Caput

 1 XIII  |          Unde in mala ac pessima boni atque optimi semen? Certe
 2 XIII  |       dabimus illi aliquid etiam boni germinis, iam non erit uniformis
 3 XIII  |     potuit utriusque diuersitas, boni et mali, concurrisse et
 4 XIV   | concedimus materiam quidem nihil boni habuisse, dominum uero,
 5 XIV   |  habuisse, dominum uero, si quid boni edidit, sua uirtute edidisse,
 6 XVI   |          uidebitur materia etiam boni matrix; mala autem in totum
 7 XVI   |      mala autem in totum materia boni non erit matrix. Si utriusque
 8 XVI   |     erunt ambo, ex aequo mali ac boni adfines; aequari autem deo
 9 XXV   |         apud Genesin testimonium boni accipit: Et uidit deus quia
10 XXXVII|           Sed quoniam de mali et boni ambiguitate super materiam
11 XXXVII|        subostendis. Atque ita et boni et mali adfinem constituisti [