Caput

 1 I     |       quaestio est. [Christum] Dominum non alium uidetur agnoscere,
 2 II    |  colorauit praestruens aut[em] dominum de semetipso fecisse cuncta
 3 II    |     bonum et optimum definiens dominum, qui bona atque optima tam
 4 III   |     semper deum <semper> etiam dominum fuisse, nunquam non dominum.
 5 III   |    dominum fuisse, nunquam non dominum. Nullo porro modo potuisse
 6 III   |     modo potuisse illum semper dominum haberi, sicut et semper
 7 III   |    semetipsum et in semetipso, dominum uero non semper. Diuersa
 8 III   |     quod iudicem et qui patrem dominum faceret. Sic et dominus
 9 III   | dominus, et intellecturus erat dominum? et iam cognominaturus,
10 III   |     nihil fuisse, quia constat dominum non semper fuisse. Adiciam
11 III   |       materia, ex illo materia dominum deum passa demonstrat hoc
12 IX    |      Non potest dicere deum ut dominum materia usum ad opera mundi,
13 XII   |         si non esset aeternum; dominum uero aeternum aliud esse
14 XIV   |    quidem nihil boni habuisse, dominum uero, si quid boni edidit,
15 XV    |        ipsa ratione excusatura dominum, ne mali auctor existimaretur,
16 XVIII |      crederemus. Si enim intra dominum quod ex ipso et in ipso
17 XVIII |     quicquam fuisse quod extra dominum fuerit. Si uero sophia eadem
18 XXXII |    spiritus - neque enim aquae dominum sustinere sufficerent ----,
19 XXXVII|       ergo non tantum comparas dominum materiae, sed et subicis,