| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Quintus Septimius Florens Tertullianus Liber adversus Hermogenem IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1 XVIII | infirmo, ut innatum a nato. 4. Ita et hoc nomine materiam
2 XI | cum praeses eius diabolus abierit in ignem quem praeparauit
3 XXXIV | caelum primum et terra prima abierunt, et locus non est inuentus
4 XXVI | figuram deformat[i], nomen abscondit. At quanto credibilius secundum
5 XI | angelis eius, prius in puteum abyssi relegatus, cum reuelatio
6 I | conuersus, de ecclesia in Academiam et Porticum, inde sumpsit [
7 III | est deus; postea dominus, accedentis scilicet rei mentio. Nam
8 XLI | in corpore, cum corpori accedunt ----, <ad> bonum autem et
9 XVII | necesse est ab ea ipsa acceperit et consilium et tractatum
10 III | domini ageret, ex illo per accessionem potestatis et factus et
11 XLV | illum solo uisu et solo accessu tot ac tantas substantias
12 XLIII | materiae quotiens cadas, accipe. Supra dicis: 'Si autem
13 XXV | Genesin testimonium boni accipit: Et uidit deus quia bonum,
14 XXXIV | cum ualido commota uento acerba sua amittit, montes uero
15 III | et praecepit deus dominus Adae. Exinde dominus qui retro
16 XVIII | praeponi sibi quae patri adaequatur. ~
17 XXV | duabus quae cui nomen terrae adcommodare debeat, dicetur hanc quae
18 XLIII | deus aliquid compositionis adcommodasset illi; in uacuum enim laborasset.'
19 XXVII | supercilia capitis nutu digiti adcommodato altius tollens et quasi
20 XXIV | etiam terrena appellatio adcommodetur in alio iam genere substantiae
21 XVIII | scio an a bono malum possit adduci, ualidius ab infirmo, ut
22 XVIII | pararet caelum, inquit, aderam illi, et cum fortia faciebat
23 XVII | natura substantiae alterius aderat illi. Porro si de aliqua
24 VII | innata et infecta et aeterna, aderi[n]t utrobique, quia minor se
25 XXXVII | Atque ita et boni et mali adfinem constituisti [ei] quam nec
26 XVI | ambo, ex aequo mali ac boni adfines; aequari autem deo materia
27 XXIX | obducta, qua forma etiam adfinis eius caro nostra producitur.
28 XLI | quomodo alibi alius a te adfirmatur? Cum enim uis materiam nec
29 XXXII | aquas ferebatur, librator et adflator et animator uniuersitatis,
30 XX | supplementum instrumenti ueteris adhibebo, in quo uel eo magis debuerat
31 XLV | nec adpropinquantis sed adhibentis tantos animi sui nisus,
32 III | dominum non semper fuisse. Adiciam et ego propter non intellegentes
33 XXII | scriptum, timeat uae illud adicientibus aut detrahentibus destinatum. ~
34 XIX | non quasi ordinis nomine, adicimus et mentionem ipsius rei
35 XLII | adseueras motum materiae eamque adicis sectari informitatem, dehinc
36 III | III. Adicit et aliud: deum semper deum <
37 XXXI | et theatro? An ideo non adieci factas has quoque species,
38 III | tunc etiam 'dominus' nomen adiunxit: Et accepit deus dominus
39 VIII | coaequalis deo, immo et adiutrix, nisi quod solus eam Hermogenes
40 XXXVII | ita nec bonam nec malam adlegas [s]et proinde superargumenta<
41 XII | nec demutationem potuit admisisse, quia si aeternitas est,
42 XII | pessima. Demutationem igitur admisit materia, et si ita est,
43 XXXVII | esse[n]t mala natura, non admitteret in melius translationem,'
44 VII | neque diminui nec subici admittit, id est aeternitatem, neutrum
45 VII | opposita fini quae et initio, admittunt ea quae deus non capit,
46 XXXII | tonitruum et condit spiritum et adnuntiat in homines Christum suum,
47 XXII | fecit caelum et terram. Adoro scripturae plenitudinem
48 XXXVII | quicquam compositionis suae adplicuisset illi deus tali natura; in
49 XXXVII | mala<m> portendis et cum adponis: 'Si esse[n]t mala natura,
50 XXVI | particulae ad connexum narrationi adpositum est: Terra autem; hoc enim
51 XLV | factum apparente solummodo et adpropinquante materiae, quia nec materiam
52 XLV | apparentis solummodo nec adpropinquantis sed adhibentis tantos animi
53 XLIV | nec apparuerat illi nec adpropinquauerat. Et cui credibile est deum
54 XVI | equidem definio aut deo adscribendum et bonum et malum, quae
55 XXXVIII| infinitam faciens, cum locum ei adscribens intra locum et extremam
56 XVI | deo neque materiae bonum adscribetur; et bona autem et mala deus
57 XXIV | cuicumque alii poterit adscribi. Ita Hermogenes, et si materiam
58 XXV | Sileno illi apud Midam regem adseueranti de alio orbe credendum est
59 XLII | et conferam. Inconditum adseueras motum materiae eamque adicis
60 XXX | formarum uocabulis informis adseueretur non edito quid sit illud
61 XXXVI | Si qua incorpora<lia> eis adsunt, aut actus aut passiones
62 XLIV | uulnerans animum aut magnes adtrahens ferrum? Nam et si apparuit
63 XV | dinoscendo, quomodo illud aut deo adtribuant aut a deo separent, pluribus
64 X | quod ipse noluit fecisse, aduersum semetipsum egit, cum et
65 XLV | palmo terram. Noli ita deo adulari, ut uelis illum solo uisu
66 I | cauterio et stilo, totus adulter, et praedicationis et carnis,
67 X | constitutionem quam ut bonus et mali aemulus emendasse debuerat. Aut
68 XVIII | idoniorem, non apud philosophos aestimandam sed apud prophetas intellegendam,
69 XXII | <unde>unde illas prolatas aestimare, dum ne ex nihilo; iam enim
70 XXX | nec in confusione incertum aestimari facit tam diuisa relatio
71 XV | materiae contra denegatam aeterni conuersionem. Ita unde bonum
72 VII | talis est. Igitur ex duobus aeternis ut innatis, ut infectis,
73 XXXIX | indiuisibilis. Si et materia eadem aeternitate censetur, neque initium
74 XXXVIII| argumentari, quasi infinitam? aeuo, non modo corporis intellegi
75 II | sed esse illum in aeuum aeuorum. Igitur non de semetipso
76 XV | bonum floruisset sine mali afflatu. Nam et Hermogenes expugnat
77 XLI | utique inter bonum et malum agebatur, ut ex hoc quoque materia<m>
78 III | in quae potestas domini ageret, ex illo per accessionem
79 XLI | praeceps, mediam, quod aiunt, <a>gina<m> ten<ens> exin<de> librato
80 XVIII | mundi disponenda coepit agitari, multo magis non capit sine
81 XLI | bonum et malum suo arbitrio agitatus, in neutram tamen partem
82 XXXVIII| ut> qualis tota fuerit agnoscam. Debuerat enim deus ut exemplarium
83 VIII | ut et ipsa cum deo possit agnosci, coaequalis deo, immo et
84 XXXVIII| quantum proprie pictor, agnoscis finem esse omni rei cuius
85 I | tamen facit quem aliter agnoscit, immo totum quod est deus
86 XXX | si non habebat, <unde> agnoscitur? ~
87 XLI | et praeceps, mediam, quod aiunt, <a>gina<m> ten<ens> exin<de>
88 IX | eius. His enim tribus modis aliena sumuntur, iure beneficio
89 IX | mundum, ut debitorem se alienae substantiae ostenderet <
90 XVIII | potuit eguisse sui magis quam alieni <e>gen[i]s? Denique ut necessariam
91 | alios
92 | aliquando
93 | aliquem
94 | aliquis
95 XXVI | de qua supra dixerat et alligat sensum. Adeo aufer hinc
96 VII | materia, quia ambo sumus quod alter est nostrum'? Putas itaque
97 XVI | de qua fecit, aut alterum alteri; tertius enim praeter materiam
98 XXVII | nutu digiti adcommodato altius tollens et quasi retro iactans '
99 XIII | luci et tenebris, dulci et amaro. Aut si potuit utriusque
100 XLV | est dei dextra et manus ambae per quas operatus est atque
101 XXXVII | quoniam de mali et boni ambiguitate super materiam in praeteritis
102 X | famulus erit mali deus aut amicus, cum materiae malo conuersatus,
103 XII | est, statum aeternitatis amisit; mortua est denique sua
104 XII | demutetur quod sit aeternum, amissurum scilicet quod fuerat, dum
105 XXXIV | statui que<m>, dum mutantur, amittunt. Et stellae quidem de caelo
106 XXXII | tenebras. De spiritu aeque Amos: Qui solidat tonitruum et
107 XLV | inconditum confusum turbulentum, ancipitis et praecipitis et feruidi
108 XI | praeparauit illi deus et angelis eius, prius in puteum abyssi
109 XXXIII | aquis natatiles et uolatiles animae. Huiusmodi origines rerum
110 XXII | cetos magnos et omnem animam animalium repentium, quae produxerunt
111 XXII | Producant aquae repentia animarum uiuarum et uolatilia uolantia
112 XXXII | librator et adflator et animator uniuersitatis, non ut quidam
113 XLV | adpropinquantis sed adhibentis tantos animi sui nisus, sophiam ualentiam
114 XVIII | nisi quod sustinebit aequo animo filius eam praeponi sibi
115 XXIX | emicantior facta est arida quae antehac aquis tegebatur. Exinde
116 I | sunt quae futurae ueritatis antiquiore regula praenuntiabantur.
117 XXXVIII| enim deus ut exemplarium antiquitatis ad gloriam operis palam
118 XVIII | aliquid fuerit praeter patrem antiquius et hoc modo utique generosius,
119 XLV | XLV. At enim prophetae et apostoli non ita tradunt mundum a
120 I | contagio foetet nec ipse apostolicus Hermogenes in regula perseuerauit.
121 VIII | philosophi; prophetis enim et apostolis usque adhuc latuit, puto
122 XLV | inuisibilia eius quae secundum apostolum ab institutione mundi factis
123 XLI | materia<m> determinabilem appare<a >t cuius motus [nec mala] nec
124 XLV | tradunt mundum a deo factum apparente solummodo et adpropinquante
125 XLV | extendentis caelum, non apparentis solummodo nec adpropinquantis
126 XXXVI | t>, nihil ei incorporale appareret, id est motus; si uero in
127 XX | operae operator eduntur, apparet ex nihilo eum operatum;
128 XLIV | quando non fecerat retro, nec apparuerat illi nec adpropinquauerat.
129 XVI | Videbimus an et mala, cum apparuerit, quae mala, et an mala interim
130 XLIV | cui credibile est deum non apparuisse materiae uel qua consubstantiali
131 XXV | argentum tamen nec aurum appellabo sed electmm. A cuius habitu
132 XXXIII | prolatarum potero materias appellare sed factas a deo et ipsas. ~
133 XL | quae nec partes materiae appellari conuenit, cum a forma eius
134 XXIV | quomodo ei etiam terrena appellatio adcommodetur in alio iam
135 XXIV | debuerat consecuta etiam terrae appellationem, ut scirem terram commune
136 XXV | et a uocatu eius recedit appellationis sicut et condicionis proprietate.
137 XXIX | dicente deo: Congregetur aqua in congregatione una et
138 XVII | materiae, non secundum suum arbitrium, adeo ut et mala pro natura
139 XXII | amplius et ministrum atque arbitrum factoris inuenio sermonem.
140 XIX | principii uocabulum, quod est arch[i]e, non tantum ordinatiuum
141 XIX | capit principatum, unde et archontes dicunt principes et magistratus.
142 XXXIV | Sed et paludes, inquit, arefaciam et quaerent aquam nec inuenient;
143 XXV | electrum, licet ex auro et argento foederatum, nec argentum
144 XXV | argento foederatum, nec argentum tamen nec aurum appellabo
145 X | haereticorum pro huiusmodi argumentatione, cum ideo aut alium deum
146 XV | Hermogenes expugnat quorundam argumentationes dicentium mala necessaria
147 II | lurnine pessimus pictor illis argumentationibus colorauit praestruens aut[
148 XXIII | XXIII. Sed ex sequentibus argumentatur, quia scriptum sit: Terra
149 XXVII | relationis facit. Haec sunt argutiae et subtilitates haereticorum
150 XXIX | tamen terra: et uocauit deus aridam terram, non materiam. Sic
151 XXXIV | potestatis suae hunc iam arrabonem uoluit in nobis collocasse,
152 XXXI | auctoritate scripturae ipsius arripiam. Fecit, inquit, deus hominem
153 I | in libidinem defendit, in artem contemnit, bis falsarius,
154 XVI | in praestructione huius articuli et alibi forsitan retractandi
155 XXIII | respondere: Putemus his articulis materiam demonstrari; numquid
156 XXVIII | fuisse materiae ---- cui articulo respondere debebimus suo
157 XXIV | Reuertor nunc ad singulos articulos per quos putauit significatam
158 XXXIII | obtineremus. In hunc usque articulum locus est retractatui, donec
159 XLV | feruidi motus, documentum artis suae dum ostendit, ipse <
160 X | enim, etsi non auctor, sed assentator mali inuenitur deus qui
161 X | et non potius eradicando assertor eius inuentus est, male,
162 I | pingit <in>licite, nubit assidue, legem dei in libidinem
163 III | originem non habendo non habuit <aucto >rem, quod erat nemini debens
164 V | ambo sine fine, ambo etiam auctores uniuersitatis, tam qui fecit
165 VII | innatam innato, auctricem auctori, dicere audentem: 'et ego
166 XVIII | ut esset, nullius eguit auctoris, multo sublimius erit eo
167 V | materia salua sit deo et auctoritas et substantia, qua solus
168 XXXI | exemplum ut humanum; aliud de auctoritate scripturae ipsius arripiam.
169 XX | instituens. Hanc et inde auctoritatem scripturae mihi uindico,
170 VII | aeterno, innatam innato, auctricem auctori, dicere audentem: '
171 VII | Quomodo ergo discernere audebit Hermogenes atque ita subicere
172 VII | auctricem auctori, dicere audentem: 'et ego prima, et ego ante
173 X | undeunde passus est fieri. Audiat igitur et Hermogenes, dum
174 XXV | fecit cognomentum deriuasse. Audio enim apud Hermogenem ceterosque
175 XXVI | et alligat sensum. Adeo aufer hinc autem et soluta compago
176 XI | nos frustra laboramus de auferendo malo ex nobis ipsis, tum
177 XXXIV | interpretanda, non tamen poterit auferre ueritatem ita futurorum
178 I | immo totum quod est deus aufert nolens illum ex nihilo uniuersa
179 XXV | testam, et electrum, licet ex auro et argento foederatum, nec
180 XXV | nec argentum tamen nec aurum appellabo sed electmm. A
181 XXXVI | ratiocinaris, pictor te bardior non est. Qui<s> enim tibi
182 XXIX | et ma[te]ria non statim beluis frequentauit et ipsam terram
183 XII | uidit deus quia bona, et benedixit ea deus, utique quasi optima,
184 IX | modis aliena sumuntur, iure beneficio impetu, id est dominio precario
185 VIII | quae uelit. Grande re uera beneficium deo contulit, ut haberet
186 XI | conditionis pecora condixerint bestiis et paruuli de serpentibus
187 IX | non ex potestate, quam si[bi] habuisset omnino ut deus
188 | bis
189 XIII | nisi bonus, nec mala arbor bonos, quia nec materia est <nisi>
190 XLI | iam non turbulentus nec caccabacius, sed compositus et temperatus,
191 XLIII | natura materiae quotiens cadas, accipe. Supra dicis: 'Si
192 X | imputarentur?' Magna, bona fide, caecitas haereticorum pro huiusmodi
193 XLV | sua, et suo sensu extendit caelos. Haec sunt uires eius quibus
194 XXIX | producitur. Nam et Dauid ita canit: Domini est terra et plenitudo
195 XLIV | inanimalia et incorporalia laudes canunt apud Danielem? Quantus hic
196 XI | aeternum est poterit et mali capax esse, poterit hoc et in
197 XX | et principium nihil aliud capiat quam initium, habemus etiam
198 XXVII | XXVII. Sed tu supercilia capitis nutu digiti adcommodato
199 XXXI | XXXI. Sed et illud utique captabitur, de caelo solo et de terra
200 XXVII | relationem; 'est' definitionis caput, 'erat' relationis facit.
201 XXXI | dixit, cutem uero et ossa et carnem et oculos et sudorem et
202 XXXIV | interibili aeternum, quod et carni nostrae pollicetur. Cuius
203 I | adulter, et praedicationis et carnis, siquidem et nubentium contagio
204 XXIX | forma etiam adfinis eius caro nostra producitur. Nam et
205 XXVIII | habens, quia facta non fuit, caruit et rudimento; initii enim
206 XXXVI | et pulsus, ut lapsus et casus, ita et motus? Nam si ue<l>
207 XXIX | Segregatis enim aquis in cauationem sinu<u>m emicantior facta
208 XXI | admitti, ubi diuersitas causae est. Dico enim, etsi non
209 I | contemnit, bis falsarius, et cauterio et stilo, totus adulter,
210 IX | necessitatem suam ostendit cedentem condicioni materiae quam,
211 XXXI | in hominis factitatione cense<n>tur? Proinde membra erunt caeli
212 V | auctor est et dominus omnium censeatur.' Veritas autem sic unum
213 XXXVI | neutrum sit, utrumque materia censenda est? Erit enim corporalis
214 IX | fecisse. Non ergo melius censuisset deus nihil omnino faciendum
215 XXXIII | factum est, ex facto habet censum, ut ex terra herba et fructus
216 IV | proposita<m>. Quis enim alius dei census quam aeternitas? Quis alius
217 XXXIV | amittit, montes uero tamquam cera liquescent a conspectu domini,
218 XII | proinde natura. Porro naturam certam et fixam haberi oportebit,
219 XLIII | inconditi motus'. Supra certamen motui adscribis, hic tarditatem.
220 XLIII | inadprehensibilis prae nimietate certaminis,' dehinc subicis: 'Stetit
221 XXX | facit tam diuisa relatio certorum et distinctorum elementorum.
222 XXXVII | respondebo. Nec dicam et hic te certum aliquid debuisse pronuntiasse,
223 XII | institutionem habere poterit et cessationem. Materiam uero tene semel
224 XXXII | ferebatur, materiam sonet, ceterae uero scripturae quae ex
225 XXV | Audio enim apud Hermogenem ceterosque materiarios haereticos terram
226 XXII | factum est sic. Et fecit deus cetos magnos et omnem animam animalium
227 I | nihilo uniuersa fecisse. A Christianis enim ad philosophos conuersus,
228 VIII | usque adhuc latuit, puto et Christo. ~
229 | circa
230 XXXI | ciuitate, non erunt ab ea cum circo et theatro? An ideo non
231 XXXI | ciuitas extruxit theatrum et circum, scena autem erat talis
232 XXXI | portionale. Ecce, si dicam: 'ciuitas extruxit theatrum et circum,
233 XXXI | species edixerim factas a ciuitate, non erunt ab ea cum circo
234 VI | quomodo primus cuius materia coaetanea est? Inter coaetaneos autem
235 VII | deo subicit contemporali coaetaneo? Si quia deus dicitur, habeo
236 VI | materia coaetanea est? Inter coaetaneos autem et contemporales ordo
237 XI | si<t> aeternum, ut alii coaeterno inferius deputetur. Ita
238 III | mentio. Nam ex quo esse coeperunt in quae potestas domini
239 XX | erat initium uiarum, quia cogitatio et dispositio prima sophiae
240 XX | sophiae sit operatio de cogitatu uiam operibus instituens.
241 XXV | fecit ex illa ex qua fecit cognomentum deriuasse. Audio enim apud
242 XXIV | eandem probare terram quoque cognominatam, ut ita utrumque illi uocabulum
243 III | intellecturus erat dominum? et iam cognominaturus, tunc etiam 'dominus' nomen
244 XXXII | in corporibus et membra cognoscerent et ideo compendio usa est,
245 XL | dicas totum eius ex partibus cognosci? Certe ex illo toto erit
246 XXXIII | factum inuenio non fuisse cognosco. Etiam si quid ex aliquo
247 VII | nationum quae, si quando coguntur deum confiteri, tamen et
248 XLIV | adpropinquauit, sed non cohaesit illi, quod magnes ferro.
249 XVIII | collocarentur; ante omnes autem colles generauit me, prior autem
250 XLII | sint relucerent, at ego colligam singula et conferam. Inconditum
251 XVIII | terram, priusquam montes collocarentur; ante omnes autem colles
252 XXXIV | arrabonem uoluit in nobis collocasse, ut credamus etiam illum
253 II | illis argumentationibus colorauit praestruens aut[em] dominum
254 XXXIII | dum illam Hermogenes inter colores suos inuenit ---- inter
255 XXXII | solorum corporum factitationem commendare uidetur caeli et terrae.
256 XXXI | ipsas rerum a deo factas commendasset caelum et terram, habentes
257 XLV | instit<u>isse. Sic enim et Hieremias commendat: Deus faciens terram in
258 XVIII | omnium fontem et originem commendet, materiam uere materiarum,
259 XXXIV | sicut fici arbor cum ualido commota uento acerba sua amittit,
260 XLII | subicis habere illa<m> cum deo commun<ion>em. 'Impossibile enim,'
261 VI | statu materiae fuisse deum? communi tamen statu amborum. Saluum
262 XXIV | utique omni materia<e>, communicare possem, si uellem. Cum enim
263 XLII | ipso, pars scilicet dei per communionem, aut et deus poterat ornari
264 VII | materia, ob eandem rationem communis status ex aequo habentibus
265 XXVII | haereticorum simplicitatem communium uerborum torquentes in quaestionem:
266 XXVI | aufer hinc autem et soluta compago est, ut tunc possit de alia
267 XVI | utrumque, in hoc quoque comparabitur deo materia et pares erunt
268 VI | omnium dominus et nemini comparandus, quae mox materiae quoque
269 VI | possederit per quod deo non compararetur. In qua omnia dei propria
270 V | respondebit? Non statim materiam comparari deo si quid dei habeat,
271 XXXVII | Nempe ergo non tantum comparas dominum materiae, sed et
272 VII | itaque materiam deo non comparasse quam scilicet subiciat illi? ~
273 VI | praeiudicant de reliqua comparatione. ~
274 V | Quasi diuersitas nominum comparationi resistat, si status idem
275 V | concurrat in plenitudinem comparationis? Quid <d>eo reliquit amplius,
276 VI | sed deus potius materiae comparetur. Atque adeo cum ea <quae>
277 XV | ubique et undique illuc compellitur quaestio quo nolunt qui
278 I | Solemus haereticis compendii gratia de posteritate praescribere.
279 XXXII | membra cognoscerent et ideo compendio usa est, prouidit tamen
280 XXXV | recta ratio Hermogeniana compererit quae neque corporalem neque
281 XXVIII | qualitas eius. Unde ergo compertus est Hermogenes informem
282 VI | auctorem, materiae quoque competa<n>t, quaero quid diuersum et
283 XI | si competit et aeterno competendo materiae. Iam uero si quod
284 XI | malo competit, necesse est competierit initium <et> erit materia
285 XII | respicies, o homo. Non enim competunt ad causam materiae, quae
286 XVIII | sub caelo est, ego eram compingens cum ipso. Ego eram, ad quem
287 XXXI | spiritui et aquis incubabat et complectebatur. Et ita nouum non est ut
288 XL | Confusa res erat, nunc uero composita est, et uis ex compositis
289 XVIII | sed insitam et propriam et compositam et decoram, quali deus potuit
290 XLII | aeternitas motus. 'Sed deus composite, materia incomposite mouentur.'
291 XLI | turbulentus nec caccabacius, sed compositus et temperatus, scilicet
292 XXII | et de caelo et de terra compotes reddidisset significando
293 XXXIX | et translationes, sit et comprehensibilis, 'ut quae fabricatur,' inquis, '
294 XL | mundi disposita<e> iam et compta<e> informem et incultam materiam
295 XI | secundum mali statum <materiae> computantur. ~
296 XIX | suspiciones suas ingratis fulcire conatur, ne scilicet non inde instrui
297 XXXV | sit necesse est ---- ut concedam interim esse aliquid incorporale,
298 XIV | competit. Sic et, si[c] concedimus materiam quidem nihil boni
299 XXXVI | non est. Qui<s> enim tibi concedit motum in secundam partem
300 XXXII | quam si fierent. Igitur ut concludam, aut materiam tunc significauit
301 XLIII | motus antequam disponeretur, concretus inquietus inadprehensibilis
302 V | quia non totum habendo non concurrat in plenitudinem comparationis?
303 XIII | diuersitas, boni et mali, concurrisse et duplex natura fuisse
304 III | Diuersa enim utriusque condicio: [sed] deus substantiae
305 II | oportuisse fieri secundum condicionem ipsius. Inueniri autem et
306 XXXIX | est et uires et leges et condiciones aeternitatis. Aeque cum
307 IX | necessitatem suam ostendit cedentem condicioni materiae quam, si dominus
308 XXXIV | nec ex maioribus minora condidisset, cui magis congruat ex minoribus
309 XVIII | scilicet ipsius, exinde nata et condita ex quo in sensu dei ad opera
310 XXXII | ostendens qui in terras conditas deputabatur, qui super aquas
311 XI | reuelatio filiorum dei redemerit conditionem a malo utique uanitati subiectam,
312 XI | innocentia et integritate conditionis pecora condixerint bestiis
313 XXXII | Christum suum, eum spiritum conditum ostendens qui in terras
314 XI | integritate conditionis pecora condixerint bestiis et paruuli de serpentibus
315 XXXII | ut et aliae ex ea sint confectae; nisi quod non aliae sed
316 XXV | testam, licet ex argilla confectam, iam non argillam uocabo
317 XLII | ego colligam singula et conferam. Inconditum adseueras motum
318 XXXVII | malam, <malam> alibi te confessum negabis. ~
319 XXII | prolata sint ex nihilo prolata confirmat. Igitur in principio deus
320 XLV | denique sermone eius caeli confirmati sunt et spiritu ipsius uniuersae
321 XXXVII | putasti te propositionem tuam confirmaturum retundam, oppono etiam illud: '
322 II | nihilo, quod superest exinde confirmet, ex aliquo eum fecisse atque
323 VII | si quando coguntur deum confiteri, tamen et alios infra illum
324 V | esse. Quale est autem cum confitetur illam aliquid cum deo habere
325 XXXIV | cum surrexerit scilicet confringere terram. Sed et paludes,
326 XL | deteriorum exemplarium ferre? Confusa res erat, nunc uero composita
327 XXX | ferebatur, quasi et hae confusae substantiae massalis illius
328 XXX | aquas nihil confusum nec in confusione incertum aestimari facit
329 XXX | spiritum super aquas, negauit confusionem substantiarum quarum demonstrando
330 XXX | edito quid sit illud corpus confusionis, quod unicum utique credendum
331 XXIX | deo: Congregetur aqua in congregatione una et uideatur arida. '
332 XXIX | uisibilis efficitur dicente deo: Congregetur aqua in congregatione una
333 XV | quasi non bonus, cum non congruentia sibi solummodo edidit? Quid
334 XXVI | autem ipsum uelut fibula coniunctiuae particulae ad connexum narrationi
335 XXVI | coniunctiuae particulae ad connexum narrationi adpositum est:
336 I | singulis officium bonae conscientiae iudicet. Praeterea pingit
337 XXV | conspectum et cultum a deo consecutam, aliud ergo factam quam
338 XVII | ab ea ipsa acceperit et consilium et tractatum dispositionis,
339 XXXV | cuius nec reliquus statu<s> consistat, simul ut contrarietates
340 XXXIV | enim figurae sunt, ex rebus consistentibus fiant necesse est, non ex
341 V | deputari, de qua uniuersitas consistit. Quomodo respondebit? Non
342 XLV | operatione dei uniuersa consistunt ualentia facientis terram,
343 XXXIX | nec deus; in aeternitatis consortio posita participet cum illo
344 XXXIV | tamquam cera liquescent a conspectu domini, cum surrexerit scilicet
345 XXV | nostram proinde et formam et conspectum et cultum a deo consecutam,
346 XLV | institutione mundi factis eius conspiciuntur, non materiae nescio quae
347 III | semper esset, in tantum constabit nihil fuisse, quia constat
348 XXV | et omnia, si ex materia constant, et terrae et materiae uocari
349 I | existimet et inpudentiam constantiam deputet et maledicere singulis
350 XV | negabit Hermogenes inde illud constare potuisse; necesse est autem
351 XXXV | constaret ----, tamen ac si constiterit persequendus est ordo, quo
352 XXXIV | Ceterum omne ex nihilo constitisse illa postremo diuina dispositio
353 XV | conuersionem. Ita unde bonum constitit, iam negabit Hermogenes
354 XIV | laboras, ne malorum auctor constituatur deus, quia et si de materia
355 XXXVII | et boni et mali adfinem constituisti [ei] quam nec bonam nec
356 X | sustinuit de bono ante mundi constitutionem quam ut bonus et mali aemulus
357 XLIV | apparuisse materiae uel qua consubstantiali suae per aeternitatem? Ab
358 XXXVII | tibi nihil certi renuntiare consueuit. Nam sicut nec corporalem
359 XVII | consiliarius fuit? aut quem consultatus est? aut uiam intellegentiae
360 XXIX | omnia opera sua deus ordine consummauit incultis primo elementis
361 I | carnis, siquidem et nubentium contagio foetet nec ipse apostolicus
362 I | libidinem defendit, in artem contemnit, bis falsarius, et cauterio
363 VI | Inter coaetaneos autem et contemporales ordo non est. Aut et materia
364 VII | deo. Quis me deo subicit contemporali coaetaneo? Si quia deus
365 XXI | uide ne diuersa pars ideo contendat ex materia omnia facta,
366 VI | adscribit. Ille quidem deus. Contestabitur deus et iurauit nonnunquam
367 XXXI | elementa caelo aut terra continentur. ~
368 XXXI | non est ut id solum quod continet nominetur, qua summale,
369 XLII | omnia, ne de proximo quam contraria sibi sint relucerent, at
370 XXXV | statu<s> consistat, simul ut contrarietates suas agnoscat Hermogenes.
371 XV | inluminationem bonorum ex contrariis intellegendorum. Ergo aut
372 VI | Hermogenes quod non et materiae contulisset, ut non materia deo sed
373 XIII | eadem> bono et malo potuerit conuenire, luci et tenebris, dulci
374 XLV | apparere coepit et ubique conueniri deus ex quo factus est mundus.
375 XL | partes materiae appellari conuenit, cum a forma eius ex mutatione
376 X | amicus, cum materiae malo conuersatus, nedum etiam de malo eius
377 XV | neque ex deo, sequetur ut ex conuersione processerit materiae contra
378 XV | contra denegatam aeterni conuersionem. Ita unde bonum constitit,
379 I | Christianis enim ad philosophos conuersus, de ecclesia in Academiam
380 XXXVII | qui lapidum quoque naturam conuertere ualeat in filios Abrahae?'
381 XXXIX | inquis, 'a deo,' quia et conuertibilis et demutabilis et dispartibilis ---- '
382 IX | norat, ante eam in bono conuertisset ut dominus et bonus, ut
383 XXXIV | est. Siquidem et caelum conuoluetur ut liber, immo nusquam fiet
384 VIII | superior inuenitur, quae illi copiam operandi subministrauit,
385 | coram
386 XXXVI | materiae uult esse de quo corpor<a> edantur, incorporale
387 XXXVI | unam omnibus formam solius corporalitatis, quae substantiae res est.
388 XXXVIII| infinitam? aeuo, non modo corporis intellegi uelis, atquin
389 XXXII | praesenti, quatenus hic solorum corporum factitationem commendare
390 XIX | fuisse quasi substantiuum et corpulentum quod in materiam interpretari
391 XVIII | eram, ad quem gaudebat; cotidie autem oblectabar in persona
392 X | mali auctorem existiment creatorem aut materiam cum creatore
393 XXXII | genita sum dicentem, ut credas abyssum quoque genitam,
394 XXVII | infecta et idcirco materia credenda. At ego sine ullo lenocinio
395 XII | incorruptibilis naturae credendam, ex ipsius etiam sententia
396 XIV | malorum auctorem liberum credere quam seruum; quaecumque
397 XVIII | inconditum praeter solum deum crederemus. Si enim intra dominum quod
398 XLIV | adpropinquauerat. Et cui credibile est deum non apparuisse
399 XXVI | nomen abscondit. At quanto credibilius secundum nos eius rei dispositionem
400 XXXIII | ipsam quoque a deo factam credidissemus, quia nihil innatum praeter
401 XLIV | ante mundi molitionem? Credo, peregrinatus est ad illam
402 XXIV | comparet cui adscribatur, cuicumque alii poterit adscribi. Ita
403 XXXV | substantia corpus sit rei cuiusque ----; certe post corporale
404 XXV | formam et conspectum et cultum a deo consecutam, aliud
405 XXII | possent ----, si tantam curam instructionis nostrae insumpsit
406 XV | etiam materiae negotium curare proinde et malum proferendo,
407 XXXVII | tibi libuit pronuntiasse custodisse. Rescindis enim quod pronuntiasti
408 XXXI | ipsam factam a deo dixit, cutem uero et ossa et carnem et
409 XIII | est <nisi> pessima. Aut si dabimus illi aliquid etiam boni
410 XLIV | incorporalia laudes canunt apud Danielem? Quantus hic locus in quo
411 XLI | quibus erat bonum et malum. Dans autem locum bono et malo
412 XXXII | initium detur illi, quod non daretur, si materiae subiecta esset.
413 XLII | aeterno. Atquin plus materiae das, cui licuit sic moueri quomodo
414 III | <aucto >rem, quod erat nemini debens ideoque nemini seruiens.
415 XXIV | materiam ostenderet nominatam, deberet eandem probare terram quoque
416 IX | causa molitus est mundum, ut debitorem se alienae substantiae ostenderet <
417 XXXVII | et hic te certum aliquid debuisse pronuntiasse, aut bona<m>
418 XV | eadem uirtute et uoluntate debuisset omnla bona ex materia protulisse
419 XXI | materia eum fecisse omni modo debuit edixisse, <si sci>licet
420 XXIII | illa fecisse, uel quia non decebat deum alicuius eguisse, certe
421 XXIX | foeni herbam et ex illa decerpam lignum fructu<osu>m et ex
422 XXVI | animam uiuam. Et utique sic decet narrationem inire: primo
423 XXI | fit, nisi hoc ipsum aperte declaratur ex aliquo factum illud,
424 XXVII | definitionem, eiusdem etiam declinatio uerbi decurret in relationem; '
425 XVIII | propriam et compositam et decoram, quali deus potuit eguisse
426 XLIV | uolunt deum sic per materiam decucurrisse quomodo mel per fauos, at
427 XXVI | ordinem incipiens scriptura decurrere primo factam eam edicit,
428 XXVII | eiusdem etiam declinatio uerbi decurret in relationem; 'est' definitionis
429 XXIX | dehinc exornatis uelut dedicans. Nam et lumen non statim
430 V | ut non totum dei materiae dedisse uideatur? 'Vel qua', inquit, '
431 X | materia, non a creatore deducant, quando nullus omnino deus
432 V | autem sic unum deum exigit, defendendo ut solius sit quicquid ipsius
433 XXXIII | ad scripturas prouocata deficiat exhibitio materiae. Expedita
434 XXXIV | Reuertor igitur ad causam definientem omnia ex nihilo edita in
435 XI | cui malum adscribit. Nam definimus diminutionem et subiectionem
436 XVI | forsitan retractandi equidem definio aut deo adscribendum et
437 XV | potuit ex deo fieri, sicut definit Hermogenes, inuenitur bonum
438 XII | quod est semper. Hac et ego definitione merito illum repercutiam.
439 XXVII | competit prima uerbi positio in definitionem, eiusdem etiam declinatio
440 XXVII | decurret in relationem; 'est' definitionis caput, 'erat' relationis
441 XXXIX | XXXIX. Sit nunc definitiua, sicut rectius tibi uidetur,
442 XXVI | esset ostendit, figuram deformat[i], nomen abscondit. At
443 XL | etiam hoc quod non uenit in deformationem (et supra edidisti non totam
444 III | deus caelum et terram, ac deinceps, quamdiu faciebat quorum
445 | deinde
446 XXX | confusionem substantiarum quarum demonstrando dispositionem demonstrauit
447 XXXII | hae species alibi postea demonstrantur factae a deo, debuerunt
448 III | materia dominum deum passa demonstrat hoc illum tamdiu non fuisse
449 XXXII | significauit Moyses, ubi materia demonstrata sit quaero. ~
450 XXXII | sunt species in disperso demonstrent. Ergo sicut terra de terra,
451 XXI | existimetur, quando non demonstretur ex quo sit factum. Quod
452 XXXIX | quia et conuertibilis et demutabilis et dispartibilis ---- 'Demutationes
453 XII | indemutabilem scilicet, qu<i>a, si demutabitur natura in materia de malo
454 XII | facere potuisse, quia non demutetur quod sit aeternum, amissurum
455 XV | processerit materiae contra denegatam aeterni conuersionem. Ita
456 XLI | inaequalitatis et turbulentiae denotari mereretur. Porro si neque
457 V | Stetit deus in ecclesia deorum, sed ex gratia ipsius, non
458 XXIX | incultis primo elementis depalans quodam modo mundum, dehinc
459 XXXII | ostendens qui in terras conditas deputabatur, qui super aquas ferebatur,
460 XXXVI | libidines eorum, non portiones deputamus. Quo ergo facit portionem
461 XI | finem mali; quae enim malo deputantur, secundum mali statum <materiae>
462 XXXVI | secundam partem substantiae deputare[t], cum substantiua res
463 V | et materia auctrix omnium deputari, de qua uniuersitas consistit.
464 XXV | originem et causam malorum deputatur. Postremo si ideo haec terra
465 I | inpudentiam constantiam deputet et maledicere singulis officium
466 XI | alii coaeterno inferius deputetur. Ita et nunc nec malum dicimus
467 XXV | sociari a cuius condicione desciuerat. Si nomen proprium materiae
468 XLV | Hermogenes eundem statum describendo materiae quo[d] est ipse,
469 XXVI | ante> nominare, deinde describere. Alioquin uanum, si eius
470 XXXV | est? quid uocatur? quid describitur? quid intellegitur? Tantum
471 XIII | probabitur manifeste materiae deseruisse. ~
472 XLII | aliquid habebat cum deo, non desiderabat exornari ab ipso, pars scilicet
473 XLII | informitatem, dehinc alibi, desiderare componi a deo. Desiderat
474 XXXVII | materia semper, quare non desiderasset in melius reformari? Quod
475 XLIII | natura ante compositionem et desinere potuit a natura post reformationem. ~
476 XXIX | perfectionem postea consecuta desinit rudis haberi, cum pronuntiat
477 XXII | adicientibus aut detrahentibus destinatum. ~
478 XV | pluribus et indignioribus destructionibus deum obiciunt. ~
479 III | coniecturam eius iam hinc destruere properabo, quam hactenus
480 XL | reformatam materiam, utique <de> deterioribus, et uis meliora deteriorum
481 XL | deterioribus, et uis meliora deteriorum exemplarium ferre? Confusa
482 XLI | et hoc nomine ab utroque determinabatur. Sed et bonum et malum in
483 XLI | ex hoc quoque materia<m> determinabilem appare<a >t cuius motus [
484 XII | uero tene semel aeternam determinatam ut infectam, ut innatam
485 XXII | uae illud adicientibus aut detrahentibus destinatum. ~
486 XXXII | sit abyssus, dum initium detur illi, quod non daretur,
487 II | dominus; porro in partes non deuenire ut indiuisibilem et indemutabilem
488 XXXVII | a quo natura[m] materiae deuinci et edomari <in> melius <
489 XLV | uirtutes eorum. Hic est dei dextra et manus ambae per quas
490 XI | finis, cum praeses eius diabolus abierit in ignem quem praeparauit
491 XL | materiae imaginem praefert, ut dicas totum eius ex partibus cognosci?
492 XIV | XIV. Nam et si dicatur licet ex occasione materiae,
493 XXXVI | corporalem et incorporalem dicemus, quia et corpus habeat et
494 XXIX | Quomodo demonstrauit? Utique dicendo: Videatur arida. Quare uideri
495 XXXVIII| patitur. At tu infinitam facis dicens: 'Infinita est autem eo
496 XXIX | itaque et uisibilis efficitur dicente deo: Congregetur aqua in
497 XXXII | autem abysso genita sum dicentem, ut credas abyssum quoque
498 XV | quorundam argumentationes dicentium mala necessaria fuisse ad
499 VII | coaetaneo? Si quia deus dicitur, habeo et ego meum nomen.
500 XXXI | de speciebus autem supra dictis nihil tale, et ideo eas