Caput

 1 II    |          ipsius. Inueniri autem et mala ab eo facta, utique non
 2 IX    |            non dominio, ut, cum ea mala[non] esset, de mala tamen
 3 IX    |         cum ea mala[non] esset, de mala tamen sustinuerit uti, scilicet
 4 X     |              ex nihilo faceret, ut mala quoque arbitrio eius imputarentur?'
 5 XII   |            reprehendo, cum ex illa mala, pessima etiam, bona atque
 6 XII   |            optima, non certe quasi mala ac pessima. Demutationem
 7 XIII  |           modo facta sunt. Unde in mala ac pessima boni atque optimi
 8 XIII  |           nec deus nisi bonus, nec mala arbor bonos, quia nec materia
 9 XIII  |           deo deputabuntur, ut nec mala illi inputentur, sed utraque
10 XIV   |           certe cum ex eadem etiam mala profert, uel haec utique
11 XIV   |         necessitate eum condidisse mala an ex uoluntate? Siquidem
12 XV    |            non erat in illa, ut in mala, neque ex deo, quia nihil
13 XV    |          nihilo. Aut si ex materia mala bonum processit, quia neque
14 XV    |            bona protulit sed etiam mala, utique aut uolens esse
15 XV    |             utique aut uolens esse mala, si poterat efficere ne
16 XV    |        fecisset quasi bonus, etiam mala protulisset quasi non bonus,
17 XV    |     materia autem ne cognosceretur mala de malo? Plus bonum floruisset
18 XV    |          argumentationes dicentium mala necessaria fuisse ad inluminationem
19 XV    |            materia operatur [cum], mala excusat? Si excusat, adeo
20 XVI   |         materia etiam boni matrix; mala autem in totum materia boni
21 XVI   |      adscribetur; et bona autem et mala deus de materia faciendo
22 XVI   |           constet. Videbimus an et mala, cum apparuerit, quae mala,
23 XVI   |         mala, cum apparuerit, quae mala, et an mala interim ea quae
24 XVI   |       apparuerit, quae mala, et an mala interim ea quae putas. Dignius
25 XVI   |            competit. Malo uoluerit mala a semetipso condidisse quam
26 XVII  |         suum arbitrium, adeo ut et mala pro natura non sua sed substantiae
27 XXXVII| compositionem dei; si esset natura mala, non accepisset translationem
28 XXXVII|          cum adponis: 'Si esse[n]t mala natura, non admitteret in
29 XXXVII|           de bono melius? Aeque si mala natura fuisset, quare non
30 XLI   |       appare<a >t cuius motus [nec mala] nec malo nec bono pronus,
31 XLIII |         autem esset materia natura mala, non accepisset translationem
32 XLIII |           natura cessauit. Ergo et mala fuit natura ante compositionem