut perfici possit: quis adulterium sine libidinis inpatientia
67 XII | perseuerantiam sustineri — alterum adulterum non facit, alterum emendat,
68 III | natus adolescere sustinet et adultus non gestit agnosci, sed
69 XI | tolerat? Itaque talibus et aduocatio et risus promittitur. Beati
70 V | inpingendo in crimen homini aduocauit. Conuenta statim illi mulier,
71 V | infructuosum: loquacitas in aedificatione nulla [turpis], si quando,
72 I | Ita miserrimus ego semper aeger caloribus inpatientiae,
73 V | oblitus brachii caelestis quo Aegyptiis adflictationibus fuerat
74 XVI | isto quoque domino diabolus aemularetur, quasi plane ex pari (nisi
75 XI | sustinere, ut hostis studium aemulatio nostrae aequanimitatis eludat.
76 I | libidinibus et sententiarum aemulationibus discordent, solius tamen
77 XII | patientia non facit; non aemulatur: id quidem inpatientiae
78 V | aduersetur. Nam quod ab aemulo Dei conceptum est utique
79 XIV | ulceris sui redundantiam magna aequanimitate destringeret, cum erumpentes
80 X | nobis in domino tam iusto ad aestimandum, tam potenti ad perficiendum
81 III | longinquo fors ut de supernis aestimetur: quid illa autem [patientiam],
82 XV | sene; in omni sexu, in omni aetate formosa est! ~Age iam, si
83 IV | pilleo uertitur, sed in aeternitate aut poenae aut salutis!
84 XV | omni aetate formosa est! ~Age iam, si et effigiem habitumque
85 IV | nobis domino Deo: satis enim agnitio Dei quid sibi incumbat intellegit.
86 III | maxime, pharisaei, dominum agnoscere debuistis: patientiam huiusmodi
87 III | sustinet et adultus non gestit agnosci, sed contumeliosus insuper
88 IV | quae nobis Deus subdit? Agnoscunt denique quae oboediunt:
89 III | non magis aperit os quam agnus sub tondentis potestate),
90 IX | denuntiationis apostoli, qui ait: Ne contristemini dormitione
91 VII | eam non in concupiscentia alieni tantum constitutam interpretemur.
92 | Alioquin
93 | alios
94 | aliquo
95 | alium
96 XII | fratrem suum munus apud altare perficiet, nisi prius reconciliando
97 XIII| satis Deo fecit. ~Iam si altiores et feliciores gradus corporalis
98 XV | Helias. Nam ubi Deus, ibi et alumna eius, patientia scilicet.
99 XII | prius iram dolorem duritiam amaritudinem, uenena scilicet inpatientiae,
100 VIII| aut nequam, reddam et ipse amaritudinis uicem necesse est aut cruciabor
101 VIII| gratia sustines. Si linguae amaritudo maledicto siue conuicio
102 XV | exornat, uirum adprobat; amatur in puero, laudatur in iuuene,
103 VII | nobis, si eum in tantum amauerimus, ut amissum non sufferamus?
104 XVI | ignis expectat. Ceterum nos amemus patientiam Dei, patientiam
105 VII | offerre possit? Quomodo amicos de mammona fabricabimus
106 XV | et minax risus; ceterum amictus circum pectora candidus
107 V | conceptum est utique non est amicum Dei rebus. Eadem discordia
108 V | Innocens erat et Deo de proximo amicus et paradisi colonus: at
109 XIV | Deo recuperauit et quae amiserat conduplicata possedit. Et
110 VI | linguae uenenum. Plus lex quam amisit inuenit, dicente Christo:
111 XIV | neque damnis saecularium nec amissionibus carissimorum nec corporis
112 VII | Libenter igitur terrena amittamus, caelestia tueamur; totum
113 VII | largiendo seu patienter in amittendo! ~
114 VII | hic inuenimus, ubi habemus amittere? Gentilium est omnibus detrimentis
115 VI | gratiam legi superduceret, ampliandae adimplendaeque legi adiutricem
116 X | non probamus modo, sed ampliorem quam ipsi sibi praesumpsissent
117 XII | uenena scilicet inpatientiae, amputarit? Quomodo remittes et remittetur
118 XV | ministra omni loco ac tempore angatur necesse est; quodcumque
119 III | potestate), ille, cui legiones angelorum si uoluisset uno dicto de
120 V | Quid primum fuerit ille angelus perditionis, malus an inpatiens,
121 XIII| sacrificium, cum sordes cum angustia uictus domino libat, contenta
122 VII | pecunia, sed pecuniam pro anima deponere conuenit, seu sponte
123 V | maledictione sola contentus ab animaduersionis impetu in diabolo temperauit.
124 VII | rem pecuniariam fortasse animae anteponant. Nam et faciunt,
125 I | qui alicuius sapientiae animalia deputantur, tantum illi
126 XII | patientiae fueris? Nemo conuulsus animum in fratrem suum munus apud
127 VII | pecuniariam fortasse animae anteponant. Nam et faciunt, cum lucri
128 VII | concitatur terrena caelestibus anteponendo, de proximo in Deum peccat:
129 III | ratio et structio, satis aperte, non sermonibus modo in
130 XV | est tenerae serenitatis, apertus et simplex, quem tertio
131 VII | radicem spiritus domini per apostolum pronuntiauit: eam non in
132 V | comperta sit, ut ex isto appareat quam principaliter fidei
133 I | caeca uiuunt summae uirtutis appellatione honorant; philosophi quidem,
134 VII | non esse. Quod ergo nobis appetere minime opus est, quia nec
135 VII | opus est, quia nec dominus appetiuit, detruncatum uel etiam ademptum
136 V | escatilem pluuiam, post petrae aquatilem sequellam desperant de domino,
137 X | litabimus domino Deo, si nobis arbitrium defensionis arrogauerimus?
138 VIII| ergo ut, a quo nos dominus arcet, idem ab alio aequanimiter
139 X | nobis arbitrium defensionis arrogauerimus? Nos putres, uasa fictilia,
140 IV | conuersari uidemus (siquidem artificium promerendi obsequium est,
141 II | ingratissimas nationes ludibria artium et opera manuum suarum adorantes,
142 III | plateis uocem eius audiuit; arundinem quassatam non fregit, linum
143 XIII| ad ipsum diuinae sedis ascensum, nulla plus illic quam patientia
144 III | peccatores, non publicanos aspernatus est, non illi saltim ciuitati
145 III | mensam tectumue despexit, atquin ipse lauandis discipulorum
146 II | ipsius persequentes, luxuria auaritia iniquitate malignitate cottidie
147 V | prius est ut aut odii aut auaritiae fiat inpatiens. Quidquid
148 I | propriae conuersationis auctoritate dirigere, ne dicta factis
149 II | Nobis exercendae patientiae auctoritatem non adfectatio humana caninae
150 V | discordia est rerum quae et auctorum: porro cum Deus optimus,
151 XVI | potestatibus subicit, quae aucupandis orbitatibus omnem coacti
152 VIII| possimus! Si parum aequanimiter audiam dictum aliquod in me proteruum
153 V | intulerunt nisi per inpatientiam audiendi? domino autem ipso per inpatientiam
154 VII | dabit, nisi idem sit qui auferenti tunicam etiam pallium offerre
155 XIV | respectu Dei tot doloribus auocatus ille est, sed constitit
156 V | postulat, cum in idolum auri sui conlationes defundit:
157 IV | sumus, domino scilicet, auscultare dubitamus? At quam iniustum
158 V | malitiam ab inpatientia auspicatam, deinde inter se conspirasse
159 I | de patientia componere ausum, cui praestandae idoneus
160 XIII| clementiam elicit. Sic ille rex Babylonius, offenso domino, cum squalore
161 XII | humeris insuper aduehit baiulus patiens peccatricem derelictam.
162 XI | castigo. O seruum illum beatum cuius emendationi dominus
163 VI | uestros et maledicentibus benedicite et orate pro persecutoribus
164 VIII| maledicamur patienter, ut benedicti esse possimus! Si parum
165 XII | est: id a patientia sumit; benefica est: malum patientia non
166 VII | cum per uias inmemores bestiarum latrocinantur. Nos uero,
167 XIII| uerbera, ut ignem, ut crucem bestias gladium constantissime toleret
168 IV | etiam de pecudibus, etiam de bestiis oboedientiam exprimimus,
169 XIV | destringeret, cum erumpentes bestiolas inde in eosdem specus et
170 IV | probos quosque seruos et bonae mentis pro ingenio dominico
171 I | inbecillitatis contemplatione digero bonam fidei ualitudinem et dominicae
172 I | cum uacent a sanitate de bonis eius tacere non norunt.
173 V | unusquisque fiat, < si > bonus perseuerare non poterit!
174 V | est? Exinde cum, oblitus brachii caelestis quo Aegyptiis
175 I | possit. ~Bonum eius etiam qui caeca uiuunt summae uirtutis appellatione
176 VIII| uapulabit; plus inprobum illum caedes sustinendo: ab eo enim uapulabit
177 III | tam contumelioso oppido caelestes ignes repraesentari uoluissent;
178 VII | inpatientia concitatur terrena caelestibus anteponendo, de proximo
179 XIII| uoluntarium spadonem ad regna caeli leuat. ~Quod de uirtute
180 III | si uoluisset uno dicto de caelis adfuissent, ne unius quidem
181 XI | merces enim uestra plurima in caelo, id utique non exultationis
182 XI | illorum est enim regnum caelorum? Nullus profecto spiritu
183 V | inpatientiae adscripserim, si Cain ille primus homicida et
184 I | miserrimus ego semper aeger caloribus inpatientiae, quam non optineo
185 XV | ceterum amictus circum pectora candidus et corpori inpressus, ut
186 II | auctoritatem non adfectatio humana caninae aequanimitatis stupore formata,
187 I | intolerabilis magnitudo est, ut ad capienda et praestanda ea sola gratia
188 XV | innoxiis, motus frequens capitis in diabolum et minax risus;
189 XIV | testimonium tam spiritu quam carae, tam animo quam corpore
190 XIII| fugae caro militat; si et carcer praeueniat, caro in uinculis,
191 XV | solus sustinere non poterit, carens instrumento sustinendi! ~
192 IX | sicut nationes quae spe carent. Et merito: credentes enim
193 XIV | saecularium nec amissionibus carissimorum nec corporis quidem conflictationibus
194 XV | exhomologesin adsignat, carnem regit, spiritum seruat,
195 XI | docet dignatione diuinae castigationis: Ego, inquit, quos diligo
196 XI | Ego, inquit, quos diligo castigo. O seruum illum beatum cuius
197 VII | dubitant, cum denique ludo et castris sese locant, cum per uias
198 X | abstulit! Quantos uero casus huiusmodi inpatientia incursare
199 X | iudicantis inpatientiam non cauit et honorem unici iudicis,
200 X | eius deterior inuenta est causis suis, quoniam nihil inpatientia
201 XIV | diabolus totis uiribus frustra cecidit! Neque enim a respectu Dei
202 XI | maximis pro sua exuperantia cedas. Vbi minor iniuria, ibi
203 XI | inpatientes non licet omnino censeri. Item cum pacificos eodem
204 X | doloris, penes ueritatem certamen redarguitur malignitatis.
205 XI | iniuriae medela, patientia. Certemus igitur quae a malo infliguntur
206 III | curauit, insidiatoribus cessit. Parum hoc, si non etiam
207 XI | potuimus regestas, quid inter ceteras euagemur quae domi, quae
208 XVI | caelestis et uerae scilicet: Christiana non, ut illa patientia gentium
209 XII | summum fidei sacramentum, Christiani nominis thesaurus, quam
210 IX | Quanto melius ostendit uotum! Christianorum ergo uotum, si alios consecutos
211 VI | amisit inuenit, dicente Christo: Diligite inimicos uestros
212 IX | fidem praeuaricatur, et Christum laedimus cum euocatos quosque
213 VI | semen Abrahae, quod est Christus, et gratiam legi superduceret,
214 XIII| cum ieiunia coniungit, cum cineri et sacco inolescit. Haec
215 XV | minax risus; ceterum amictus circum pectora candidus et corpori
216 V | praemonitionem et circa diaboli circumscriptionem, illam seruare, hanc refutare
217 IV | acceptator Deus, in semetipso circumtulit, quis de bono eius late
218 III | aspernatus est, non illi saltim ciuitati quae eum recipere noluerat
219 XIII| seueritatem dispergit, clementiam elicit. Sic ille rex Babylonius,
220 XIV | iaculis temptationum lorica clipeoque patientiae, et integritatem
221 XVI | aucupandis orbitatibus omnem coacti obsequii laborem mentitis
222 V | usurpari ab inpatientia coepit in omne quod Deum offenderet.
223 V | et si pretio in feminis cogitur, uenditio illa pudicitiae
224 III | filio cum tota patientia collocantis!), nullum uolentem sibi
225 V | proximo amicus et paradisi colonus: at ubi semel succidit inpatientiae,
226 XV | taciturnitatis honore signatum, color qualis securis et innoxiis,
227 XV | diutius perseueret: sine sua comite ac ministra omni loco ac
228 IV | praescriptionis compendio et commendatio et exhortatio de patientia
229 I | oporteat demonstrationem et commendationem alicuius rei adortos ipsos
230 IV | ipsa quae aut seueritas comminatur aut liberalitas pollicetur.
231 I | huic uni studiorum suorum commiserint pacem: in eam conspirant,
232 V | inpatientiam suam utrobique commissam, et circa Dei praemonitionem
233 I | deprehendi et constantiam commonendi propriae conuersationis
234 VII | saeculo scripturis dominicis commonetur, nec maior ad pecuniae contemptum
235 I | solius tamen patientiae in commune memores huic uni studiorum
236 VII | exercitatio est largiendi et communicandi: non piget donare eum qui
237 VIII| ex ore promuntur hominem communicari, item manere nos omnis uani
238 XIII| siquidem rector animus facile communicat spiritus inuecta cum habitaculo
239 IV | iudicium in suos non in compede aut pilleo uertitur, sed
240 V | fiat inpatiens. Quidquid compellit, sine inpatientia sui non
241 V | aduersario nostro nata atque comperta sit, ut ex isto appareat
242 I | quis, nullum opus domino complacitum perpetrare extraneus a patientia
243 I | inpudenter, de patientia componere ausum, cui praestandae idoneus
244 VI | gratiam fidei patientia composuit, iam nec uerbo quidem lacessere,
245 VI | prohibita ira, restricti animi, compressa petulantia manus, exemptum
246 VII | diuitiarum laesuras quoque earum computandas non esse. Quod ergo nobis
247 V | statim illa semine diaboli concepta, malitiae fecunditate irae
248 V | Nam quod ab aemulo Dei conceptum est utique non est amicum
249 VII | digne quidem malefacere concessum est. Iam uero percurrentibus
250 VIII| duritiae libratum et obtusum: concidet enim ibidem, inrita opera
251 VII | pronuntiauit: eam non in concupiscentia alieni tantum constitutam
252 VII | sumpsit saecularis rei gratia concutit. Libenter igitur terrena
253 XIV | recuperauit et quae amiserat conduplicata possedit. Et si filios quoque
254 V | praedae gratia id scelus conficit, prius est ut aut odii aut
255 I | Confiteor ad dominum Deum satis temere
256 XIV | carissimorum nec corporis quidem conflictationibus succidamus. Quale in illo
257 V | necessarias enim Moysei cum domino congredientis inpatienter exceperat moras!
258 III | tinguitur et temptatoris congressus solis uerbis repellit; cum
259 V | cum in idolum auri sui conlationes defundit: tam necessarias
260 V | non temere dixerim, per conloquium ipsum eius adflata est spiritu
261 XV | effigiem habitumque eius conprehendamus? Vultus illi tranquillus
262 IX | Christianorum ergo uotum, si alios consecutos inpatienter dolemus, ipsi
263 VIII| benedictus. Igitur dominum serui consequamur et maledicamur patienter,
264 IV | alterius indulgentiam de aliis consequaris, idem illi, per quem consequeris,
265 V | mirum: si prima deliquit, consequens est ut, quia prima, idcirco
266 IV | consequaris, idem illi, per quem consequeris, de temetipso non rependere!
267 IX | inpatienter dolemus, ipsi consequi nolumus! ~
268 X | nostris adsumentibus sibi de conseruis ultionem grauiter offendimur
269 V | sit proinde digesseris. Consideremus igitur de inpatientia an,
270 XV | martyria consummat; pauperem consolatur, diuitem temperat, infirmum
271 I | commiserint pacem: in eam conspirant, in eam foederantur, in
272 V | auspicatam, deinde inter se conspirasse et indiuiduas in uno patris
273 I | administratione eius rei deprehendi et constantiam commonendi propriae conuersationis
274 VIII| quo telum aliquod in petra constantissimae duritiae libratum et obtusum:
275 XIII| ut crucem bestias gladium constantissime toleret quae prophetae,
276 IX | et resurrexit. Ergo cum constet de resurrectione mortuorum,
277 XIV | doloribus auocatus ille est, sed constitit nobis in exemplum et testimonium
278 VII | concupiscentia alieni tantum constitutam interpretemur. Nam et quod
279 VIII| sit dolore et contumelia constrictus, grauius a domino uapulabit;
280 X | huiusmodi inpatientia incursare consueuerat, quotiens paenituit defensionem,
281 XV | non extendit, ualentem non consumit, fidelem delectat, gentilem
282 XII | Nam cetera euacuabuntur consummabuntur: exhauriuntur linguae scientiae
283 XV | scandala pellit, martyria consummat; pauperem consolatur, diuitem
284 XI | paruula de sua mediocritate contemnas, maximis pro sua exuperantia
285 V | pudicitiae utique inpatientia contemnendi lucri ordinatur. Haec ut
286 VII | concitatur, omni paene in loco de contemnendo saeculo scripturis dominicis
287 XII | inpatientia unam facile contemneret, sed laborem inquisitionis
288 XI | ante contempserit ea, nemo contemnet, nisi patientiam gesserit. ~
289 V | perditionis, malus an inpatiens, contemno quaerere, palam cum sit
290 I | et in meae inbecillitatis contemplatione digero bonam fidei ualitudinem
291 XI | aduersis exultabit, nisi ante contempserit ea, nemo contemnet, nisi
292 VII | commonetur, nec maior ad pecuniae contemptum exhortatio subiacet quam
293 III | patientiae eruditus, non contendit, non reclamauit nec quisquam
294 XIII| angustia uictus domino libat, contenta simplici pabulo puroque
295 V | qui tunc maledictione sola contentus ab animaduersionis impetu
296 III | propheta, immo ipsius Dei contestatio spiritum suum in filio cum
297 VI | temptationem dixerim, sed typicam contestationem. Ceterum Deus quem iustitiae
298 XIII| sanctitati quoque procurat continentia carnis: haec et uiduam tenet
299 XV | seruat, linguam frenat, manum continet, temptationes inculcat,
300 XV | maeroris aut irae rugositate contracta; remissa aeque in laetum
301 V | Deus optimus, diabolus e contrario pessimus, ipsa sui diuersitate
302 V | sermo est, res postulat contrarium eius quoque boni recensere:
303 IX | denuntiationis apostoli, qui ait: Ne contristemini dormitione cuiusquam sicut
304 VIII| ictus ille sit dolore et contumelia constrictus, grauius a domino
305 III | tamen subiendae morti etiam contumeliis opus fuerat? Sed saginari
306 XVI | quae uentris operarios contumeliosis patrociniis, subiectione
307 III | cum etiam discipuli tam contumelioso oppido caelestes ignes repraesentari
308 III | non gestit agnosci, sed contumeliosus insuper sibi est et a seruo
309 XII | aduersario suo dirigens negotium conuenientia soluet, nisi prius iram
310 VII | pecuniam pro anima deponere conuenit, seu sponte in largiendo
311 IV | mentis pro ingenio dominico conuersari uidemus (siquidem artificium
312 I | constantiam commonendi propriae conuersationis auctoritate dirigere, ne
313 VIII| amaritudo maledicto siue conuicio eruperit, respice dictum:
314 XII | patientiae fueris? Nemo conuulsus animum in fratrem suum munus
315 III | foedis uestitur, foedioribus coronatur. Mira aequanimitatis fides:
316 XIII| altiores et feliciores gradus corporalis patientiae digeramus, eadem
317 XV | circum pectora candidus et corpori inpressus, ut qui nec inflatur
318 VIII| VIII. Ipsam animam ipsumque corpus in saeculo isto expositum
319 X | actum non aut offendit aut corruit aut praeceps abiit! Iam
320 II | auaritia iniquitate malignitate cottidie insolescentes, ut sua sibi
321 IX | quae spe carent. Et merito: credentes enim resurrectionem Christi,
322 III | sustinendo, probant his quibus credere datum est patientiam Dei
323 VI | antecedit. Denique Abraham Deo credidit et iustitiae deputatus ab
324 II | enim dominum idcirco non credunt, quia saeculo iratum tam
325 V | defundens de suo fonte uarias criminum uenas. De homicidio quidem
326 XIII| ut uerbera, ut ignem, ut crucem bestias gladium constantissime
327 VIII| amaritudinis uicem necesse est aut cruciabor inpatientia muta. Cum ergo
328 XIV | denique corporis in uulnere cruciatus a patientiae fide domino
329 I | disciplinae sanitatem non facile cuiquam nisi patientia adsideat
330 I | qui possidet dispensat, ut cuique dignatur. Itaque uelut solacium
331 III | et praestantiam ingenitae cuiusdam proprietatis. ~
332 IX | contristemini dormitione cuiusquam sicut nationes quae spe
333 VII | aegre sustinere debemus. Cupiditatem omnium malorum radicem spiritus
334 VII | Nam et faciunt, cum lucri cupiditatibus quaestuosa pericula mercimoniorum
335 VII | amissum dolentes adfines cupiditatis deprehendemur: alienum quaerimus,
336 IX | aequanimiter accipimus. Cupio, inquit apostolus, recipi
337 X | ultionis libido, negotium curans aut gloriae aut malitiae.
338 III | repraesentari uoluissent; ingratos curauit, insidiatoribus cessit.
339 VII | tunicas alteram earum nudo dabit, nisi idem sit qui auferenti
340 X | omne nequam et prohibet et damnat. Nulla in maleficio ordinis
341 VII | causa etiam in foro nihil damnationi timendum adgredi dubitant,
342 VII | amissum aegre sustinemus. Qui damni inpatientia concitatur terrena
343 XIV | patientiae perpetrandae, ut neque damnis saecularium nec amissionibus
344 VII | quoque nos [sumus]. Itaque si damno adfecti inpatienter senserimus,
345 XV | penes eum, ultor est; si damnum, restitutor est; si dolorem,
346 III | probant his quibus credere datum est patientiam Dei esse
347 I | disputare super eo quod frui non datur, uice languentium qui cum
348 V | posse. Exinde homo, terrae datus et ab oculis Dei eiectus,
349 VII | ademptum non aegre sustinere debemus. Cupiditatem omnium malorum
350 V | maritum, nondum aures sibi debentem, inpatiens etiam tacendi
351 XIV | a patientiae fide domino debita exclusit, quem diabolus
352 IV | de obsequii exhibitione debiti a nobis domino Deo: satis
353 XV | patientiae licet, ut Deum habeat debitorem! Nec inmerito [enim]. Omnia
354 IV | subnixis uel quolibet alio iure debitoribus obsequii, uerum etiam de
355 III | pharisaei, dominum agnoscere debuistis: patientiam huiusmodi nemo
356 V | homini si non doluisset: adeo decepit eum quia inuiderat, inuiderat
357 XI | admonendi dissimulatione non decipit! ~Vndique igitur adstricti
358 IV | salutis! Cui seueritati declinandae uel liberalitati inuitandae
359 I | cum saeculo destructae ac dedecoratae pudebit! ~
360 X | praeceps abiit! Iam si leuius defendaris, insanies; si uberius, oneraberis.
361 X | nisi qui patiens erit non defendi? Quis idcirco iudicat ut
362 X | consueuerat, quotiens paenituit defensionem, quotiens instantia eius
363 X | Deo, si nobis arbitrium defensionis arrogauerimus? Nos putres,
364 VIII| frustratione oblectatus et dolore defensus. Haec est patientiae et
365 I | dirigere, ne dicta factis deficientibus erubescant. Atque utinam
366 VI | iustitiae doctrinam retro defuisset. Nam olim et oculum pro
367 V | matrix in omne delictum, defundens de suo fonte uarias criminum
368 V | idolum auri sui conlationes defundit: tam necessarias enim Moysei
369 XV | humilitate, non infelicitate deiectis; os taciturnitatis honore
370 | deinde
371 XIV | cum uxorem iam malis delassatam et ad praua remedia suadentem
372 XV | ualentem non consumit, fidelem delectat, gentilem inuitat; seraum
373 II | disciplinae diuina dispositio delegat, Deum ipsum ostendens patientiae
374 VIII| patientiam subimus: et minorum delibatione laedemur? Absit a seruo
375 V | principalia penes dominum delicta. Iam uero, ut compendio
376 V | Hinc prima iudicii unde delicti prigo, hinc Deus irasci
377 V | poterit! Talis igitur excetra delictorum cur non dominum offendat
378 V | sola sit matrix in omne delictum, defundens de suo fonte
379 V | numquam non per inpatientiam delinquendo perierunt. Quomodo autem
380 V | senserat, per quam primus delinquere intrauerat, de suo experimento
381 V | inpatientiam semper in Deum deliquisse manifestum est? Exinde cum,
382 V | incrementa! Nec mirum: si prima deliquit, consequens est ut, quia
383 XIII| eandem etiam in corpore demerendo domino multipliciter adlaboremus,
384 VII | opulentiae praeministrauit, demonstrans per abiectionem diuitiarum
385 V | nec irasci nisi inpatiens, demonstrat quod per iram gessit ad
386 I | nullius boni, quando oporteat demonstrationem et commendationem alicuius
387 IV | dominus, omnium bonorum et demonstrator et acceptator Deus, in semetipso
388 III | secum habuit nec constanter denotauit. Cum uero traditur, cum
389 VI | pro oculo et dentem pro dente repetebant et malum malo
390 VI | olim et oculum pro oculo et dentem pro dente repetebant et
391 IX | Praeponendus est enim respectus denuntiationis apostoli, qui ait: Ne contristemini
392 V | fuerat extractus, de Aaron deos sibi duces postulat, cum
393 XVI | illi quam pro nobis ipse dependit, offeramus patientiam spiritus,
394 VII | sed pecuniam pro anima deponere conuenit, seu sponte in
395 XV | sequester Deus: si iniuriam deposueris penes eum, ultor est; si
396 XIII| corporis precationes commendat, deprecationes adfirmat; haec aures [Christi]
397 VII | dolentes adfines cupiditatis deprehendemur: alienum quaerimus, cum
398 I | administratione eius rei deprehendi et constantiam commonendi
399 X | ille prior in maleficio deprehenditur, at ille posterior? Tamen
400 V | inpatientiae in ipso diabolo deprehendo, iam tunc cum dominum Deum
401 I | alicuius sapientiae animalia deputantur, tantum illi subsignant
402 VI | Ceterum Deus quem iustitiae deputasset sciebat: tam graue praeceptum,
403 VI | Deo credidit et iustitiae deputatus ab illo est. Sed fidem eius
404 XII | baiulus patiens peccatricem derelictam. Illum quoque prodigum filium
405 III | uolebat: despuitur uerberatur deridetur, foedis uestitur, foedioribus
406 XV | scilicet. Cum ergo spiritus Dei descendit, indiuidua patientia comitatur
407 X | non dolebo, ulcisci non desiderabo. ~
408 IX | qui antecedit, sed plane desiderandus. Id quoque desiderium patientia
409 IX | desiderandus. Id quoque desiderium patientia temperandum: cur
410 V | petrae aquatilem sequellam desperant de domino, tridui sitim
411 III | nullius mensam tectumue despexit, atquin ipse lauandis discipulorum
412 III | uoluptate discessurus uolebat: despuitur uerberatur deridetur, foedis
413 XIV | redundantiam magna aequanimitate destringeret, cum erumpentes bestiolas
414 I | sapientiae suae cum saeculo destructae ac dedecoratae pudebit! ~
415 X | quotiens instantia eius deterior inuenta est causis suis,
416 II | insolescentes, ut sua sibi patientia detrahat: plures enim dominum idcirco
417 III | magnitudo penes nationes quidem detrectatio fidei est, penes nos uero
418 VII | suis locis respondebunt. Si detrimento rei familiaris animus concitatur,
419 VII | diuites praedamnat. Ita detrimentorum patientiae fastidium opulentiae
420 VII | quia nec dominus appetiuit, detruncatum uel etiam ademptum non aegre
421 XV | motus frequens capitis in diabolum et minax risus; ceterum
422 XII | ignoscet fratri suo, non dicam septies et septuagies septies?
423 XI | nisi patientes nuncupauit dicendo: Beati pauperes spiritu,
424 X | Hoc se nobis repromittit dicens: Vindictam mihi et ego uindicabo,
425 VI | lex quam amisit inuenit, dicente Christo: Diligite inimicos
426 VI | lacessere, nec «fatue» quidem dicere sine iudicii periculo licet;
427 XVI | patientiam propriam, illam dico quae maritos dote uenales
428 I | auctoritate dirigere, ne dicta factis deficientibus erubescant.
429 VIII| omnis uani et superuacui dicti reatum? Sequitur ergo ut,
430 III | angelorum si uoluisset uno dicto de caelis adfuissent, ne
431 XI | quae foris? Lata atque diffusa est operatio mali multiplicia
432 XIII| gradus corporalis patientiae digeramus, eadem sanctitati quoque
433 I | inbecillitatis contemplatione digero bonam fidei ualitudinem
434 V | quid uitandum sit proinde digesseris. Consideremus igitur de
435 XI | gratulari et gaudere nos docet dignatione diuinae castigationis: Ego,
436 VII | succincta est, quando nec digne quidem malefacere concessum
437 II | totius geniturae tributa dignis simul et indignis patitur
438 XV | fidem munit, pacem gubernat, dilectionem adiuuat, humilitatem instruit,
439 X | seruitutis, ius dominici honoris diligentes, non probamus modo, sed
440 IV | inuitandae tanta obsequii diligentia opus est, quanta sunt ipsa
441 VI | inuenit, dicente Christo: Diligite inimicos uestros et maledicentibus
442 XI | castigationis: Ego, inquit, quos diligo castigo. O seruum illum
443 XII | iudicem cum aduersario suo dirigens negotium conuenientia soluet,
444 I | conuersationis auctoritate dirigere, ne dicta factis deficientibus
445 III | adfuissent, ne unius quidem discentis gladium ultorem probauit.
446 III | saginari patientiae uoluptate discessurus uolebat: despuitur uerberatur
447 XII | gratissimae Deo adtinet disciplinam, quis omnino inpatientiae
448 I | cum etiam uanas saeculi disciplinas ad laudem et gloriam promouet!
449 XII | commendat, cuius nisi patientiae disciplinis eruditur? Dilectio, inquit,
450 III | noluerat iratus est, cum etiam discipuli tam contumelioso oppido
451 III | despexit, atquin ipse lauandis discipulorum pedibus ministrauit; non
452 I | sententiarum aemulationibus discordent, solius tamen patientiae
453 V | amicum Dei rebus. Eadem discordia est rerum quae et auctorum:
454 XII | quandoque inituris salutem. Cum disiuncto matrimonio — ex ea tamen
455 I | alius id quam qui possidet dispensat, ut cuique dignatur. Itaque
456 XIII| Dei aperit, seueritatem dispergit, clementiam elicit. Sic
457 II | caelestis disciplinae diuina dispositio delegat, Deum ipsum ostendens
458 VIII| offenderit, eodem exitu dispungetur, quo telum aliquod in petra
459 I | Itaque uelut solacium erit disputare super eo quod frui non datur,
460 V | Verumtamen procedere disputationem de necessariis fidei non
461 XIV | Quid? ridebat Deus, quid? dissecabatur malus, cum Iob inmundam
462 XI | dignatur irasci, quem admonendi dissimulatione non decipit! ~Vndique igitur
463 XIV | securus [sit] de domino distulit, sustinuit eam uoluntariam
464 II | quia saeculo iratum tam diu nesciunt. ~
465 XVI | ex pari (nisi quod ipsa diuersitas mali et boni aequaliter
466 V | contrario pessimus, ipsa sui diuersitate testantur neutrum alteri
467 VII | latrocinantur. Nos uero, secundum diuersitatem qua cum illis stamus, non
468 V | numquam omnino peccasset, si diuino interdicto patientiam praeseruasset!
469 XV | consummat; pauperem consolatur, diuitem temperat, infirmum non extendit,
470 VII | Semper pauperes iustificat, diuites praedamnat. Ita detrimentorum
471 XIV | greges, non illae in pecore diuitiae, non filii uno ruinae impetu
472 VII | demonstrans per abiectionem diuitiarum laesuras quoque earum computandas
473 VII | quod ipse dominus in nullis diuitiis inuenitur. Semper pauperes
474 XVI | occupant: patientes riualium et diuitum et inuitatorum, inpatientes
475 XV | morabitur semper? Immo nescio an diutius perseueret: sine sua comite
476 III | cum de domino fit magister docens hominem euadere mortem,
477 XI | gratulari et gaudere nos docet dignatione diuinae castigationis:
478 III | perpetraret! Talia tantaque documenta, quorum magnitudo penes
479 VIII| euerteris non dolendo, ipse doleat necesse est amissione fructus
480 IX | alios consecutos inpatienter dolemus, ipsi consequi nolumus! ~
481 VIII| fructum eius euerteris non dolendo, ipse doleat necesse est
482 VII | senserimus, non de nostro amissum dolentes adfines cupiditatis deprehendemur:
483 IX | resurrectione mortuorum, uacat dolor mortis, uacat et inpatientia
484 XIV | enim a respectu Dei tot doloribus auocatus ille est, sed constitit
485 XI | inter ceteras euagemur quae domi, quae foris? Lata atque
486 VIII| temptauerit prouocare, praesto est dominica monela: Verberanti te, inquit,
487 I | bonam fidei ualitudinem et dominicae disciplinae sanitatem non
488 XII | confert! Sic et [in] illis dominicarum similitudinum exemplis de
489 X | humilitatis seruitutis, ius dominici honoris diligentes, non
490 VII | contemnendo saeculo scripturis dominicis commonetur, nec maior ad
491 IV | bonae mentis pro ingenio dominico conuersari uidemus (siquidem
492 VII | communicandi: non piget donare eum qui non timet perdere.
493 IX | qui ait: Ne contristemini dormitione cuiusquam sicut nationes
494 XVI | illam dico quae maritos dote uenales aut lenociniis negotiantes
495 VII | perdere. Alioquin quomodo duas habens tunicas alteram earum
496 IV | domino scilicet, auscultare dubitamus? At quam iniustum est, quam
497 VII | damnationi timendum adgredi dubitant, cum denique ludo et castris
498 IV | late retractet? Cui enim dubium sit omne bonum, quia ad
499 V | extractus, de Aaron deos sibi duces postulat, cum in idolum
500 VII | ipse ferrum in corpore suo ducit? Patientia in detrimentis