VI. [1] Video quasdam et capillum croco uertere.
Pudet eas etiam nationis suae quod non Germaniae atque Galliae sint procreatae.
Ita patriam capillo transferunt. Male ac pessime sibi auspicantur flammeo
capite et decorum putant quod inquinant. [2] Atqui
et detrimentum crinibus medicaminum uis inurit et cerebro perniciem etiam
cuiuslibet sinceri humoris assiduitas reseruat, tum solis animando simul et
siccando capillo exoptabilis ardor. Quis decor cum iniuria? Quae cum
immunditiis pulchritudo? Crocum capiti suo mulier christiana ingeret ut in
aram? Quodcumque enim immundo spiritui excremari solet, id nisi probis et
necessariis et salubribus usibus adhibeatur, ad quod Dei creatura prospecta
est, sacrificium uideri potest. Sed
enim dominus ait: [3] «Quis uestrum potest
capillum atrum ex albo facere aut album ex atro?» Hae quae reuincunt Deum:
«Ecce, inquiunt, pro albo uel atro flauum facimus, gratiae faciliorem». Quamuis
et atrum ex albo conantur facere quas paenituit ad senectam usque uixisse. Pro
temeritas! Erubescit aetas exoptata uotis: furtum conficitur. Adulescentia in
qua delinquimus suspiratur; occasio grauitatis interpolatur. Absit a sapientiae
filiabus stultitia tanta. Senectus cum plus occultari studuerit, plus
detegetur.
[4] Haec
est aeternitas uestra de capitis iuuentute! Hanc incorruptibilitatem habemus
superinduere ad domum domini quam acacia pollicetur! Bene properatis ad
dominum! Bene festinatis excedere de isto iniquissimo saeculo quibus ad finem
appropinquare deforme est!
|