Caput

  1 I      |         agnoscit, immo totum quod est deus aufert nolens illum ex nihilo
  2 III    |             utriusque condicio: [sed] deus substantiae ipsius nomen,
  3 III    |               cum suo nomine quod est deus; postea dominus, accedentis
  4 III    |            est dominus, quia et pater deus est et iudex deus est, non
  5 III    |               pater deus est et iudex deus est, non tamen ideo pater
  6 III    |           pater et iudex semper, quia deus semper, nam nec pater potuit
  7 III    |            suo tempore ostendit. Nam 'deus' quidem, quod erat semper,
  8 III    |           nominat: In principio fecit deus caelum et terram, ac deinceps,
  9 III    |         quorum dominus futurus erat, 'deus' solummodo ponit: Et dixit
 10 III    |             solummodo ponit: Et dixit deus et fecit deus et uidit deus,
 11 III    |                Et dixit deus et fecit deus et uidit deus, et nusquam
 12 III    |           deus et fecit deus et uidit deus, et nusquam adhuc 'dominus'.
 13 III    |            nomen adiunxit: Et accepit deus dominus hominem quem finxit;
 14 III    |             quem finxit; et praecepit deus dominus Adae. Exinde dominus
 15 III    |              Exinde dominus qui retro deus tantum, ex quo habuit cuius
 16 III    |               habuit cuius esset. Nam deus sibi erat, rebus autem tunc
 17 III    |           sibi erat, rebus autem tunc deus cum et dominus. Igitur in
 18 III    |               seruiens. Itaque ex quo deus potestatem suam exercuit
 19 IV     |          materia retractare, quod eam deus sibi comparet proinde non
 20 IV     |            nomine, ceterum nobis unus deus pater ex quo omnia; quo
 21 IV     |               alterius esset. Quod si deus est, unicum sit necesse
 22 IV     |           omnia et ex quo omnia? Haec deus solus habendo est et solus
 23 IV     |         oportet, quia quod summum sit deus est; summum autem non erit
 24 V      |                                   Sed deus deus est et materia materia
 25 V      |                              Sed deus deus est et materia materia est.'
 26 V      |         status una sit ratio. Innatus deus; an non et innata et materia?
 27 V      |             innata et materia? Semper deus; an non semper et materia?
 28 V      |               solius, et ex hoc alius deus non possit admitti, dum
 29 V      |               uos dii estis et Stetit deus in ecclesia deorum, sed
 30 VI     |         quoque adscribit. Ille quidem deus. Contestabitur deus et iurauit
 31 VI     |            quidem deus. Contestabitur deus et iurauit nonnunquam per
 32 VI     |           Erit enim et materia qualis deus, infecta, innata, initium
 33 VI     |               habens nec finem. Dicet deus: Ego primus. Et quomodo
 34 VI     |          fuerit, sed cum deo, quia et deus solus, sed cum illa. Et
 35 VI     |           ipsa prima cum deo, quia et deus primus cum illa, sed et
 36 VI     |       incomparabilis cum deo, quia et deus incomparabilis cum illa,
 37 VI     |                ut non materia deo sed deus potius materiae comparetur.
 38 VII    |             initio, admittunt ea quae deus non capit, diminutionem
 39 VII    |            nata et facta sunt, ita et deus ideo ea non capit, quia
 40 VII    |       contemporali coaetaneo? Si quia deus dicitur, habeo et ego meum
 41 VII    |               meum nomen. Aut ego sum deus et ille materia, quia ambo
 42 VIII   |           operandi subministrauit, et deus subiectus materiae uidetur,
 43 VIII   |             ut haberet hodie per quae deus cognosceretur et omnipotens
 44 IX     |               bi] habuisset omnino ut deus in materiam quam malam norat,
 45 IX     |            Non ergo melius censuisset deus nihil omnino faciendum quam
 46 X      |        deducant, quando nullus omnino deus liberetur ista quaestione,
 47 X      |             assentator mali inuenitur deus qui malum materiae tanto
 48 X      |              uero non potuit infirmus deus. Si potuit et noluit, malus
 49 X      |   necessitatem. Aut famulus erit mali deus aut amicus, cum materiae
 50 XI     |             esse quod sit aeternum ut deus, per quod solus est deus,
 51 XI     |              deus, per quod solus est deus, dum aeternus est, et ita
 52 XI     |       aeternus est, et ita bonus, dum deus, quomodo materiae inerit
 53 XI     |           malo ex nobis ipsis, tum et deus hoc frustra mandat et praecipit,
 54 XI     |           iudicium frustra constituit deus, iniustitia utique puniturus.
 55 XI     |           ignem quem praeparauit illi deus et angelis eius, prius in
 56 XII    |          optima a deo fiunt: Et uidit deus quia bona, et benedixit
 57 XII    |            quia bona, et benedixit ea deus, utique quasi optima, non
 58 XIII   |          fructus malos edit, quia nec deus nisi bonus, nec mala arbor
 59 XIV    |           malorum auctor constituatur deus, quia et si de materia fecit,
 60 XV     |           dixi, auctor mali habebitur deus qui, cum eadem uirtute et
 61 XVI    |              erit utramque, uidebitur deus etiam mali auctor; deus
 62 XVI    |               deus etiam mali auctor; deus autem, ut bonus, auctor
 63 XVI    |    adscribetur; et bona autem et mala deus de materia faciendo cum
 64 XVI    |      Nihilominus enim et per materiam deus auctor mali ostenditur,
 65 XVI    |            materia praesumpta est, ne deus mali auctor uideretur. Exclusa
 66 XVIII  |        Hermogenes existimauit, habuit deus materiam longe digniorem
 67 XVIII  |          compositam et decoram, quali deus potuit eguisse sui magis
 68 XVIII  |                  filius enim sermo et deus sermo et Ego et pater unum
 69 XIX    |               ipsum principium in quo deus fecit et caelum et terram
 70 XIX    |           terra sunt, quae ante omnia deus fecit suorum esse proprie
 71 XIX    |      scriptura[m]: In principio fecit deus caelum et terram, quemadmodum
 72 XIX    |           dixisset: 'In fine[m] fecit deus caelum et terram', si post
 73 XIX    |       principatu enim et in potestate deus fecit caelum et terram. ~
 74 XX     |              et caelum ergo et terram deus faciens in principio, id
 75 XX     |            instruxisset: In principio deus fecit sed 'Ex principio';
 76 XX     |             eo magis debuerat ostendi deus ex aliqua materia uniuersa
 77 XX     |             in quo principio scilicet deus fecit caelum et terram ----
 78 XX     |               sermo erat apud deum et deus erat sermo. Omnia per illum
 79 XX     |        manifestetur et factor, id est deus, et facta, id est omnia,
 80 XXI    |              factum. Ita si ex nihilo deus cuncta fecisse potuit, <
 81 XXII   |    similitudinem. Et rursus: Et dixit deus: Producant aquae repentia
 82 XXII   |              factum est sic. Et fecit deus cetos magnos et omnem animam
 83 XXII   |              Item post haec: Et dixit deus: Producat terra animam uiuam
 84 XXII   |            iam factis rebus alias res deus proferens ostendit per prophetam
 85 XXII   |        confirmat. Igitur in principio deus fecit caelum et terram.
 86 XXIII  |              et fuisse et tamen nihil deus ex illa fecisse, uel quia
 87 XXV    |                unam quam in principio deus fecit, aliam materiam ex
 88 XXV    |             competat terram hanc quam deus fecit ex illa ex qua fecit
 89 XXV    |    testimonium boni accipit: Et uidit deus quia bonum, illa autem apud
 90 XXVI   |                XXVI. Nobis autem unus deus et una est terra quam in
 91 XXVI   |               terra quam in principio deus fecit. Cuius ordinem incipiens
 92 XXVI   |         factum professa: In principio deus fecit caelum, dehinc dispositionem
 93 XXVI   |               firmamentum, et uocauit deus firmamentum caelum, ipsum
 94 XXVI   |        Proinde et de homine: Et fecit deus hominem, ad imaginem dei
 95 XXVI   |             fecerit reddit: Et finxit deus hominem de limo terrae et
 96 XXVI   |              sensus est: In principio deus fecit caelum et terram,
 97 XXVI   |            inuisibilis et rudis, quam deus scilicet fecit, de qua scriptura
 98 XXIX   |              Siquidem omnia opera sua deus ordine consummauit incultis
 99 XXIX   |               tamen terra: et uocauit deus aridam terram, non materiam.
100 XXIX   |          rudis haberi, cum pronuntiat deus: Fructificet terra herbam
101 XXIX   |        dominus qui fecit caelum, iste deus qui demonstrauit terram
102 XXIX   |            rudis ad eam pertinet quam deus cum caelo separauit. ~
103 XXXI   |               quod ea[m] in principio deus fecerit, de speciebus autem
104 XXXI   |              arripiam. Fecit, inquit, deus hominem de terra et adflauit
105 XXXII  |            significari spiritum, quia deus spiritus - neque enim aquae
106 XXXIV  |              id est ex materia, nihil deus interibile fecisset nec
107 XXXVII |  compositionis suae adplicuisset illi deus tali natura; in uacuum enim
108 XXXVIII|              non totam eam formauerit deus non scio, nisi qua <a>ut
109 XXXVIII|               agnoscam. Debuerat enim deus ut exemplarium antiquitatis
110 XXXIX  |              et demutationem, qua nec deus; in aeternitatis consortio
111 XLII   |               per communionem, aut et deus poterat ornari a materia
112 XLII   |             et aeternitas motus. 'Sed deus composite, materia incomposite
113 XLIII  |           translationem in melius nec deus aliquid compositionis adcommodasset
114 XLIV   |           adpropinquans'. Quid simile deus fabricans mundum et decor
115 XLIV   |            ferrum? Nam et si apparuit deus materiae, sed non uulnerauit
116 XLIV   | adpropinquando materiae fecit ex illa deus mundum, utique ex quo apparuit
117 XLIV   |              Quantus hic locus in quo deus a materia tantum distabat
118 XLV    |               et Hieremias commendat: Deus faciens terram in ualentia
119 XLV    |            coepit et ubique conueniri deus ex quo factus est mundus.