Caput

 1 IX    |          ergo malum ab ipso qui est mali, si non auctor, quia non
 2 X     |           optimum uolunt credi quia mali auctorem existiment creatorem
 3 X     |             quaestione, utnonauctor mali uideri proinde possit quisquis
 4 X     |            Hermogenes, dum alibi de mali ratione distinguimus, interim
 5 X     |          non auctor, sed assentator mali inuenitur deus qui malum
 6 X     |     constitutionem quam ut bonus et mali aemulus emendasse debuerat.
 7 X     |      necessitatem. Aut famulus erit mali deus aut amicus, cum materiae
 8 XI    |             aeternum est poterit et mali capax esse, poterit hoc
 9 XI    |     puniturus. Quodsi contra <erit> mali finis, cum praeses eius
10 XI    |             pedes, utique operarios mali ---- itaque si finis malo
11 XI    |            initium habendo et finem mali; quae enim malo deputantur,
12 XI    |           malo deputantur, secundum mali statum <materiae> computantur. ~
13 XIII  |       utriusque diuersitas, boni et mali, concurrisse et duplex natura
14 XV    |             et hic, ut dixi, auctor mali habebitur deus qui, cum
15 XV    |         infirmitatem dominus auctor mali extiterit an per uoluntatem.
16 XV    |          Plus bonum floruisset sine mali afflatu. Nam et Hermogenes
17 XV    |             aut nec propterea locus mali proferendi fuit aut si qua
18 XV    |      ratione excusatura dominum, ne mali auctor existimaretur, quae
19 XV    |       quaestio quo nolunt qui ipsam mali rationem non examinando
20 XVI   |      utramque, uidebitur deus etiam mali auctor; deus autem, ut bonus,
21 XVI   |             autem, ut bonus, auctor mali non erit. Si materiae utrumque,
22 XVI   |          pares erunt ambo, ex aequo mali ac boni adfines; aequari
23 XVI   |             siue ratione, non putet mali auctorem. Porro si mali
24 XVI   |             mali auctorem. Porro si mali auctor est ipse qui fecit,
25 XVI   |            per materiam deus auctor mali ostenditur, si ideo materia
26 XVI   |             praesumpta est, ne deus mali auctor uideretur. Exclusa
27 XXXVII|            inferres. Sed quoniam de mali et boni ambiguitate super
28 XXXVII|   subostendis. Atque ita et boni et mali adfinem constituisti [ei]
29 XLIII | compositionem dei cessauit a natura mali, <a> natura cessauit. Ergo