Caput

 1 IV  |   nullius finis? Hoc si dei est proprium, solius dei erit, cuius
 2 IV  |      solius dei erit, cuius est proprium, scilicet quia et si alii
 3 IV  |   adscribatur, iam non erit dei proprium sed commune cum eo cui et
 4 IV  |        dei esse debeat quod dei proprium est et, ut dixi, iam non
 5 IV  |        est et, ut dixi, iam non proprium esset, quia alterius esset.
 6 V   |        faciat. Materia<e> autem proprium facit quod cum deo habet;
 7 XXIV| substantiae uindicarem cuius et proprium, in qua magis notum est,
 8 XXIV|      uellem. Cum enim non extat proprium uocabulum eius rei cui commune
 9 XXV | condicione desciuerat. Si nomen proprium materiae illius fuit terra,
10 XLI |            denique incorporalia proprium locum non haberent nisi