Caput

 1 I     | <in>licite, nubit assidue, legem dei in libidinem defendit, in
 2 III   |          intellegi quam reuinci. Dei nomen dicimus semper fuisse
 3 IV    |    proposita<m>. Quis enim alius dei census quam aeternitas?
 4 IV    |         et nullius finis? Hoc si dei est proprium, solius dei
 5 IV    |         dei est proprium, solius dei erit, cuius est proprium,
 6 IV    |        adscribatur, iam non erit dei proprium sed commune cum
 7 IV    |        quo magis apud nos solius dei esse debeat quod dei proprium
 8 IV    |      solius dei esse debeat quod dei proprium est et, ut dixi,
 9 IV    |          dii quot habuerint quae dei sunt. Ita Hermogenes duos
10 V     |   materiam comparari deo si quid dei habeat, quia non totum habendo
11 V     |   reliquit amplius, ut non totum dei materiae dedisse uideatur? '
12 V     |         inquis, 'nec nos habemus dei aliquid.' Immo habemus et
13 V     |        si a deo accepit quod est dei, ordinem dico aeternitatis,
14 V     |        deo habere et uult solius dei esse quod materiam non negat
15 VI    |     extendit. Cum proponit saluo dei statu fuisse materiam, uide
16 VI    |       adeo cum ea <quae> propria dei uindicamus, semper fuisse
17 VI    |       compararetur. In qua omnia dei propria recensentur, satis
18 IX    |         non et ipsius, qua malum dei non erit, de alieno ergo
19 XI    |           cum reuelatio filiorum dei redemerit conditionem a
20 XV    |          malum non ex nihilo, ne dei fiat de cuius arbitrio uidebitur
21 XVI   |        et deum non est. Porro si dei erit utramque, uidebitur
22 XVI   |         alterum alterius, utique dei bonum et materiae malum,
23 XVII  |                      XVII. Vnici dei status hanc regulam uindicat,
24 XVIII |         Quis enim scit quae sunt dei et quae in ipso nisi spiritus
25 XVIII | Hermogenes idcirco etiam sophiam dei natam et conditam praedicari,
26 XVIII |          condita ex quo in sensu dei ad opera mundi disponenda
27 XVIII |     fuerit. Si uero sophia eadem dei sermo est [sensu sophia
28 XVIII |       sophia, quale est ut filio dei, sermone unigenito et primogenito,
29 XVIII |   innatum est, natus autem sermo dei -- eructauit enim inquit
30 XIX   |          Iam nunc si principalia dei opera caelum et terra sunt,
31 XX    |         sua. Si enim per sophiam dei omnia facta sunt, et caelum
32 XXVI  |        deus hominem, ad imaginem dei fecit illum, dehinc qualiter
33 XXX   |        super abyssum et spiritus dei super aquas ferebatur, quasi
34 XXX   |        tenebras abyssum spiritum dei aquas nihil confusum nec
35 XXXII |        super abyssum et spiritus dei super aquas ferebatur, materiam
36 XXXII |        super abyssum et spiritus dei super aquas ferebatur --
37 XXXIII|            inter scripturas enim dei inuenire non potuerit ----
38 XXXVII|        desideraret compositionem dei; si esset natura mala, non
39 XXXIX |  excidisti quibus circa personam dei usus es praescribe<n>s deum
40 XLII  |  exornari ab ipso, pars scilicet dei per communionem, aut et
41 XLIII |        subicis: 'Stetit autem in dei compositionem et [in]adprehensibilem
42 XLIII |          et si per compositionem dei cessauit a natura mali, <
43 XLV   |          uirtutes eorum. Hic est dei dextra et manus ambae per
44 XLV   |      ergo quemadmodum operatione dei uniuersa consistunt ualentia