Caput

 1 V      |          amplius, ut non totum dei materiae dedisse uideatur? 'Vel qua',
 2 V      |         est solus qui deos faciat. Materia<e> autem proprium facit quod
 3 VI     |       nemini comparandus, quae mox materiae quoque adscribit. Ille quidem
 4 VI     |          nobis proinde saluo statu materiae fuisse deum? communi tamen
 5 VI     |       amborum. Saluum ergo erit et materiae, ut et ipsa fuerit, sed
 6 VI     |           sic aliquid et non totum materiae habere. Ita illi nihil reliquit
 7 VI     |    reliquit Hermogenes quod non et materiae contulisset, ut non materia
 8 VI     |        materia deo sed deus potius materiae comparetur. Atque adeo cum
 9 VI     |          solum et omnium auctorem, materiae quoque competa<n>t, quaero
10 VII    |          omnino nec factus est. Et materiae autem status talis est.
11 VIII   |         deo et deum potius subicit materiae, cum uult eum de materia
12 VIII   |  subministrauit, et deus subiectus materiae uidetur, cuius substantiae
13 IX     |       ostendit cedentem condicioni materiae quam, si dominus fuisset,
14 X      |           inuenitur deus qui malum materiae tanto sustinuit de bono
15 X      |          mali deus aut amicus, cum materiae malo conuersatus, nedum
16 XI     |           bonus, dum deus, quomodo materiae inerit malum, quam ut aeternam
17 XI     |     competit et aeterno competendo materiae. Iam uero si quod aeternum
18 XI     |  deputantur, secundum mali statum <materiae> computantur. ~
19 XII    |           enim competunt ad causam materiae, quae innata est, ea quae
20 XIII   |            et duplex natura fuisse materiae, amborum ferax fructuum,
21 XIII   |             sed utraque species de materiae proprietate sumpta ad materiam
22 XIII   |          quod probabitur manifeste materiae deseruisse. ~
23 XIV    |         dicatur licet ex occasione materiae, suo tamen arbitrio bona
24 XIV    |      protulisse quasi nactus bonum materiae -- quamquam et hoc turpe
25 XIV    |         arbitrio proferendo seruit materiae aliud non habens facere
26 XV     |            conuersione processerit materiae contra denegatam aeterni
27 XV     |            suo opere prolato etiam materiae negotium curare proinde
28 XVI    |         quae ex materia fecit, aut materiae ipsi, ex qua fecit, aut
29 XVI    |           auctor mali non erit. Si materiae utrumque, uidebitur materia
30 XVI    |      alterius, utique dei bonum et materiae malum, neque malum deo neque
31 XVI    |       malum, neque malum deo neque materiae bonum adscribetur; et bona
32 XVI    |      suggestum, excusas iam causam materiae introducendae. Nihilominus
33 XVII   |        habuit et secundum ingenium materiae, non secundum suum arbitrium,
34 XX     |     factoris, species facti, forma materiae. Si materia non edetur,
35 XXIV   |            non inuenimus, quod est materiae. Quaero ergo, cum materiae
36 XXIV   |         materiae. Quaero ergo, cum materiae nominatio non extet in scriptura,
37 XXIV   |        substantiae nota, quo magis materiae quoque nominatio extitisse
38 XXV    |      desciuerat. Si nomen proprium materiae illius fuit terra, haec
39 XXV    |        statu terrae illius, id est materiae, ista terra uel eo palam
40 XXV    |     materia constant, et terrae et materiae uocari debuerunt. Satis
41 XXVI   |      praemiserat mentionem, id est materiae, ne ipsum quidem nomen,
42 XXVIII |         uolet in substantia fuisse materiae ---- cui articulo respondere
43 XXXII  |         illi, quod non daretur, si materiae subiecta esset. De tenebris
44 XXXIII |       prouocata deficiat exhibitio materiae. Expedita summa est: nihil
45 XXXV   |            De cetero uero statu[m] materiae etsi non est retractandum ----
46 XXXVI  |          reddit. Corporale[m] enim materiae uult esse de quo corpor<
47 XXXVI  |            facis <faciendo partem> materiae incorporalem. Omnia denique
48 XXXVI  |           Quo ergo facit portionem materiae in motum disponere, qui
49 XXXVII |            tantum comparas dominum materiae, sed et subicis, a quo natura[m]
50 XXXVII |           subicis, a quo natura[m] materiae deuinci et edomari <in>
51 XXXVIII|                   XXXVIII. De situ materiae id tracto quod et de modo,
52 XL     |          [a]ut speculum sit mundus materiae? Cum ornamenti[s] nomine
53 XL     |        mundus, quomodo inornata<e> materiae imaginem praefert, ut dicas
54 XL     |        recognosci, quae nec partes materiae appellari conuenit, cum
55 XLI    |   [in]confusus et turbulentus fuit materiae motus'; sic enim et ollae
56 XLI    |        loco facis, cum dicis motum materiae in neutrum eorum fuisse
57 XLI    |           loca autem adsignas, cum materiae motum ab utraque regione
58 XLII   |         Inconditum adseueras motum materiae eamque adicis sectari informitatem,
59 XLII   |            uis uideri deum aequari materiae et subicis habere illa<m>
60 XLII   |       semper moueantur. Quid minus materiae quam deo adscribis? Totum
61 XLII   |            et aeterno. Atquin plus materiae das, cui licuit sic moueri
62 XLIII  | similitudinem 'Sic erat', inquis, 'materiae motus antequam disponeretur,
63 XLIII  |          tarditatem. Nam de natura materiae quotiens cadas, accipe.
64 XLIV   |            Nam et si apparuit deus materiae, sed non uulnerauit illam,
65 XLIV   |        apparendo et adpropinquando materiae fecit ex illa deus mundum,
66 XLIV   |            est deum non apparuisse materiae uel qua consubstantiali
67 XLV    |        solummodo et adpropinquante materiae, quia nec materiam ullam
68 XLV    |            eius conspiciuntur, non materiae nescio quae sed sensualia
69 XLV    |          eundem statum describendo materiae quo[d] est ipse, inconditum