Caput

 1 III   |        deus semper, nam nec pater potuit esse ante filium nec iudex
 2 IX    |           mundi, dominus enim non potuit esse substantiae coaequalis.
 3 X     |      emendasse debuerat. Aut enim potuit emendare sed noluit aut
 4 X     |        aut uoluit quidem uero non potuit infirmus deus. Si potuit
 5 X     |          potuit infirmus deus. Si potuit et noluit, malus et ipse,
 6 XII   |        est. Ergo nec demutationem potuit admisisse, quia si aeternitas
 7 XIII  |            dulci et amaro. Aut si potuit utriusque diuersitas, boni
 8 XV    |          neque ex deo, quia nihil potuit ex deo fieri, sicut definit
 9 XVIII | compositam et decoram, quali deus potuit eguisse sui magis quam alieni
10 XX    |         fecisset. De sophia autem potuit dici: In principio. In sophia
11 XX    |            Ita quod non fuit, non potuit scriptura profiteri et non
12 XXI   |        nihilo deus cuncta fecisse potuit, <potuit> scriptura non
13 XXI   |           cuncta fecisse potuit, <potuit> scriptura non adiecisse
14 XXIII |       licet uel potius Hermogeni: potuit et fuisse et tamen nihil
15 XXV   |        est. Porro aliud facta non potuit cum ea de nomine sociari
16 XXVIII|        totum, inperfecta esse non potuit; quae inperfecta non fuit,
17 XXXII |          sicut supra diximus, non potuit informis fuisse materia, <
18 XLIII |         compositionem et desinere potuit a natura post reformationem. ~