| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Quintus Septimius Florens Tertullianus Liber de patientia IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1001 V | editum uideri possit. Igitur natales inpatientiae in ipso diabolo
1002 III | est patientiam Dei esse naturam, effectum et praestantiam
1003 V | conlationes defundit: tam necessarias enim Moysei cum domino congredientis
1004 V | procedere disputationem de necessariis fidei non est otiosum, quia
1005 XI | at ubi maior iniuria, ibi necessarior iniuriae medela, patientia.
1006 XI | minor iniuria, ibi nulla necessitas patientiae; at ubi maior
1007 XVI | dote uenales aut lenociniis negotiantes uxorum potestatibus subicit,
1008 XIII| habitaculo suo. Quae igitur negotiatio patientiae in corpore? Inprimis
1009 V | iratus fratri suo non est, si neminem denique interemit. Cum ergo
1010 | Nempe
1011 II | quia saeculo iratum tam diu nesciunt. ~
1012 V | sui diuersitate testantur neutrum alteri facere, ut nobis
1013 X | remunerabo». Cum enim dicit: Nolite iudicare ne iudicemini,
1014 III | ciuitati quae eum recipere noluerat iratus est, cum etiam discipuli
1015 IX | inpatienter dolemus, ipsi consequi nolumus! ~
1016 XII | sacramentum, Christiani nominis thesaurus, quam apostolus
1017 | nonne
1018 | nonnulla
1019 VIII| opera et infructuosa, et nonnumquam repercussum in eum qui remisit
1020 I | de bonis eius tacere non norunt. Ita miserrimus ego semper
1021 IX | species excusatur in amissione nostrorum, ubi aliqua doloris patrocinatur
1022 XI | eodem titulo felicitatis notat et filios Dei nuncupat,
1023 XVI | nationes patientiae studia nouerunt et tanti boni nomen foedis
1024 X | susceptum sine impetu transigi nouit, nihil impetu actum non
1025 XV | turbine glomeratur, non nubilo liuet, sed est tenerae serenitatis,
1026 VII | habens tunicas alteram earum nudo dabit, nisi idem sit qui
1027 VII | quam quod ipse dominus in nullis diuitiis inuenitur. Semper
1028 | Nullus
1029 XI | felicitatis notat et filios Dei nuncupat, numquid inpatientes pacis
1030 XI | felices dominus nisi patientes nuncupauit dicendo: Beati pauperes
1031 XIV | ille homo ad omnem acerbum nuntium nihil ex ore promeret nisi «
1032 XI | superducimus, aeque patienter obeamus quae nobis inputamus. Quodsi
1033 IX | credimus, propter quos ille et obiit et resurrexit. Ergo cum
1034 I | est, ut nullum praeceptum obire quis, nullum opus domino
1035 V | homicida et primus fratricida oblationes suas a domino recusatas
1036 VIII| aduersarii tui et frustratione oblectatus et dolore defensus. Haec
1037 V | manifestum est? Exinde cum, oblitus brachii caelestis quo Aegyptiis
1038 IV | obsequitur aut patiens quis [non] obluctatur. Quam ergo dominus, omnium
1039 IV | pecudibus, etiam de bestiis oboedientiam exprimimus, intellegentes
1040 IV | Agnoscunt denique quae oboediunt: nos, cui soli subditi sumus,
1041 IV | Ne tamen ut extraneum de obsequio uideamur interiecisse, ipsum
1042 IV | trahitur: numquam inpatiens obsequitur aut patiens quis [non] obluctatur.
1043 X | habet meritum. Quomodo id obseruabimus, si [fastidientes] in fastidio
1044 X | eosque qui nobis patientiam obtulerint suam ut memores humilitatis
1045 VIII| constantissimae duritiae libratum et obtusum: concidet enim ibidem, inrita
1046 VIII| infaciem etiam alteram genam obuerte. Fatigetur inprobitas patientia
1047 XIII| experimentum felicitatis, ad occasionem secundae intinctionis, ad
1048 VI | scilicet. Interim inpatientia occasionibus legis fruebatur: facile
1049 V | interemit. Cum ergo nec occidere potuerit nisi iratus, nec
1050 XII | Sol super iram nostram si occiderit, periclitamur: non licet
1051 XVI | nomen foedis operationibus occupant: patientes riualium et diuitum
1052 II | simul et indignis patitur occurrere, sustinens ingratissimas
1053 VI | Nam olim et oculum pro oculo et dentem pro dente repetebant
1054 VI | retro defuisset. Nam olim et oculum pro oculo et dentem pro
1055 V | conficit, prius est ut aut odii aut auaritiae fiat inpatiens.
1056 X | malitia numquam non domino odiosa, hoc quidem loco cum maxime,
1057 V | delictorum cur non dominum offendat inprobatorem malorum? An
1058 V | Deus irasci exorsus unde offendere homo inductus, inde in Deo
1059 V | coepit in omne quod Deum offenderet. Nam statim illa semine
1060 VIII| incussa, cum patientiam offenderit, eodem exitu dispungetur,
1061 X | conseruis ultionem grauiter offendimur eosque qui nobis patientiam
1062 X | nihil impetu actum non aut offendit aut corruit aut praeceps
1063 III | absolutam scilicet ueniam offensae patientiae eruditus, non
1064 XIII| Sic ille rex Babylonius, offenso domino, cum squalore et
1065 XVI | pro nobis ipse dependit, offeramus patientiam spiritus, patientiam
1066 VII | auferenti tunicam etiam pallium offerre possit? Quomodo amicos de
1067 II | aequaliter spargit, qui temporum officia elementorum seruitia totius
1068 XI | domini interuenimus. Eius officii magna merces, felicitas
1069 XI | Vndique igitur adstricti sumus officio patientiae administrandae,
1070 | olim
1071 IX | huiusmodi et spei nostrae male ominatur et fidem praeuaricatur,
1072 XII | patientia manere. ~Atenim cum omnen speciem salutaris disciplinae
1073 X | defendaris, insanies; si uberius, oneraberis. Quid mihi cum ultione,
1074 XVI | adfectionibus tolerat, quae uentris operarios contumeliosis patrociniis,
1075 XIV | ludendo reuocaret! Itaque operarius ille uictoriae Dei, retusis
1076 XI | Lata atque diffusa est operatio mali multiplicia ipsius
1077 XVI | tanti boni nomen foedis operationibus occupant: patientes riualium
1078 I | gratia diuinae inspirationis operetur. Nam quod maxime bonum,
1079 I | homo nullius boni, quando oporteat demonstrationem et commendationem
1080 IV | dominum moratos inueniri oportet, seruos scilicet Dei uiui,
1081 III | discipuli tam contumelioso oppido caelestes ignes repraesentari
1082 XIII| regnum recuperauit et, quod optabilius homini est, satis Deo fecit. ~
1083 V | auctorum: porro cum Deus optimus, diabolus e contrario pessimus,
1084 I | caloribus inpatientiae, quam non optineo patientiae sanitatem, et
1085 VII | detrimentorum patientiae fastidium opulentiae praeministrauit, demonstrans
1086 VI | maledicentibus benedicite et orate pro persecutoribus uestris
1087 XIV | sustinuit eam uoluntariam orbitatem, ne sine aliqua patientia
1088 XVI | subicit, quae aucupandis orbitatibus omnem coacti obsequii laborem
1089 V | inpatientia contemnendi lucri ordinatur. Haec ut principalia penes
1090 X | damnat. Nulla in maleficio ordinis ratio est nec locus secefnit
1091 V | inuenit ad inpatientiam, ut ad originem sui, confert: siue enim
1092 II | dispositio delegat, Deum ipsum ostendens patientiae exemplum, iam
1093 I | student; omnem sapientiae ostentationem de patientia praeferunt.
1094 V | necessariis fidei non est otiosum, quia nec infructuosum:
1095 XII | sanctis adest: erroneam ouem patientia pastoris requirit
1096 XIII| libat, contenta simplici pabulo puroque potu, cum ieiunia
1097 XI | omnino censeri. Item cum pacificos eodem titulo felicitatis
1098 XIII| domino, cum squalore et paedore septenni, ab humana forma
1099 VII | animus concitatur, omni paene in loco de contemnendo saeculo
1100 XII | gubernet, quid mirum quod etiam paenitentiae ministrat solitae lapsis
1101 X | incursare consueuerat, quotiens paenituit defensionem, quotiens instantia
1102 VII | auferenti tunicam etiam pallium offerre possit? Quomodo
1103 V | Deo de proximo amicus et paradisi colonus: at ubi semel succidit
1104 XIII| subuertendae fidei uel puniendae paraturam, ut uerbera, ut ignem, ut
1105 XVI | aemularetur, quasi plane ex pari (nisi quod ipsa diuersitas
1106 XI | administrandae, qui aliqua ex parte aut erroribus nostris aut
1107 XII | et recipit et uestit et pascit et apud inpatientiam irati
1108 III | praecipiendo, sed etiam passionibus domini sustinendo, probant
1109 XII | erroneam ouem patientia pastoris requirit et inuenit (nam
1110 XIV | inde in eosdem specus et pastus refossae carnis ludendo
1111 XIV | quoque restitui uoluisset, pater iterum uocaretur. Sed maluit
1112 VIII| idem ab alio aequanimiter pati admoneat. Hic iam de patientiae
1113 VI | caelestis. Vides quem nobis patrem patientia adquirat! ~
1114 IX | nostrorum, ubi aliqua doloris patrocinatur adsertio. Praeponendus est
1115 XVI | operarios contumeliosis patrociniis, subiectione libertatis
1116 XI | Nullus profecto spiritu pauper nisi humilis: quis enim
1117 XV | pellit, martyria consummat; pauperem consolatur, diuitem temperat,
1118 XIII| caro in solo, et in illa paupertate lucis et in illa penuria
1119 V | suo experimento quid ad peccandum adiutaret instructus, eandem
1120 V | usque adeo numquam omnino peccasset, si diuino interdicto patientiam
1121 VII | anteponendo, de proximo in Deum peccat: spiritum enim quem a domino
1122 III | pedibus ministrauit; non peccatores, non publicanos aspernatus
1123 XII | aduehit baiulus patiens peccatricem derelictam. Illum quoque
1124 V | compendio dictum sit, omne peccatum inpatientiae adscribendum.
1125 XIV | abacti greges, non illae in pecore diuitiae, non filii uno
1126 XV | ceterum amictus circum pectora candidus et corpori inpressus,
1127 IV | obsequii, uerum etiam de pecudibus, etiam de bestiis oboedientiam
1128 VII | illis stamus, non animam pro pecunia, sed pecuniam pro anima
1129 VII | animam pro pecunia, sed pecuniam pro anima deponere conuenit,
1130 VII | adhibere, [sunt] qui rem pecuniariam fortasse animae anteponant.
1131 III | traditur, cum adducitur ut pecus ad uictimam (sic enim non
1132 III | ipse lauandis discipulorum pedibus ministrauit; non peccatores,
1133 XV | temptationes inculcat, scandala pellit, martyria consummat; pauperem
1134 XIII| paupertate lucis et in illa penuria mundi. Cum uero producitur
1135 VII | concessum est. Iam uero percurrentibus nobis causas inpatientiae
1136 VIII| inpatientia muta. Cum ergo percussero maledictus, quomodo secutus
1137 VII | donare eum qui non timet perdere. Alioquin quomodo duas habens
1138 V | primum fuerit ille angelus perditionis, malus an inpatiens, contemno
1139 VII | sufferamus? Peribimus cum perdito. Quid hic inuenimus, ubi
1140 VII | tueamur; totum licet saeculum pereat, dum patientiam lucrifaciam!
1141 X | aestimandum, tam potenti ad perficiendum periclitatur? Quid ergo
1142 XII | fratrem suum munus apud altare perficiet, nisi prius reconciliando
1143 XIII| uirtute animi uenit in carne perficitur: carnis patientia in persecutionibus
1144 VII | amissum non sufferamus? Peribimus cum perdito. Quid hic inuenimus,
1145 XII | iram nostram si occiderit, periclitamur: non licet nobis lina die
1146 X | potenti ad perficiendum periclitatur? Quid ergo credimus iudicem
1147 VII | cupiditatibus quaestuosa pericula mercimoniorum in mari exercent,
1148 VI | quidem dicere sine iudicii periculo licet; prohibita ira, restricti
1149 XII | excusat. Saluus est igitur qui perierat, quia paenitentiam iniit;
1150 V | inpatientiam delinquendo perierunt. Quomodo autem manus prophetis
1151 IX | doloris. Cur enim doleas, si perisse non credis? Cur inpatienter
1152 XII | linguae scientiae prophetiae, permanent autem fides spes dilectio,
1153 I | et suspirem et inuocem et perorem necesse est, cum recordor
1154 XIV | quam corpore patientiae perpetrandae, ut neque damnis saecularium
1155 I | opus domino complacitum perpetrare extraneus a patientia possit. ~
1156 III | patientiam huiusmodi nemo hominum perpetraret! Talia tantaque documenta,
1157 XIII| perficitur: carnis patientia in persecutionibus denique proeliatur. Si fuga
1158 VI | benedicite et orate pro persecutoribus uestris ut filii sitis patris
1159 II | adorantes, nomen familiam ipsius persequentes, luxuria auaritia iniquitate
1160 XI | quotiens uos maledicent et persequentur: merces enim uestra plurima
1161 XII | seu feminae ad uiduitatis perseuerantiam sustineri — alterum adulterum
1162 V | unusquisque fiat, < si > bonus perseuerare non poterit! Talis igitur
1163 XV | Immo nescio an diutius perseueret: sine sua comite ac ministra
1164 IV | omne bonum, quia ad Deum pertineat, pertinentibus ad Deum tota
1165 IV | quia ad Deum pertineat, pertinentibus ad Deum tota mente sectandum?
1166 XII | non enim ad patientiam pertinet; nec sua requirit: suffert
1167 V | exprobratur. Ac, ne singula peruagemur, numquam non per inpatientiam
1168 V | optimus, diabolus e contrario pessimus, ipsa sui diuersitate testantur
1169 VIII| dispungetur, quo telum aliquod in petra constantissimae duritiae
1170 V | escatilem pluuiam, post petrae aquatilem sequellam desperant
1171 VI | restricti animi, compressa petulantia manus, exemptum linguae
1172 III | imitatus est! Hinc uel maxime, pharisaei, dominum agnoscere debuistis:
1173 I | uirtutis appellatione honorant; philosophi quidem, qui alicuius sapientiae
1174 V | inprobus probitatis et impius pietatis et inquietus quietis, ut
1175 VII | largiendi et communicandi: non piget donare eum qui non timet
1176 IV | suos non in compede aut pilleo uertitur, sed in aeternitate
1177 XIII| adflictatio carnis, hostia domino placatoria per humiliationis sacrificium,
1178 VI | quod nec domino perfici placebat, patienter et audiuit et,
1179 XV | Vultus illi tranquillus et placidus, frons pura nulla maeroris
1180 XV | inmerito [enim]. Omnia enim placita eius tuetur, omnibus mandatis
1181 III | reclamauit nec quisquam in plateis uocem eius audiuit; arundinem
1182 II | sibi patientia detrahat: plures enim dominum idcirco non
1183 IV | temetipso non rependere! Nec pluribus de obsequii exhibitione
1184 XI | persequentur: merces enim uestra plurima in caelo, id utique non
1185 V | moras! Post mannae escatilem pluuiam, post petrae aquatilem sequellam
1186 IV | sed in aeternitate aut poenae aut salutis! Cui seueritati
1187 V | rerum quae et auctorum: porro cum Deus optimus, diabolus
1188 | posse
1189 XIV | quae amiserat conduplicata possedit. Et si filios quoque restitui
1190 I | Deum nec alius id quam qui possidet dispensat, ut cuique dignatur.
1191 VIII| patienter, ut benedicti esse possimus! Si parum aequanimiter audiam
1192 X | cuius modum regere non possum per inpatientiam doloris?
1193 X | maleficio deprehenditur, at ille posterior? Tamen uterque laesi hominis
1194 III | gladii opera maledixit in posterum et sanitatis restitutione
1195 | postmodum
1196 | postquam
1197 X | iusto ad aestimandum, tam potenti ad perficiendum periclitatur?
1198 XI | quia nemo subicere sese potest sine prima patientia subiectionis
1199 III | quam agnus sub tondentis potestate), ille, cui legiones angelorum
1200 XVI | lenociniis negotiantes uxorum potestatibus subicit, quae aucupandis
1201 | potius
1202 XIII| simplici pabulo puroque potu, cum ieiunia coniungit,
1203 V | interemit. Cum ergo nec occidere potuerit nisi iratus, nec irasci
1204 XI | inpatientiae materias ut potuimus regestas, quid inter ceteras
1205 XI | magis patientiam quam domino praebeamus? Quin insuper gratulari
1206 X | offendit aut corruit aut praeceps abiit! Iam si leuius defendaris,
1207 VII | inpatientiae cetera quoque praecepta suis locis respondebunt.
1208 VII | VII. Hoc principali praecepto uniuersa patientiae disciplina
1209 III | non sermonibus modo in praecipiendo, sed etiam passionibus domini
1210 X | coniungit. Absolute itaque praecipitur malum malo non rependendum:
1211 V | enim quis inimicitiis siue praedae gratia id scelus conficit,
1212 VII | pauperes iustificat, diuites praedamnat. Ita detrimentorum patientiae
1213 VI | adiutricem suam patientiam praefecit, quod ea sola ad iustitiae
1214 I | ostentationem de patientia praeferunt. Grande testimonium eius
1215 VII | patientiae fastidium opulentiae praeministrauit, demonstrans per abiectionem
1216 V | commissam, et circa Dei praemonitionem et circa diaboli circumscriptionem,
1217 VIII| maioribus temptationibus praeparata in friuolis excidat! Si
1218 IX | doloris patrocinatur adsertio. Praeponendus est enim respectus denuntiationis
1219 I | adsideat prouenire. Ita praeposita Dei rebus est, ut nullum
1220 IV | in expedito et quasi in praescriptionis compendio et commendatio
1221 V | diuino interdicto patientiam praeseruasset! Quid quod non sustinuit
1222 XVI | Sed uiderint sua et sui praesidis patientia, quam subterraneus
1223 I | magnitudo est, ut ad capienda et praestanda ea sola gratia diuinae inspirationis
1224 I | patientia componere ausum, cui praestandae idoneus omnino non sim,
1225 III | esse naturam, effectum et praestantiam ingenitae cuiusdam proprietatis. ~
1226 VIII| quis temptauerit prouocare, praesto est dominica monela: Verberanti
1227 X | ampliorem quam ipsi sibi praesumpsissent satisfactionem facimus:
1228 IX | nostrae male ominatur et fidem praeuaricatur, et Christum laedimus cum
1229 XIII| caro militat; si et carcer praeueniat, caro in uinculis, caro
1230 XIV | iam malis delassatam et ad praua remedia suadentem execraretur!
1231 XIII| Haec patientia corporis precationes commendat, deprecationes
1232 V | inpatientia subiit? Quod et si pretio in feminis cogitur, uenditio
1233 V | prima iudicii unde delicti prigo, hinc Deus irasci exorsus
1234 V | dictum est. Sed ira editum a primordio, etiam quascumque postmodum
1235 XI | XI. Post has principales inpatientiae materias ut
1236 VII | VII. Hoc principali praecepto uniuersa patientiae
1237 V | lucri ordinatur. Haec ut principalia penes dominum delicta. Iam
1238 V | ut ex isto appareat quam principaliter fidei aduersetur. Nam quod
1239 X | prouocatum, nisi quod ille prior in maleficio deprehenditur,
1240 X | honoris diligentes, non probamus modo, sed ampliorem quam
1241 III | passionibus domini sustinendo, probant his quibus credere datum
1242 V | inpatiens pudicitiae et inprobus probitatis et impius pietatis et inquietus
1243 IV | IV. Igitur si probos quosque seruos et bonae
1244 XVI | patientia gentium terrae, falsa probrosa. Nam ut in isto quoque domino
1245 V | Verumtamen procedere disputationem de necessariis
1246 V | fecunditate irae filium procreauit; editum suis artibus erudiit:
1247 XIII| eadem sanctitati quoque procurat continentia carnis: haec
1248 XII | derelictam. Illum quoque prodigum filium patientia patris
1249 III | Parum hoc, si non etiam proditorem suum secum habuit nec constanter
1250 XIII| penuria mundi. Cum uero producitur ad experimentum felicitatis,
1251 XIII| persecutionibus denique proeliatur. Si fuga urgeat, incommoda
1252 IX | quem credis reuersurum? Profectio est quam putas mortem. Non
1253 XI | regnum caelorum? Nullus profecto spiritu pauper nisi humilis:
1254 X | reus est qui omne nequam et prohibet et damnat. Nulla in maleficio
1255 VI | iudicii periculo licet; prohibita ira, restricti animi, compressa
1256 | proinde
1257 IV | uidemus (siquidem artificium promerendi obsequium est, obsequii
1258 XIV | acerbum nuntium nihil ex ore promeret nisi « Deo gratias », cum
1259 XI | talibus et aduocatio et risus promittitur. Beati mites. Hoc quidem
1260 I | disciplinas ad laudem et gloriam promouet! Aut numquid potius iniuria,
1261 XIII| patientia corporis. Si spiritus promptus, sed caro (sine patientia)
1262 VIII| inquinamentis, sed eorum quae ex ore promuntur hominem communicari, item
1263 XIII| de carne dicit, infirmam pronuntians, quid ei firmandae opus
1264 VII | spiritus domini per apostolum pronuntiauit: eam non in concupiscentia
1265 III | nec enim mentitus fuerat propheta, immo ipsius Dei contestatio
1266 XIII| constantissime toleret quae prophetae, quae apostoli sustinendo
1267 XII | exhauriuntur linguae scientiae prophetiae, permanent autem fides spes
1268 V | perierunt. Quomodo autem manus prophetis intulerunt nisi per inpatientiam
1269 III | fides: qui in hominis figura proposuerat latere, nihil de inpatientia
1270 I | et constantiam commonendi propriae conuersationis auctoritate
1271 XVI | docuit et suos patientiam propriam, illam dico quae maritos
1272 III | praestantiam ingenitae cuiusdam proprietatis. ~
1273 XII | id quidem inpatientiae proprium est; nec proteruum sapit:
1274 | propter
1275 XII | suffert sua, dum alteri prosit; nec incitatur: ceterum
1276 XII | traxit; non inflatur, non proteruit: non enim ad patientiam
1277 I | nisi patientia adsideat prouenire. Ita praeposita Dei rebus
1278 IV | usibus nostris eas a domino prouisas traditasque. Meliora ergo
1279 X | Quid enim refert inter prouocantem et prouocatum, nisi quod
1280 VIII| Si manu quis temptauerit prouocare, praesto est dominica monela:
1281 X | maxime, cum alterius malitia prouocata superiorem se in exsequenda
1282 X | refert inter prouocantem et prouocatum, nisi quod ille prior in
1283 III | ministrauit; non peccatores, non publicanos aspernatus est, non illi
1284 I | destructae ac dedecoratae pudebit! ~
1285 I | istud remedium ferat, uti pudor non exhibendi quod aliis
1286 XV | uirum adprobat; amatur in puero, laudatur in iuuene, suspicitur
1287 XIII| omnem subuertendae fidei uel puniendae paraturam, ut uerbera, ut
1288 XV | tranquillus et placidus, frons pura nulla maeroris aut irae
1289 XIII| contenta simplici pabulo puroque potu, cum ieiunia coniungit,
1290 IX | reuersurum? Profectio est quam putas mortem. Non est lugendus
1291 X | defensionis arrogauerimus? Nos putres, uasa fictilia, seruulis
1292 | quaedam
1293 V | malus an inpatiens, contemno quaerere, palam cum sit aut inpatientiam
1294 VII | cupiditatis deprehendemur: alienum quaerimus, cum alienum amissum aegre
1295 VII | cum lucri cupiditatibus quaestuosa pericula mercimoniorum in
1296 | qualis
1297 | quandoque
1298 X | iudicis, id est Dei, abstulit! Quantos uero casus huiusmodi inpatientia
1299 V | editum a primordio, etiam quascumque postmodum causas sibi inuenit
1300 III | eius audiuit; arundinem quassatam non fregit, linum fumigans
1301 | quibus
1302 | Quidquid
1303 V | impius pietatis et inquietus quietis, ut malus unusquisque fiat, <
1304 XI | quam domino praebeamus? Quin insuper gratulari et gaudere
1305 | quisquam
1306 VIII| inprobitas patientia tua: quiuis ictus ille sit dolore et
1307 XV | tempore angatur necesse est; quodcumque inimicus eius inflixerit
1308 | quolibet
1309 | quorum
1310 I | magisterium! Nisi quod bonorum quorundam, sicuti et malorum, intolerabilis
1311 VII | Cupiditatem omnium malorum radicem spiritus domini per apostolum
1312 VIII| uani et superuacui dicti reatum? Sequitur ergo ut, a quo
1313 V | contrarium eius quoque boni recensere: quid enim sectandum sit,
1314 III | saltim ciuitati quae eum recipere noluerat iratus est, cum
1315 IX | Cupio, inquit apostolus, recipi iam et esse cum domino.
1316 XII | filium patientia patris et recipit et uestit et pascit et apud
1317 VIII| repercussum in eum qui remisit reciproco impetu saeuiet. Nempe idcirco
1318 III | eruditus, non contendit, non reclamauit nec quisquam in plateis
1319 XII | altare perficiet, nisi prius reconciliando fratri reuersus ad patientiam
1320 I | perorem necesse est, cum recordor et in meae inbecillitatis
1321 XIII| uirtute edita est, siquidem rector animus facile communicat
1322 V | oblationes suas a domino recusatas aequanimiter nec inpatienter
1323 X | penes ueritatem certamen redarguitur malignitatis. Quid enim
1324 VIII| me proteruum aut nequam, reddam et ipse amaritudinis uicem
1325 XIV | Sed maluit in illo die reddi sibi: tantum gaudii securus [
1326 XIV | Iob inmundam ulceris sui redundantiam magna aequanimitate destringeret,
1327 V | quod per iram gessit ad eam referendum a qua [ira] suggesta est.
1328 X | malignitatis. Quid enim refert inter prouocantem et prouocatum,
1329 XIV | eosdem specus et pastus refossae carnis ludendo reuocaret!
1330 V | circumscriptionem, illam seruare, hanc refutare non sustinens. Hinc prima
1331 X | cum ultione, cuius modum regere non possum per inpatientiam
1332 XI | inpatientiae materias ut potuimus regestas, quid inter ceteras euagemur
1333 XV | exhomologesin adsignat, carnem regit, spiritum seruat, linguam
1334 XIII| uoluntarium spadonem ad regna caeli leuat. ~Quod de uirtute
1335 XII | ceterum quid inpatientiae reliquisset? Ideo, inquit, dilectio
1336 VII | inpatientiam adhibere, [sunt] qui rem pecuniariam fortasse animae
1337 XIV | malis delassatam et ad praua remedia suadentem execraretur! Quid?
1338 I | utinam erubescere istud remedium ferat, uti pudor non exhibendi
1339 VIII| nonnumquam repercussum in eum qui remisit reciproco impetu saeuiet.
1340 XV | irae rugositate contracta; remissa aeque in laetum modum supercilia,
1341 XII | inpatientiae, amputarit? Quomodo remittes et remittetur tibi, si tenax
1342 XII | amputarit? Quomodo remittes et remittetur tibi, si tenax iniuriae
1343 X | patientiam mihi et ego patientiam remunerabo». Cum enim dicit: Nolite
1344 X | exsequenda ultione constituit et remuneraris nequam duplicat quod semel
1345 III | congressus solis uerbis repellit; cum de domino fit magister
1346 XVI | Dei, patientiam Christi; rependamus illi quam pro nobis ipse
1347 X | praecipitur malum malo non rependendum: par factum par habet meritum.
1348 IV | consequeris, de temetipso non rependere! Nec pluribus de obsequii
1349 VIII| infructuosa, et nonnumquam repercussum in eum qui remisit reciproco
1350 VI | oculo et dentem pro dente repetebant et malum malo fenerabant:
1351 III | contumelioso oppido caelestes ignes repraesentari uoluissent; ingratos curauit,
1352 X | et ultorem? Hoc se nobis repromittit dicens: Vindictam mihi et
1353 V | rebus. Eadem discordia est rerum quae et auctorum: porro
1354 XIV | frustra cecidit! Neque enim a respectu Dei tot doloribus auocatus
1355 IX | adsertio. Praeponendus est enim respectus denuntiationis apostoli,
1356 VIII| siue conuicio eruperit, respice dictum: Cum uos maledixerint
1357 VII | quoque praecepta suis locis respondebunt. Si detrimento rei familiaris
1358 III | fregit, linum fumigans non restinxit (nec enim mentitus fuerat
1359 XIV | possedit. Et si filios quoque restitui uoluisset, pater iterum
1360 III | in posterum et sanitatis restitutione ei quem non ipse uexauerat
1361 XV | eum, ultor est; si damnum, restitutor est; si dolorem, medicus
1362 VI | periculo licet; prohibita ira, restricti animi, compressa petulantia
1363 IX | resurrexit. Ergo cum constet de resurrectione mortuorum, uacat dolor mortis,
1364 IX | propter quos ille et obiit et resurrexit. Ergo cum constet de resurrectione
1365 XV | medicus est; si mortem, resuscitator est. Quantum patientiae
1366 IV | quis de bono eius late retractet? Cui enim dubium sit omne
1367 VI | sola ad iustitiae doctrinam retro defuisset. Nam olim et oculum
1368 XIV | operarius ille uictoriae Dei, retusis omnibus iaculis temptationum
1369 IX | subductum interim quem credis reuersurum? Profectio est quam putas
1370 XII | prius reconciliando fratri reuersus ad patientiam fuerit. Sol
1371 XIV | refossae carnis ludendo reuocaret! Itaque operarius ille uictoriae
1372 X | uterque laesi hominis domino reus est qui omne nequam et prohibet
1373 XIII| clementiam elicit. Sic ille rex Babylonius, offenso domino,
1374 XIV | suadentem execraretur! Quid? ridebat Deus, quid? dissecabatur
1375 XVI | operationibus occupant: patientes riualium et diuitum et inuitatorum,
1376 XV | nulla maeroris aut irae rugositate contracta; remissa aeque
1377 XIV | diuitiae, non filii uno ruinae impetu adempti, non ipsius
1378 XIII| coniungit, cum cineri et sacco inolescit. Haec patientia
1379 XII | Nam dilectio, summum fidei sacramentum, Christiani nominis thesaurus,
1380 XIII| placatoria per humiliationis sacrificium, cum sordes cum angustia
1381 I | iniuria, cum diuina res in saecularibus artibus uolutatur? Sed uiderint
1382 VII | enim quem a domino sumpsit saecularis rei gratia concutit. Libenter
1383 XIV | perpetrandae, ut neque damnis saecularium nec amissionibus carissimorum
1384 I | eius est cum etiam uanas saeculi disciplinas ad laudem et
1385 VII | caelestia tueamur; totum licet saeculum pereat, dum patientiam lucrifaciam!
1386 VIII| remisit reciproco impetu saeuiet. Nempe idcirco quis te laedit
1387 III | contumeliis opus fuerat? Sed saginari patientiae uoluptate discessurus
1388 III | aspernatus est, non illi saltim ciuitati quae eum recipere
1389 XIII| patientia) infirma, ubi salus spiritus et carnis ipsius?
1390 XII | Atenim cum omnen speciem salutaris disciplinae gubernet, quid
1391 XII | paenitentiam quandoque inituris salutem. Cum disiuncto matrimonio —
1392 IV | aeternitate aut poenae aut salutis! Cui seueritati declinandae
1393 XII | inpatientiam irati fratris excusat. Saluus est igitur qui perierat,
1394 XII | apostolus totis uiribus sancti spiritus commendat, cuius
1395 XII | exemplis de paenitentia sanctis adest: erroneam ouem patientia
1396 XIII| patientiae digeramus, eadem sanctitati quoque procurat continentia
1397 I | languentium qui cum uacent a sanitate de bonis eius tacere non
1398 III | maledixit in posterum et sanitatis restitutione ei quem non
1399 V | inpatientiae, desiuit Deo sapere, desiuit caelestia sustinere
1400 XII | proprium est; nec proteruum sapit: modestiam de patientia
1401 X | ipsi sibi praesumpsissent satisfactionem facimus: id nobis in domino
1402 III | quem non ipse uexauerat satisfecit, per patientiam misericordiae
1403 XV | temptationes inculcat, scandala pellit, martyria consummat;
1404 V | inimicitiis siue praedae gratia id scelus conficit, prius est ut aut
1405 VI | quem iustitiae deputasset sciebat: tam graue praeceptum, quod
1406 XII | consummabuntur: exhauriuntur linguae scientiae prophetiae, permanent autem
1407 VII | loco de contemnendo saeculo scripturis dominicis commonetur, nec
1408 VII | elemosinae. Quis enim ab alio secari omnino non sustinens ipse
1409 XIV | His patientiae uiribus secatur Esaias et de domino non
1410 X | ordinis ratio est nec locus secefnit quod similitudo coniungit.
1411 I | ut, cum inter sese uariis sectarum libidinibus et sententiarum
1412 | secum
1413 XIII| felicitatis, ad occasionem secundae intinctionis, ad ipsum diuinae
1414 XV | honore signatum, color qualis securis et innoxiis, motus frequens
1415 XIV | reddi sibi: tantum gaudii securus [sit] de domino distulit,
1416 VIII| percussero maledictus, quomodo secutus inueniar doctrinam domini,
1417 XV | inflatur nec inquietatur. Sedet enim in throno spiritus
1418 XIII| intinctionis, ad ipsum diuinae sedis ascensum, nulla plus illic
1419 VI | nationes seminaretur per semen Abrahae, quod est Christus,
1420 IV | demonstrator et acceptator Deus, in semetipso circumtulit, quis de bono
1421 VI | inluminata, cum in nationes seminaretur per semen Abrahae, quod
1422 V | offenderet. Nam statim illa semine diaboli concepta, malitiae
1423 XV | in iuuene, suspicitur in sene; in omni sexu, in omni aetate
1424 V | adoleuisse. Atenim quam primus senserat, per quam primus delinquere
1425 VII | damno adfecti inpatienter senserimus, non de nostro amissum dolentes
1426 XI | pacis adfines? Stultus hoc senserit! Cum uero Gaudete et exultate
1427 I | sectarum libidinibus et sententiarum aemulationibus discordent,
1428 XIII| cum squalore et paedore septenni, ab humana forma exulasset,
1429 XII | suo, non dicam septies et septuagies septies? Quis ad iudicem
1430 V | pluuiam, post petrae aquatilem sequellam desperant de domino, tridui
1431 XV | satis idoneus patientiae sequester Deus: si iniuriam deposueris
1432 VIII| superuacui dicti reatum? Sequitur ergo ut, a quo nos dominus
1433 XV | delectat, gentilem inuitat; seraum domino, dominum Deo commendat,
1434 XV | nubilo liuet, sed est tenerae serenitatis, apertus et simplex, quem
1435 V | Itaque si de aliquo bono sermo est, res postulat contrarium
1436 III | structio, satis aperte, non sermonibus modo in praecipiendo, sed
1437 V | circumscriptionem, illam seruare, hanc refutare non sustinens.
1438 XV | carnem regit, spiritum seruat, linguam frenat, manum continet,
1439 VIII| benedictus. Igitur dominum serui consequamur et maledicamur
1440 II | temporum officia elementorum seruitia totius geniturae tributa
1441 IV | nos non de hominibus modo seruitute subnixis uel quolibet alio
1442 X | suam ut memores humilitatis seruitutis, ius dominici honoris diligentes,
1443 X | Nos putres, uasa fictilia, seruulis nostris adsumentibus sibi
1444 XI | quos diligo castigo. O seruum illum beatum cuius emendationi
1445 IV | quanta sunt ipsa quae aut seueritas comminatur aut liberalitas
1446 XIII| aures [Christi] Dei aperit, seueritatem dispergit, clementiam elicit.
1447 IV | poenae aut salutis! Cui seueritati declinandae uel liberalitati
1448 XV | suspicitur in sene; in omni sexu, in omni aetate formosa
1449 I | quod bonorum quorundam, sicuti et malorum, intolerabilis
1450 XV | os taciturnitatis honore signatum, color qualis securis et
1451 | sim
1452 XII | et [in] illis dominicarum similitudinum exemplis de paenitentia
1453 X | nec locus secefnit quod similitudo coniungit. Absolute itaque
1454 XV | serenitatis, apertus et simplex, quem tertio uidit Helias.
1455 | simul
1456 V | domino exprobratur. Ac, ne singula peruagemur, numquam non
1457 V | indiuiduas in uno patris sinu adoleuisse. Atenim quam
1458 V | desperant de domino, tridui sitim non sustinendo; nam haec
1459 | sitis
1460 XII | reuersus ad patientiam fuerit. Sol super iram nostram si occiderit,
1461 IV | quae oboediunt: nos, cui soli subditi sumus, domino scilicet,
1462 III | et temptatoris congressus solis uerbis repellit; cum de
1463 XII | etiam paenitentiae ministrat solitae lapsis subuenire? Haec expectat,
1464 XIII| caro in ligno, caro in solo, et in illa paupertate lucis
1465 XII | dirigens negotium conuenientia soluet, nisi prius iram dolorem
1466 VIII| inlaesus ibis (quod etiam solum tibi sufficit), sed insuper
1467 XIII| humiliationis sacrificium, cum sordes cum angustia uictus domino
1468 XIII| adsignat et uoluntarium spadonem ad regna caeli leuat. ~Quod
1469 II | iustos et iniustos aequaliter spargit, qui temporum officia elementorum
1470 IX | cuiusquam sicut nationes quae spe carent. Et merito: credentes
1471 XIV | bestiolas inde in eosdem specus et pastus refossae carnis
1472 IX | inpatientia in huiusmodi et spei nostrae male ominatur et
1473 XIII| Babylonius, offenso domino, cum squalore et paedore septenni, ab
1474 VII | diuersitatem qua cum illis stamus, non animam pro pecunia,
1475 XIV | domino non tacet, lapidatur Stephanus et ueniam hostibus suis
1476 X | alius summus inpatientiae stimulus, ultionis libido, negotium
1477 III | penes nos uero ratio et structio, satis aperte, non sermonibus
1478 I | adfectatione uirtutis unanimiter student; omnem sapientiae ostentationem
1479 XVI | Talia nationes patientiae studia nouerunt et tanti boni nomen
1480 I | commune memores huic uni studiorum suorum commiserint pacem:
1481 XI | infliguntur sustinere, ut hostis studium aemulatio nostrae aequanimitatis
1482 XI | inpatientes pacis adfines? Stultus hoc senserit! Cum uero Gaudete
1483 II | humana caninae aequanimitatis stupore formata, sed uiuae ac caelestis
1484 XIV | delassatam et ad praua remedia suadentem execraretur! Quid? ridebat
1485 | suarum
1486 | suas
1487 | sub
1488 IV | disciplina quae nobis Deus subdit? Agnoscunt denique quae
1489 IV | oboediunt: nos, cui soli subditi sumus, domino scilicet,
1490 IX | credis? Cur inpatienter feras subductum interim quem credis reuersurum?
1491 VII | pecuniae contemptum exhortatio subiacet quam quod ipse dominus in
1492 XI | nisi patiens, quia nemo subicere sese potest sine prima patientia
1493 XVI | negotiantes uxorum potestatibus subicit, quae aucupandis orbitatibus
1494 V | imagini suae, id est homini, subiecisse inpatienter tulit. Nec enim
1495 IV | uero disciplina morigera subiectio est), quanto magis nos secundum
1496 XVI | contumeliosis patrociniis, subiectione libertatis gulae, addicit.
1497 XI | potest sine prima patientia subiectionis ipsius? Beati, inquit, flentes
1498 III | enim uenerat: numquid tamen subiendae morti etiam contumeliis
1499 V | sine libidinis inpatientia subiit? Quod et si pretio in feminis
1500 VIII| eiusque iniuriae patientiam subimus: et minorum delibatione