| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Quintus Septimius Florens Tertullianus Liber adversus Hermogenem IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Caput grey = Comment text
501 III | potestatis et factus et dictus est dominus, quia et pater
502 XIX | principatum, unde et archontes dicunt principes et magistratus.
503 IV | adscribitur. Nam etsi sunt qui dicuntur dii siue in caelo siue in
504 XLV | laborauit; denique septima die requieuit ab operibus, utrumque
505 II | fieret de semetipso. Porro difficillimum: si enim esset, non fieret,
506 XXVII | supercilia capitis nutu digiti adcommodato altius tollens
507 XVIII | habuit deus materiam longe digniorem et idoniorem, non apud philosophos
508 XXXVIII| aut inuidus. Itaque [ut] dimidium eius quae non tota formata
509 VII | habentibus id quod neque diminui nec subici admittit, id
510 XXXIX | habent, ut ex partibus totum dinoscatur,' utique eas partes intellegi
511 XV | rationem non examinando nec dinoscendo, quomodo illud aut deo adtribuant
512 XXIII | ex illa, et erat in hoc dirigit, quasi quae semper retro
513 VII | poterit esse. Quomodo ergo discernere audebit Hermogenes atque
514 XXXVIII| quod semper est'. Et si qui discipulorum tuorum uoluerit argumentari,
515 XXVII | terra, quae facta est! Sane discutiendum an ei competat inuisibilem
516 XXXIX | Demutationes enim eius,' inquis, 'dispartibilem eam ostendunt' ----: et
517 XXXIX | conuertibilis et demutabilis et dispartibilis ---- 'Demutationes enim
518 XLII | XLII. Dispersisti omnia, ne de proximo quam
519 XXXII | materia factae sunt species in disperso demonstrent. Ergo sicut
520 XXXIX | ratione non poterit pati dispertitionem et demutationem, qua nec
521 XVIII | sensu dei ad opera mundi disponenda coepit agitari, multo magis
522 XXXVI | portionem materiae in motum disponere, qui non ad substantiam
523 XLIII | materiae motus antequam disponeretur, concretus inquietus inadprehensibilis
524 XL | in hac extructione mundi disposita<e> iam et compta<e> informem
525 XVII | et consilium et tractatum dispositionis, ut uiam intellegentiae
526 XVIII | factum est nihil, sicut et dispositum sine sophia, quale est ut
527 XXXI | Scriptura diuina satis dissereret, si summas ipsas rerum a
528 XXXII | hebetes et insidiosos qui dissimulato tacito intellectu ipsi[u]
529 XLIV | quo deus a materia tantum distabat ut neque apparere<t> neque
530 XXX | dispositionem demonstrauit etiam distinctionem. Vanissimum denique ut materia,
531 XL | potest in expolitis et distinctis et compositis recognosci,
532 XXX | diuisa relatio certorum et distinctorum elementorum. Hoc quidem
533 X | dum alibi de mali ratione distinguimus, interim se quoque nihil
534 III | quae utrumque nomen ei distinxit et suo tempore ostendit.
535 XXXII | respondebitur fortasse ex diuerso plane factas eas sed ex
536 VI | competa<n>t, quaero quid diuersum et alienum a deo ac per
537 XXV | electmm. A cuius habitu quid diuertit, pariter et a uocatu eius
538 VII | alios infra illum uolunt. Diuinitas autem gradum non habet,
539 XLII | incomposite mouentur.' Tamen diuinum proinde, motu proinde libero
540 VIII | egenti se deo praestitit diuitem et locupletem et liberalem
541 XLV | exclamat: <O> profundum diuitiarum et sophiae, ut <in>inuentibilia
542 XXIX | autem, quod erat futura ex diuortio humoris, tamen terra: et
543 XXVI | reuertitur ad eam de qua supra dixerat et alligat sensum. Adeo
544 XXXII | constiterunt. Et sicut supra diximus, non potuit informis fuisse
545 XIX | caelum et terram, quemadmodum dixisset: 'In fine[m] fecit deus
546 XXII | adhuc legi: scriptum esse doceat Hermogenis officina; si
547 XXV | primum, dehinc scriptura docente, nisi si et Sileno illi
548 XXXII | singulas species factas docet aliis in locis. Habes Sophiam
549 I | tantum posteriores quaeque doctrinae haereses praeiudicabuntur,
550 XLV | praecipitis et feruidi motus, documentum artis suae dum ostendit,
551 VI | illa, et auctrix cum deo et domina cum deo; sic aliquid et
552 IX | effector, certe permissor, quia dominator. Si uero materia non et
553 | donec
554 XXIX | statim uaria fecunditate dotauit sed primo esse ei contulit,
555 XXV | rudis. Utique si quaeram ex duabus quae cui nomen terrae adcommodare
556 XXXVI | si t<am> rectas lineas duci<s>, Hermogenes, quam ratiocinaris,
557 XIII | conuenire, luci et tenebris, dulci et amaro. Aut si potuit
558 V | sit et forma non eadem, dummodo ipsius status una sit ratio.
559 XXXV | incorporale, de substantiis dumtaxat, cum ipsa substantia corpus
560 VII | status talis est. Igitur ex duobus aeternis ut innatis, ut
561 III | intellegentes adiecisse duxi, ut sciant cetera quoque
562 XLII | adseueras motum materiae eamque adicis sectari informitatem,
563 XLI | sic enim et ollae undique ebullientis similitudinem opponis. Et
564 XXXVI | uult esse de quo corpor<a> edantur, incorporale uero inconditum
565 XX | quo fit, tria nomina sunt edenda in legitima operis enarratione,
566 XX | eum operatum; proinde enim ederetur ex quo, si ex aliquo fuisset
567 XX | materiae. Si materia non edetur, ubi et opera et operae
568 XXVI | decurrere primo factam eam edicit, dehinc qualitatem ipsius
569 XIV | boni edidit, sua uirtute edidisse, aliae aeque oborientur
570 XL | deformationem (et supra edidisti non totam eam fabricatam).
571 XXVI | dehinc qualitatem ipsius edisserit, sicut et caelum primo factum
572 XIII | bona arbor fructus malos edit, quia nec deus nisi bonus,
573 XXXIV | definientem omnia ex nihilo edita in nihilum peruentura. Ex
574 XXX | informis adseueretur non edito quid sit illud corpus confusionis,
575 XXI | nihilo factum, quia non editur ex quo sit factum, dehinc,
576 XXVI | qua scriptura cum maxime edixerat! Nam et autem ipsum uelut
577 XXXI | quia non et has species edixerim factas a ciuitate, non erunt
578 XXI | fecisse omni modo debuit edixisse, <si sci>licet ex materia
579 XXXVII | natura[m] materiae deuinci et edomari <in> melius <non> potuisset.
580 IX | si non auctor, quia non effector, certe permissor, quia dominator.
581 XVI | non debet, ne duos deos efficiat. Si alterum alterius, utique
582 XXIX | Exinde itaque et uisibilis efficitur dicente deo: Congregetur
583 XVIII | eguisse sui magis quam alieni <e>gen[i]s? Denique ut necessariam
584 IX | aut precario usus est, qua egens eius, aut et iniuria, qua
585 VIII | quidem deo non eguit sed egenti se deo praestitit diuitem
586 X | interim se quoque nihil egisse hac sua iniectione. Ecce
587 X | fecisse, aduersum semetipsum egit, cum et uoluit esse quod
588 XXV | nec aurum appellabo sed electmm. A cuius habitu quid diuertit,
589 XXV | argillam uocabo sed testam, et electrum, licet ex auro et argento
590 XXXI | continetur; omnia autem elementa caelo aut terra continentur. ~
591 XXIX | consummauit incultis primo elementis depalans quodam modo mundum,
592 XXVIII | subiacebat nullo scilicet elemento obstruente, siquidem nondum
593 XXX | certorum et distinctorum elementorum. Hoc quidem amplius, cum
594 XXXI | membra sunt nominata. Nullum elementum non membrum est eius elementi
595 IX | Dominio non suppetente eligat Hermogenes qui<d> deo congruat,
596 X | debuerat. Aut enim potuit emendare sed noluit aut uoluit quidem
597 X | ut bonus et mali aemulus emendasse debuerat. Aut enim potuit
598 IX | quam, si dominus fuisset, emendasset. Sic enim Hermogeni respondendum
599 XXIX | aquis in cauationem sinu<u>m emicantior facta est arida quae antehac
600 XXXIV | uniuersitatem ex nihilo uelut emortuam, quae scilicet non erat,
601 XXVI | habitum promulgauit, ante enarrat qualis esset antequam an
602 XX | edenda in legitima operis enarratione, persona factoris, species
603 XLV | Haec sunt uires eius quibus enixus totum hoc condidit. Maior
604 XVI | alibi forsitan retractandi equidem definio aut deo adscribendum
605 X | sustinendo et non potius eradicando assertor eius inuentus est,
606 XLI | deuergebat. Bonum ergo et malum erras si substantias esse uis;
607 XVIII | natus autem sermo dei -- eructauit enim inquit sermonem optimum --
608 | es
609 | estis
610 | etenim
611 XVI | sunt, nescio qua possit euadere sententia Hermogenes qui
612 XXII | manifestat et facta. In euangelio uero amplius et ministrum
613 XX | fuisset operatus. Denique euangelium ut supplementum instrumenti
614 XXXI | talis, et statuae super euripum, et obeliscus super omnia
615 XV | ipsam mali rationem non examinando nec dinoscendo, quomodo
616 XXXIX | et hic a lineis tuis excidisti quibus circa personam dei
617 XLV | cognouit sensum domini, de quo exclamat: <O> profundum diuitiarum
618 XVI | Exclusa itaque materia, dum excluditur causa eius, superest uti
619 XVI | deus mali auctor uideretur. Exclusa itaque materia, dum excluditur
620 XVI | per substantiae suggestum, excusas iam causam materiae introducendae.
621 XV | potuerit induci ipsa ratione excusatura dominum, ne mali auctor
622 XX | essent a deo per sermonem exegisset ordo profiteri, si ex aliquo
623 XV | fuit aut si qua alia ratio exegit illud induci, cur non et
624 XXXI | poterant? Sed uacet hoc exemplum ut humanum; aliud de auctoritate
625 III | quo deus potestatem suam exercuit in eam faciendo ex materia,
626 XXXIII | scripturas prouocata deficiat exhibitio materiae. Expedita summa
627 XXXII | factitationis significator<i>um exigerent. Itaque et propter istos
628 V | Veritas autem sic unum deum exigit, defendendo ut solius sit
629 III | ant<e> ea quorum dominus existeret sed dominus tantum futurus
630 XV | dominum, ne mali auctor existimaretur, quae nunc, <cum> de materia
631 IX | <ae>que indecorum sibi existimasset de alieno, licet bono, facere?
632 XVIII | opera mundi, ut Hermogenes existimauit, habuit deus materiam longe
633 X | credi quia mali auctorem existiment creatorem aut materiam cum
634 I | qui loquacitatem facundiam existimet et inpudentiam constantiam
635 XXI | periclitatur ne ex aliquo factum existimetur, quando non demonstretur
636 XXXII | Esaiam: Quia spiritus a me exiuit et flatum omne<m> ego feci.
637 XLII | cum deo, non desiderabat exornari ab ipso, pars scilicet dei
638 XXIX | quodam modo mundum, dehinc exornatis uelut dedicans. Nam et lumen
639 XXXIII | deficiat exhibitio materiae. Expedita summa est: nihil inuenio
640 XL | incompositum non [in] potest in expolitis et distinctis et compositis
641 XXIV | materiam et primo de nominibus expostulabo. Horum enim alterum legimus,
642 XXVIII | et an rudis dici potuerit expostulo. Certe enim rude illud est
643 XV | afflatu. Nam et Hermogenes expugnat quorundam argumentationes
644 XXXV | incorporalis esse materia, exquisita autem ratione recta inuenitur
645 XXIV | si uellem. Cum enim non extat proprium uocabulum eius
646 XLV | parantis orbem et sensu extendentis caelum, non apparentis solummodo
647 VI | Aut et materia prima est? Extendi, inquit, caelum solus. Atquin
648 XXIV | cum materiae nominatio non extet in scriptura, quomodo ei
649 XV | infirmitatem dominus auctor mali extiterit an per uoluntatem. Aut quae
650 XXIV | materiae quoque nominatio extitisse debuerat consecuta etiam
651 XVIII | initio quicquam fuisse quod extra dominum fuerit. Si uero
652 XXV | nomen alienum et statu suo extraneum. Sed materia facta, id est
653 XL | nisi si qui putat in hac extructione mundi disposita<e> iam et
654 XXXI | Ecce, si dicam: 'ciuitas extruxit theatrum et circum, scena
655 XXXVI | semetipso quid mouetur, [f]actus eius est motus, certe
656 XLIV | adpropinquans'. Quid simile deus fabricans mundum et decor uulnerans
657 XL | supra edidisti non totam eam fabricatam). Igitur uel hoc rude et
658 XLIV | Sed et qualiter operatum facias deum sequitur ut ostendam.
659 XXXV | Hermogenes. Prima', inquit, 'facie uidetur nobis incorporalis
660 XII | et genimina uiperarum non facie<n>t paenitentiae fructum et
661 XLV | uniuersa consistunt ualentia facientis terram, intellegentia parantis
662 VI | qualis ipse, sed mendacem eum faciet Hermogenes. Erit enim et
663 XXI | Plane retorqueri quaedam facile possunt, non statim et ex
664 XXXII | est factam, quia et filios facimus, licet generemus. Nihil
665 XX | persona factoris, species facti, forma materiae. Si materia
666 XXXI | referuntur? An et haec in hominis factitatione cense<n>tur? Proinde membra
667 XXXII | quatenus hic solorum corporum factitationem commendare uidetur caeli
668 XX | igitur et hic manifestetur et factor, id est deus, et facta,
669 XXII | plenitudinem qua mihi et factorem manifestat et facta. In
670 I | turbulentus, qui loquacitatem facundiam existimet et inpudentiam
671 XXXV | id est nihil certi? Nisi fallor enim, omnis res aut corporalis <
672 I | in artem contemnit, bis falsarius, et cauterio et stilo, totus
673 XXIX | ex illa animalia usui meo famulentur. Sed materia quidem nusquam,
674 X | si per necessitatem. Aut famulus erit mali deus aut amicus,
675 X | malus et ipse, quia malo fauit, et sic iam habetur eius
676 XLIV | decucurrisse quomodo mel per fauos, at tu 'Non', inquis, 'pertransiens
677 XXIX | terram non statim uaria fecunditate dotauit sed primo esse ei
678 VII | pari solidae et perfectae felicitatis quae censetur aeternitas.
679 XIII | fuisse materiae, amborum ferax fructuum, iam nec bona ipsa
680 XIX | uerborum, ut haereticis fere mos est simplicia quaeque
681 XL | meliora deteriorum exemplarium ferre? Confusa res erat, nunc
682 XLIV | cohaesit illi, quod magnes ferro. Puta nunc exempla tua competere:
683 XLIV | animum aut magnes adtrahens ferrum? Nam et si apparuit deus
684 XLV | ancipitis et praecipitis et feruidi motus, documentum artis
685 XXXIV | ex rebus consistentibus fiant necesse est, non ex uacantibus,
686 XXVI | Nam et autem ipsum uelut fibula coniunctiuae particulae
687 XXXIV | quidem de caelo ruent, sicut fici arbor cum ualido commota
688 X | imputarentur?' Magna, bona fide, caecitas haereticorum pro
689 XII | fructum et filii irae non fient filii pacis, si natura mutabilis
690 XXXII | non erant facta quam si fierent. Igitur ut concludam, aut
691 XXXIV | conuoluetur ut liber, immo nusquam fiet cum ipsa terra, cum qua
692 XXXIV | scripta sunt. Si quae enim figurae sunt, ex rebus consistentibus
693 XXVI | antequam an esset ostendit, figuram deformat[i], nomen abscondit.
694 XXXIII | et fructus et pecudes et figuratio hominis ipsius, ut ex aquis
695 XVIII | orbem, et inoblectabatur in filiis hominum. Quis non hanc potius
696 XI | relegatus, cum reuelatio filiorum dei redemerit conditionem
697 XLIII | uacuum enim laborasset.' Finisti igitur duas sententias,
698 XXXIV | illis, quia scilicet quod et finit locum amittit. Sic et Dauid:
699 VII | cetera quae nascuntur aut finiunt et idcirco aeterna non sunt,
700 XII | bona atque optima a deo fiunt: Et uidit deus quia bona,
701 XII | Porro naturam certam et fixam haberi oportebit, tam in
702 XV | mala de malo? Plus bonum floruisset sine mali afflatu. Nam et
703 XXIX | maria fundauit eam et super flumina praeparauit eam. Segregatis
704 XXV | licet ex auro et argento foederatum, nec argentum tamen nec
705 I | siquidem et nubentium contagio foetet nec ipse apostolicus Hermogenes
706 XVIII | Quis non hanc potius omnium fontem et originem commendet, materiam
707 XXXVI | immobilitas secunda pars formae uideretur? Sic itaque nec
708 XLII | materia propter quod eam formare<t>. Commune autem inter
709 XXX | informis inducitur, de tot formarum uocabulis informis adseueretur
710 XXX | quomodo inducitur non habens formas? si non habebat, <unde>
711 XXXVIII| dimidium eius quae non tota formata sit quaero, <ut> qualis
712 XXXVIII| tamen cur non totam eam formauerit deus non scio, nisi qua <
713 XXXVI | corporalis, sed accidens, si forte, substantiae et corpori,
714 XVIII | inquit, aderam illi, et cum fortia faciebat super uentos quae
715 XVIII | nedum quod innatum <nato> fortius et quod infectum facto ualidius,
716 XXIX | te]ria non statim beluis frequentauit et ipsam terram non statim
717 XIII | materiae, amborum ferax fructuum, iam nec bona ipsa deo deputabuntur,
718 XIX | suspiciones suas ingratis fulcire conatur, ne scilicet non
719 I | praeiudicabuntur, quia sunt quae futurae ueritatis antiquiore regula
720 I | prior, quae etiam haereses futuras renuntiauit, in tantum posteriores
721 XXXIV | poterit auferre ueritatem ita futurorum quomodo scripta sunt. Si
722 IV | status quam semper fuisse et futurum esse ex praerogatiua nullius
723 XVIII | ipso. Ego eram, ad quem gaudebat; cotidie autem oblectabar
724 XVIII | mundi, statim eam condit et generat in semetipso. Dominus, inquit,
725 XVIII | ante omnes autem colles generauit me, prior autem abysso genita
726 XXIV | adcommodetur in alio iam genere substantiae nota, quo magis
727 XXXII | et filios facimus, licet generemus. Nihil interest facta an
728 XXV | consortium nominis, sicut et generis.' Non adeo. Nam et testam,
729 XXXII | si quae erant fecit, cum generosiora esse<n>t quae non erant
730 XVIII | antiquius et hoc modo utique generosius, nedum quod innatum <nato>
731 XXXII | probamus a deo factas, etsi in Genesi tantummodo nomina<n>tur
732 XXV | palam est quod haec apud Genesin testimonium boni accipit:
733 XII | Abrahae non suscitabuntur et genimina uiperarum non facie<n>t
734 XXIX | aquis tamquam munimento genitalis humoris obducta, qua forma
735 XXXII | ut credas abyssum quoque genitam, id est factam, quia et
736 XIII | illi aliquid etiam boni germinis, iam non erit uniformis
737 XI | deum credi et sine causa gestiuit malum a deo transferre,
738 XLV | hoc condidit. Maior est gloria eius, si laborauit; denique
739 IX | bono, facere? Satis itaque gloriae suae causa molitus est mundum,
740 XXXVIII| exemplarium antiquitatis ad gloriam operis palam fecisse. ~
741 VII | uolunt. Diuinitas autem gradum non habet, utpote unica;
742 XX | ut nihil aliud significet Graeca uox quam principium et principium
743 XIX | non ab re tamen; nam et in Graeco principii uocabulum, quod
744 XL | ornamenti[s] nomine sit penes Graecos mundus, quomodo inornata<
745 VIII | nihilo facere quae uelit. Grande re uera beneficium deo contulit,
746 XIII | pertinebit. Quo pacto neque gratiam bonorum deo debebimus nec
747 XXXIX | e hodie uidentur aliter habeant quam pristina fuerunt? ~
748 V | aliquid.' Immo habemus et habebimus, sed ab ipso, non a nobis.
749 XV | hic, ut dixi, auctor mali habebitur deus qui, cum eadem uirtute
750 II | quod faceret, inperfectum habendum, quia ex parte fieret et
751 V | Vel qua', inquit, 'et sic habente materia salua sit deo et
752 XLII | Impossibile enim,' inquis, 'non habentem illam commune aliquid cum
753 XXXI | commendasset caelum et terram, habentes utique suggestus suos proprios
754 VII | communis status ex aequo habentibus id quod neque diminui nec
755 VII | coaetaneo? Si quia deus dicitur, habeo et ego meum nomen. Aut ego
756 XLI | incorporalia proprium locum non haberent nisi in corpore, cum corpori
757 VIII | beneficium deo contulit, ut haberet hodie per quae deus cognosceretur
758 III | semper cuius semper dominus haberetur; fuisse itaque materiam
759 XXXII | factas docet aliis in locis. Habes Sophiam prior autem abysso
760 X | quia malo fauit, et sic iam habetur eius quod, licet non instituerit,
761 XXIX | faciendo uisibilem et ita habilem? Et sic per omnia probatur
762 XXIX | orbis terrae, et omnes qui habitant in illa; ipse super maria
763 IV | tot iam erunt dii quot habuerint quae dei sunt. Ita Hermogenes
764 IV | habendo unus est. Si et alius habuerit, tot iam erunt dii quot
765 XIV | materiam quidem nihil boni habuisse, dominum uero, si quid boni
766 IX | ex potestate, quam si[bi] habuisset omnino ut deus in materiam
767 XXV | Hermogenem ceterosque materiarios haereticos terram quidem illam informem
768 I | saeculo, et natura quoque haereticus, etiam turbulentus, qui
769 XXXII | usa est, prouidit tamen et hebetes et insidiosos qui dissimulato
770 XXXIII | habet censum, ut ex terra herba et fructus et pecudes et
771 XIX | testae, ut semen principium herbae, sed cum ita utimur uocabulo
772 XXXV | tertium, quod illa recta ratio Hermogeniana compererit quae neque corporalem
773 XLV | instit<u>isse. Sic enim et Hieremias commendat: Deus faciens
774 I | nouella est; denique ad hodiernum homo in saeculo, et natura
775 XXVIII | debebimus suo ordine ----, etiam homini tenebrae uisibiles sunt ----
776 XVIII | inoblectabatur in filiis hominum. Quis non hanc potius omnium
777 | huius
778 XXXI | Sed uacet hoc exemplum ut humanum; aliud de auctoritate scripturae
779 VII | capere ullam diminutionem et humiliationem quod sit aeternum et innatum,
780 VII | maiorem, neutrum altero humiliorem siue superiorem, sed stare
781 XXVII | altius tollens et quasi retro iactans 'erat' inquis, quasi semper
782 III | quod erat nemini debens ideoque nemini seruiens. Itaque
783 VIII | opinor, et inualido et minus idoneo de nihilo facere quae uelit.
784 XVIII | materiam longe digniorem et idoniorem, non apud philosophos aestimandam
785 XI | eius diabolus abierit in ignem quem praeparauit illi deus
786 II | II. Hanc primam umbram plane
787 III | III. Adicit et aliud: deum semper
788 XXXII | diuers[it]as fuisse quae iisdem nominibus eduntur, quo[d]
789 XXII | quamquam possimus <unde>unde illas prolatas aestimare, dum
790 | illic
791 | illorum
792 XLIII | potuisse conuerti, horum immemor postea inferens: 'At ubi
793 XXXVIII| infinitam, ut corporaliter immensam et incircumscriptam, sequentia
794 XXXVI | substantiae habitum? Quid enim, si immobilem placuisset tibi inducere
795 XXXVI | inducere materiam, numquid immobilitas secunda pars formae uideretur?
796 XXXIX | manens in aeuum ac per hoc immutabilis et indiuisibilis. Si et
797 XLII | cum deo commun<ion>em. 'Impossibile enim,' inquis, 'non habentem
798 XXIII | facta est et quidem hoc impudentior, quod non ex materia facta
799 X | mala quoque arbitrio eius imputarentur?' Magna, bona fide, caecitas
800 XLIII | in dei compositionem et [in]adprehensibilem habuit inconditum motum
801 XLIII | disponeretur, concretus inquietus inadprehensibilis prae nimietate certaminis,'
802 XLI | tunc inconcinnitatis et inaequalitatis et turbulentiae denotari
803 XIX | principium siue initium inceptionis esse uerbum, non alicuius
804 XXX | confusum nec in confusione incertum aestimari facit tam diuisa
805 IV | IV. Hinc denique incipiam de materia retractare, quod
806 XXVI | deus fecit. Cuius ordinem incipiens scriptura decurrere primo
807 XIX | competisse ita poni rebus incipientibus fieri; nihil enim quod fieri
808 XIX | initium sit illi ipsum dum incipit fieri; ita principium siue
809 XXXVIII| corporaliter immensam et incircumscriptam, sequentia ostendunt. 'Vnde,'
810 XLI | motationis neutram <in> partem inclinantis. Plane si huc et illuc aut
811 XXXVIII| et extremam loci lineam includis. Sed tamen cur non totam
812 XXIX | probatur nobis hanc, quam incolimus, eandem et factam esse a
813 VII | diuersam ab eo et idcirco incomparabilem illi contendit, ut maiori,
814 XLII | deus composite, materia incomposite mouentur.' Tamen diuinum
815 XL | hoc rude et confusum et incompositum non [in] potest in expolitis
816 XLI | magis proclinaret, tunc inconcinnitatis et inaequalitatis et turbulentiae
817 XXIII | informem et confusam et inconditam uult fuisse materiam. Has
818 XLIII | inconditum motum prae tarditate inconditi motus'. Supra certamen motui
819 XLI | ubique te lubricum ostendam. 'Inconditus et [in]confusus et turbulentus
820 XLI | ostendam. 'Inconditus et [in]confusus et turbulentus fuit materiae
821 II | arbitrio et uoluntate, nihil incongruens et indignum sibi faceret.
822 XII | quam et in bono apud deum, inconuertibilem et indemutabilem scilicet,
823 XII | et ideo indemutabilis et incorruptibilis naturae credendam, ex ipsius
824 XXXI | caelum spiritui et aquis incubabat et complectebatur. Et ita
825 XL | et compta<e> informem et incultam materiam respondere. Quid
826 XXIX | deus ordine consummauit incultis primo elementis depalans
827 IX | optima fuisset, <ae>que indecorum sibi existimasset de alieno,
828 XII | infectam, ut innatam et ideo indemutabilis et incorruptibilis naturae
829 XV | deo separent, pluribus et indignioribus destructionibus deum obiciunt. ~
830 II | uoluntate, nihil incongruens et indignum sibi faceret. Quod ergo
831 II | in partes non deuenire ut indiuisibilem et indemutabilem et eundem
832 XXXIX | ac per hoc immutabilis et indiuisibilis. Si et materia eadem aeternitate
833 XI | dum deus, quomodo materiae inerit malum, quam ut aeternam
834 XXXI | quae facta praedixeram, et inesse quibus inerant intellegi
835 VII | aeternis ut innatis, ut infectis, deo atque materia, ob eandem
836 XVIII | innatum <nato> fortius et quod infectum facto ualidius, quia quod,
837 XLIII | conuerti, horum immemor postea inferens: 'At ubi accepit compositionem
838 VII | VII. Si minorem et inferiorem materiam deo et idcirco
839 XI | aeternum, ut alii coaeterno inferius deputetur. Ita et nunc nec
840 XXXVII | ne quid his contrarium inferres. Sed quoniam de mali et
841 XXXVII | corporalem nec incorporalem infers materiam, ita nec bonam
842 XV | dum nihil intersit per infirmitatem dominus auctor mali extiterit
843 XVIII | possit adduci, ualidius ab infirmo, ut innatum a nato. 4. Ita
844 X | uoluit quidem uero non potuit infirmus deus. Si potuit et noluit,
845 XIII | quia nihil de suo operatus ingenio; per quod probabitur manifeste
846 XVII | operari habuit et secundum ingenium materiae, non secundum suum
847 XIX | diuersa pars suspiciones suas ingratis fulcire conatur, ne scilicet
848 XXIX | uacuum, ait, fecit illam sed inhabitari. Postea ergo quam facta
849 X | quoque nihil egisse hac sua iniectione. Ecce enim, etsi non auctor,
850 XI | cum pater filio posuerit inimicos sub pedes, utique operarios
851 XLV | diuitiarum et sophiae, ut <in>inuentibilia iudicia eius et <in>inuestigabiles
852 XLV | <in>inuentibilia iudicia eius et <in>inuestigabiles uiae eius! Quid haec magis
853 XXVI | utique sic decet narrationem inire: primo praefari, postea
854 XLV | primo sophiam conditam, initi[ar]um uiarum in opera[m] ipsius,
855 IX | qua egens eius, aut et iniuria, qua praeualens eius. His
856 XI | frustra constituit deus, iniustitia utique puniturus. Quodsi
857 I | iudicet. Praeterea pingit <in>licite, nubit assidue, legem dei
858 XV | mala necessaria fuisse ad inluminationem bonorum ex contrariis intellegendorum.
859 VII | Igitur ex duobus aeternis ut innatis, ut infectis, deo atque
860 VII | aeternam aeterno, innatam innato, auctricem auctori, dicere
861 V | ipsius status una sit ratio. Innatus deus; an non et innata et
862 XI | subiectam, cum restituta innocentia et integritate conditionis
863 XVIII | cum perfecisset orbem, et inoblectabatur in filiis hominum. Quis
864 XL | Graecos mundus, quomodo inornata<e> materiae imaginem praefert,
865 XXVIII | enim ut facta est, habuit inperfectae locum ante perfectionem. ~
866 I | loquacitatem facundiam existimet et inpudentiam constantiam deputet et maledicere
867 XIII | deputabuntur, ut nec mala illi inputentur, sed utraque species de
868 XLI | librato impetu ferebatur. Haec inquies non est, haec turbulent<i>a
869 XLIII | disponeretur, concretus inquietus inadprehensibilis prae nimietate
870 XXXII | prouidit tamen et hebetes et insidiosos qui dissimulato tacito intellectu
871 XVIII | non habitu informem, sed insitam et propriam et compositam
872 XL | tonsorem pro homine mulum inspexit; nisi si qui putat in hac
873 XX | de cogitatu uiam operibus instituens. Hanc et inde auctoritatem
874 X | habetur eius quod, licet non instituerit, qui<a> tamen, si noluisset
875 XLV | et non propriis uiribus instit<u>isse. Sic enim et Hieremias commendat:
876 XLV | quae secundum apostolum ab institutione mundi factis eius conspiciuntur,
877 XXIX | et ut de reliquo nondum instructa, inuisibilis uero, ut adhuc
878 XXII | possent ----, si tantam curam instructionis nostrae insumpsit spiritus
879 XXX | sequentia coniecturam Hermogenis instruere uidebuntur, Et tenebrae
880 XIX | conatur, ne scilicet non inde instrui uideretur unde oportet.
881 XX | euangelium ut supplementum instrumenti ueteris adhibebo, in quo
882 XIX | XIX. Sed et ad originale instrumentum Moys<e>i prouocabo unde
883 XX | significaret, non ita scriptura instruxisset: In principio deus fecit
884 XV | aliquid ex nihilo? Nisi si insufficiens fuit diuina uirtus omnibus
885 XXII | curam instructionis nostrae insumpsit spiritus sanctus, ut sciremus
886 XI | potest credi, inuincibile et insuperabile erit malum ut aeternum,
887 XXVI | praemisit! Quam denique integer sensus est: In principio
888 XI | restituta innocentia et integritate conditionis pecora condixerint
889 XXXII | insidiosos qui dissimulato tacito intellectu ipsi[u]s quoque membris
890 III | qui, proprie dominus, et intellecturus erat dominum? et iam cognominaturus,
891 XXXI | qua summale, in isto autem intellegatur et quod continetur, qua
892 XVIII | aestimandam sed apud prophetas intellegendam, sophiam suam scilicet.
893 XXX | materia de quarum uocabulis intellegenda[s] esse<t>, tenebras dico et
894 XV | inluminationem bonorum ex contrariis intellegendorum. Ergo aut nec propterea
895 XXXV | quid describitur? quid intellegitur? Tantum hoc ratio renuntiauit,
896 XXXIV | est ex materia, nihil deus interibile fecisset nec ex maioribus
897 XXXIV | maiora producere, id est ex interibili aeternum, quod et carni
898 XXXIV | putauerit [spiritaliter] interpretanda, non tamen poterit auferre
899 XV | et non fecit, dum nihil intersit per infirmitatem dominus
900 XVI | excusas iam causam materiae introducendae. Nihilominus enim et per
901 VIII | liberalem minori, opinor, et inualido et minus idoneo de nihilo
902 XXXVIII| non scio, nisi qua <a>ut inualidus aut inuidus. Itaque [ut]
903 XXXIV | arefaciam et quaerent aquam nec inuenient; etiam mare hactenus. Quae
904 XXIV | est terrae, alterum non inuenimus, quod est materiae. Quaero
905 XXXIII | inter scripturas enim dei inuenire non potuerit ---- satis
906 XXXIII | Hermogenes inter colores suos inuenit ---- inter scripturas enim
907 XLV | sunt inuestigata et [non] inuenta. Igitur in quantum constit[u]it
908 XLV | alioquin inuestigabilia <et inuentibilia>, si ex materia sunt inuestigata
909 XLV | soli deo possent, alioquin inuestigabilia <et inuentibilia>, si ex
910 XLV | sunt! Quae nec inueniri nec inuestigari nisi soli deo possent, alioquin
911 XLV | inuentibilia>, si ex materia sunt inuestigata et [non] inuenta. Igitur
912 XIII | bonorum deo debebimus nec inuidiam malorum, quia nihil de suo
913 XXXVIII| qua <a>ut inualidus aut inuidus. Itaque [ut] dimidium eius
914 XI | est malum potest credi, inuincibile et insuperabile erit malum
915 XLV | fuisset. Haec autem sunt inuisibilia eius quae secundum apostolum
916 XLII | habere illa<m> cum deo commun<ion>em. 'Impossibile enim,'
917 XXXII | nisi quod non aliae sed ipsae ex semetipsis, siquidem
918 III | At ubi uniuersa perfecit ipsumque uel maxime hominem qui,
919 XII | paenitentiae fructum et filii irae non fient filii pacis, si
920 VI | fuisse materiam, uide ne irrideatur a nobis proinde saluo statu
921 | iste
922 | isto
923 XXXII | exigerent. Itaque et propter istos singulas species factas
924 | istud
925 | istum
926 | iterum
927 XXIX | Videatur arida. Quare uideri iubet nisi quia retro non uidebatur,
928 X | quod non faciendo malum iudicauit, id sustinendo bonum pronuntiauit.
929 III | et filius non fuit quod iudicem et qui patrem dominum faceret.
930 I | officium bonae conscientiae iudicet. Praeterea pingit <in>licite,
931 XLV | sophiae, ut <in>inuentibilia iudicia eius et <in>inuestigabiles
932 XI | mandat et praecipit, immo et iudicium frustra constituit deus,
933 VI | deus. Contestabitur deus et iurauit nonnunquam per semetipsum
934 IX | tribus modis aliena sumuntur, iure beneficio impetu, id est
935 XLI | moderatio et modestia et iustitia motationis neutram <in>
936 IV | IV. Hinc denique incipiam de
937 IX | IX. Non potest dicere deum
938 XI | aeternum, et tum nos frustra laboramus de auferendo malo ex nobis
939 XIV | nihilo. Iam enim sine causa laboras, ne malorum auctor constituatur
940 XLV | Maior est gloria eius, si laborauit; denique septima die requieuit
941 XXXVI | inanimalia; tamen nec hominem nec lapidem et corporalem et incorporalem
942 XII | est, ea quae nata sunt, lapides et uiperae et homines; horum
943 XII | dicet aliquis: 'Ergo de lapidibus filii Abrahae non suscitabuntur
944 XXXVII | potentiore, ut ab eo qui lapidum quoque naturam conuertere
945 XLIV | solummodo apparens et magnes lapis solummodo adpropinquans'.
946 XXXVI | ut actus et pulsus, ut lapsus et casus, ita et motus?
947 XXVIII | fuisse quae ut inuisibilis latebat? Aut si hoc a deo reuelatum
948 VIII | et apostolis usque adhuc latuit, puto et Christo. ~
949 XLIV | inanimalia et incorporalia laudes canunt apud Danielem? Quantus
950 I | <in>licite, nubit assidue, legem dei in libidinem defendit,
951 XXXIX | necesse est et uires et leges et condiciones aeternitatis.
952 XXII | sint omnia, nusquam adhuc legi: scriptum esse doceat Hermogenis
953 XXIV | expostulabo. Horum enim alterum legimus, quod est terrae, alterum
954 XX | tria nomina sunt edenda in legitima operis enarratione, persona
955 XXVII | credenda. At ego sine ullo lenocinio pronuntiationis simpliciter
956 XXXIV | et caelum conuoluetur ut liber, immo nusquam fiet cum ipsa
957 III | competisse in materiam, qua libera fuerit necesse est quae
958 VIII | diuitem et locupletem et liberalem minori, opinor, et inualido
959 X | quando nullus omnino deus liberetur ista quaestione, utnonauctor
960 XLII | diuinum proinde, motu proinde libero et aeterno. Atquin plus
961 XIV | deum etiam malorum auctorem liberum credere quam seruum; quaecumque
962 I | nubit assidue, legem dei in libidinem defendit, in artem contemnit,
963 XXXVI | passiones aut officia aut libidines eorum, non portiones deputamus.
964 XLI | <a>gina<m> ten<ens> exin<de> librato impetu ferebatur. Haec inquies
965 XXXII | qui super aquas ferebatur, librator et adflator et animator
966 XXXVII | aliquid, sed nec hic quod tibi libuit pronuntiasse custodisse.
967 XXVI | Et finxit deus hominem de limo terrae et adflauit in faciem
968 XXXVI | i quod, si t<am> rectas lineas duci<s>, Hermogenes, quam
969 XXXIX | ostendunt' ----: et hic a lineis tuis excidisti quibus circa
970 XXXIV | montes uero tamquam cera liquescent a conspectu domini, cum
971 XXXVIII| intra locum et extremam loci lineam includis. Sed tamen
972 XXXII | species factas docet aliis in locis. Habes Sophiam prior autem
973 VIII | deo praestitit diuitem et locupletem et liberalem minori, opinor,
974 XLIV | peregrinatus est ad illam de longinquo, cum primum ei uoluit apparere
975 I | etiam turbulentus, qui loquacitatem facundiam existimet et inpudentiam
976 XXXI | sudorem et sanguinem postea loquitur, quae nec tunc facta a deo
977 XLI | Reuertor ad motum, ut ubique te lubricum ostendam. 'Inconditus et
978 XXXII | per Esaiam: Ego qui struxi lucem et feci tenebras. De spiritu
979 XIII | malo potuerit conuenire, luci et tenebris, dulci et amaro.
980 XXIX | exornatis uelut dedicans. Nam et lumen non statim splendore solis
981 XXIX | tenebras non statim solacio lunae temperauit et caelum non
982 II | primam umbram plane sine lurnine pessimus pictor illis argumentationibus
983 XI | et paruuli de serpentibus luserint, cum pater filio posuerit
984 XXIX | sideribus stellisque signauit et ma[te]ria non statim beluis
985 XIX | archontes dicunt principes et magistratus. Ergo secundum hanc quoque
986 XXII | sic. Et fecit deus cetos magnos et omnem animam animalium
987 XLV | enixus totum hoc condidit. Maior est gloria eius, si laborauit;
988 XXXIV | magis congruat ex minoribus maiora producere, id est ex interibili
989 VII | incomparabilem illi contendit, ut maiori, ut superiori, praescribo
990 XXXIV | interibile fecisset nec ex maioribus minora condidisset, cui
991 X | assertor eius inuentus est, male, si per uoluntatem, turpiter,
992 I | inpudentiam constantiam deputet et maledicere singulis officium bonae
993 X | cum creatore proponunt, ut <m>al[i]um a materia, non a creatore
994 XIII | Certe nec bona arbor fructus malos edit, quia nec deus nisi
995 X | deus. Si potuit et noluit, malus et ipse, quia malo fauit,
996 XI | tum et deus hoc frustra mandat et praecipit, immo et iudicium
997 XXXIX | posset qui sit[a] aeternus et manens in aeuum ac per hoc immutabilis
998 XXII | plenitudinem qua mihi et factorem manifestat et facta. In euangelio uero
999 XXI | ostenditur ex aliquo factum, manifestatur ex nihilo factum et non
1000 XX | nihil. Cum igitur et hic manifestetur et factor, id est deus,
1001 XXIX | rudis esse desiit. De qua manifestissime Esaias: Haec dicit dominus