Caput

 1 I    |            omnino nec finem, ex qua dominus omnia postea fecerit. ~
 2 II   |    quaecumque ex semetipso fecisset dominus; porro in partes non deuenire
 3 II   | indemutabilem et eundem semper, qua dominus. Ceterum si de semetipso
 4 III  |           retro semper cuius semper dominus haberetur; fuisse itaque
 5 III  |          nomen, id est diuinitatis, dominus uero non substantiae sed
 6 III  |        nomine quod est deus; postea dominus, accedentis scilicet rei
 7 III  |             et factus et dictus est dominus, quia et pater deus est
 8 III  |             dominum faceret. Sic et dominus non ant<e> ea quorum dominus
 9 III  |        dominus non ant<e> ea quorum dominus existeret sed dominus tantum
10 III  |        quorum dominus existeret sed dominus tantum futurus quandoque,
11 III  |          iudex per delictum, ita et dominus per ea quae sibi seruitura
12 III  |             quamdiu faciebat quorum dominus futurus erat, 'deus' solummodo
13 III  |             deus, et nusquam adhuc 'dominus'. At ubi uniuersa perfecit
14 III  |         maxime hominem qui, proprie dominus, et intellecturus erat dominum?
15 III  |         cognominaturus, tunc etiam 'dominus' nomen adiunxit: Et accepit
16 III  |           adiunxit: Et accepit deus dominus hominem quem finxit; et
17 III  |           finxit; et praecepit deus dominus Adae. Exinde dominus qui
18 III  |           deus dominus Adae. Exinde dominus qui retro deus tantum, ex
19 III  |        rebus autem tunc deus cum et dominus. Igitur in quantum putabit
20 III  |         materiam semper fuisse quia dominus semper esset, in tantum
21 V    |             et primus auctor est et dominus omnium censeatur.' Veritas
22 VI   |             omnium auctor et omnium dominus et nemini comparandus, quae
23 IX   |        materia usum ad opera mundi, dominus enim non potuit esse substantiae
24 IX   |             in bono conuertisset ut dominus et bonus, ut ita de bono,
25 IX   |              Sed quia bonus quidem, dominus autem non, ideo qualem habuit
26 IX   |        condicioni materiae quam, si dominus fuisset, emendasset. Sic
27 XV   |           intersit per infirmitatem dominus auctor mali extiterit an
28 XVIII|            et generat in semetipso. Dominus, inquit, condidit me initium
29 XX   |       initium agnoscere quae dicit: Dominus condidit me in opera sua.
30 XXIX |   manifestissime Esaias: Haec dicit dominus qui fecit caelum, iste deus
31 XXXII|        esset. De tenebris uero ipse dominus per Esaiam: Ego qui struxi