Caput

 1 II    | optimum definiens dominum, qui bona atque optima tam uelit facere
 2 II    |     facere. Igitur omnia ab eo bona et optima oportuisse fieri
 3 X     |     eius imputarentur?' Magna, bona fide, caecitas haereticorum
 4 XII   |      illa mala, pessima etiam, bona atque optima a deo fiunt:
 5 XII   |      fiunt: Et uidit deus quia bona, et benedixit ea deus, utique
 6 XIII  |       quaeretur, quomodo ex ea bona facta sint, quae ex demutatione
 7 XIII  |        optimi semen? Certe nec bona arbor fructus malos edit,
 8 XIII  |        ferax fructuum, iam nec bona ipsa deo deputabuntur, ut
 9 XIV   |   materiae, suo tamen arbitrio bona protulisse quasi nactus
10 XV    |      uoluntate debuisset omnla bona ex materia protulisse aut
11 XV    |  materia protulisse aut tantum bona, non omnia tamen bona protulit
12 XV    |   tantum bona, non omnia tamen bona protulit sed etiam mala,
13 XV    |      non ualens efficere omnia bona, si uoluit et non fecit,
14 XV    |        quae fuit ratio ut, cum bona fecisset quasi bonus, etiam
15 XVI   | materiae bonum adscribetur; et bona autem et mala deus de materia
16 XXXVII|       Si enim', inquis, 'esset bona, quae semper hoc fuerat,
17 XXXVII|     quia, cum dicis: 'Si esset bona, non desideraret componi
18 XXXVII|        oppono etiam illud: 'Si bona fuisset materia semper,