Caput

 1 I     |      hodiernum homo in saeculo, et natura quoque haereticus, etiam
 2 V     |            idem uindicetur! Sit et natura diuersa, sit et forma non
 3 XII   |     credamus esse materiam, utique natura, sicut deum bonum et optimum
 4 XII   |          optimum credimus, proinde natura. Porro naturam certam et
 5 XII   |             qu<i>a, si demutabitur natura in materia de malo in bonum,
 6 XII   |          non fient filii pacis, si natura mutabilis non erit?' Temere
 7 XII   |     uiperae et homines; horum enim natura habendo institutionem habere
 8 XIII  |        mali, concurrisse et duplex natura fuisse materiae, amborum
 9 XVII  |          uis, nulla materia, nulla natura substantiae alterius aderat
10 XVII  |     arbitrium, adeo ut et mala pro natura non sua sed substantiae
11 XXV   |        unius elementi omnes sciunt natura primum, dehinc scriptura
12 XXXVII|        compositionem dei; si esset natura mala, non accepisset translationem
13 XXXVII|        adplicuisset illi deus tali natura; in uacuum enim laborasset.'
14 XXXVII|         adponis: 'Si esse[n]t mala natura, non admitteret in melius
15 XXXVII|         bono melius? Aeque si mala natura fuisset, quare non potuerit
16 XXXVII|            Sed et quam hic non uis natura[m] malam, <malam> alibi
17 XLIII |             hic tarditatem. Nam de natura materiae quotiens cadas,
18 XLIII |             Si autem esset materia natura mala, non accepisset translationem
19 XLIII |           sententias, nec materiam natura malam nec naturam eius a
20 XLIII |          et ornata est, cessauit a natura'. Si in bonum reformata
21 XLIII |       compositionem dei cessauit a natura mali, <a> natura cessauit.
22 XLIII |        cessauit a natura mali, <a> natura cessauit. Ergo et mala fuit
23 XLIII |        cessauit. Ergo et mala fuit natura ante compositionem et desinere
24 XLIII | compositionem et desinere potuit a natura post reformationem. ~