Caput

 1 II   |        illum in aeuum aeuorum. Igitur non de semetipso fecisse
 2 II   |        et uelle eum et facere. Igitur omnia ab eo bona et optima
 3 III  |      tunc deus cum et dominus. Igitur in quantum putabit ideo
 4 VII  |        autem status talis est. Igitur ex duobus aeternis ut innatis,
 5 X    |       passus est fieri. Audiat igitur et Hermogenes, dum alibi
 6 XII  |       ac pessima. Demutationem igitur admisit materia, et si ita
 7 XVI  |                           XVI. Igitur in praestructione huius
 8 XX   |     illo factum est nihil. Cum igitur et hic manifestetur et factor,
 9 XXII |      nihilo prolata confirmat. Igitur in principio deus fecit
10 XXV  |                      XXV. Vult igitur duas proponi terras in ista
11 XXIX |       secundum genus. Impleuit igitur ordinem suum scriptura diuina,
12 XXXII|   erant facta quam si fierent. Igitur ut concludam, aut materiam
13 XXXIV| similitudim praestet. Reuertor igitur ad causam definientem omnia
14 XL   |     non totam eam fabricatam). Igitur uel hoc rude et confusum
15 XLI  |     bonam nec malam inducere, 'Igitur,' inquis, 'subiacens materia
16 XLIII|      enim laborasset.' Finisti igitur duas sententias, nec materiam
17 XLV  |  inuestigata et [non] inuenta. Igitur in quantum constit[u]it