| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Quintus Septimius Florens Tertullianus Liber adversus Hermogenem IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1002 XLV | eorum. Hic est dei dextra et manus ambae per quas operatus
1003 XXXIV | aquam nec inuenient; etiam mare hactenus. Quae omnia et
1004 XXIX | habitant in illa; ipse super maria fundauit eam et super flumina
1005 XXX | hae confusae substantiae massalis illius molis argumenta portendant.
1006 XXV | apud Hermogenem ceterosque materiarios haereticos terram quidem
1007 XVIII | commendet, materiam uere materiarum, non fini subditam, non
1008 XXXIII | ex his prolatarum potero materias appellare sed factas a deo
1009 XLI | partem pronus et praeceps, mediam, quod aiunt, <a>gina<m>
1010 IX | scilicet ex necessitate mediocritatis suae qua non ualebat ex
1011 XLIV | materiam decucurrisse quomodo mel per fauos, at tu 'Non',
1012 XL | de> deterioribus, et uis meliora deteriorum exemplarium ferre?
1013 XXXII | intellectu ipsi[u]s quoque membris uerbum factitationis significator<i>um
1014 XXXI | nominata. Nullum elementum non membrum est eius elementi quo continetur;
1015 XXXVII | sunt quorum te et alibi meminisse oportuerat, ne quid his
1016 VI | non sit qualis ipse, sed mendacem eum faciet Hermogenes. Erit
1017 XLV | caeli ----, per quas et mensus est caelum et palmo terram.
1018 III | accedentis scilicet rei mentio. Nam ex quo esse coeperunt
1019 XXXII | nomina<n>tur sine factitationis mentione, respondebitur fortasse
1020 | meo
1021 XLI | et turbulentiae denotari mereretur. Porro si neque ad bonum
1022 V | nobis. Nam et dii erimus, si meruerimus illi esse de quibus praedicauit
1023 XXVIII | Terra uero, quae facta est, meruit et rudis dici; statim enim
1024 | meum
1025 XXV | nisi si et Sileno illi apud Midam regem adseueranti de alio
1026 XXII | euangelio uero amplius et ministrum atque arbitrum factoris
1027 XXXIV | fecisset nec ex maioribus minora condidisset, cui magis congruat
1028 VIII | locupletem et liberalem minori, opinor, et inualido et
1029 XXXIV | condidisset, cui magis congruat ex minoribus maiora producere, id est
1030 XLI | passiuitas non est, sed moderatio et modestia et iustitia
1031 XLI | non est, sed moderatio et modestia et iustitia motationis neutram <
1032 IX | praeualens eius. His enim tribus modis aliena sumuntur, iure beneficio
1033 XXXII | quae sub caelo, ego eram modulans cum ipso. Cum ergo et eas
1034 XXX | substantiae massalis illius molis argumenta portendant. Atquin
1035 XLIV | adpropinquare<t> ante mundi molitionem? Credo, peregrinatus est
1036 XLV | ab operibus, utrumque suo more. Aut si app<a>re<n>s solummodo
1037 XII | statum aeternitatis amisit; mortua est denique sua forma. Sed
1038 XIX | uerborum, ut haereticis fere mos est simplicia quaeque torquere.
1039 XLI | et modestia et iustitia motationis neutram <in> partem inclinantis.
1040 XLIII | inconditi motus'. Supra certamen motui adscribis, hic tarditatem.
1041 XLII | materiae das, cui licuit sic moueri quomodo deo non licuit. ~
1042 XXXVI | si ue<l> a semetipso quid mouetur, [f]actus eius est motus,
1043 VI | nemini comparandus, quae mox materiae quoque adscribit.
1044 XXX | non habet speciem, dum ex multis unam habet speciem. Ceterum
1045 XXV | auctore Theopompo; sed et deos multos idem refert. ~
1046 XL | apud tonsorem pro homine mulum inspexit; nisi si qui putat
1047 XL | respondere. Quid hodie informe in mundo, quid retro speciatum in
1048 XXIX | ut adhuc aquis tamquam munimento genitalis humoris obducta,
1049 XII | fient filii pacis, si natura mutabilis non erit?' Temere ad ista
1050 XXXIV | ipsi peribunt. Nam et si mutabit illos uelut opertorium et
1051 XXXIV | illos uelut opertorium et mutabuntur, sed et mutari perire est
1052 XXXIV | pristino statui que<m>, dum mutantur, amittunt. Et stellae quidem
1053 XXXIV | opertorium et mutabuntur, sed et mutari perire est pristino statui
1054 XL | conuenit, cum a forma eius ex mutatione diuisa recesserunt. ~
1055 XXXVII | et proinde superargumenta<n>s 'Si enim', inquis, 'esset
1056 XIV | arbitrio bona protulisse quasi nactus bonum materiae -- quamquam
1057 XXVI | uiuam. Et utique sic decet narrationem inire: primo praefari, postea
1058 XXVI | coniunctiuae particulae ad connexum narrationi adpositum est: Terra autem;
1059 VII | Sicut enim cetera quae nascuntur aut finiunt et idcirco aeterna
1060 XXXIII | hominis ipsius, ut ex aquis natatiles et uolatiles animae. Huiusmodi
1061 VII | proximi erimus opinionibus nationum quae, si quando coguntur
1062 III | tibi uideor, Hermogenes? Nauiter scriptura nobis patrocinatur,
1063 XVIII | alieni <e>gen[i]s? Denique ut necessariam sensit ad opera mundi, statim
1064 XVI | produxisset. Libertas, non necessitas, deo competit. Malo uoluerit
1065 XLII | ipse commune; etiam in hoc necessitati subici<s> deum, si fuit
1066 XXXVII | malam> alibi te confessum negabis. ~
1067 XV | unde bonum constitit, iam negabit Hermogenes inde illud constare
1068 III | aduersus illum. Cum enim neget materiam natam aut factam,
1069 XV | opere prolato etiam materiae negotium curare proinde et malum
1070 | Nempe
1071 XVI | materiae introducendae. Nihilominus enim et per materiam deus
1072 XLIII | inquietus inadprehensibilis prae nimietate certaminis,' dehinc subicis: '
1073 XXXVI | Quanto haec rectior ratio! Nis[s] i quod, si t<am> rectas
1074 XLV | adhibentis tantos animi sui nisus, sophiam ualentiam sensum
1075 I | totum quod est deus aufert nolens illum ex nihilo uniuersa
1076 XLV | caelum et palmo terram. Noli ita deo adulari, ut uelis
1077 X | instituerit, qui<a> tamen, si noluisset illud esse, non esset, ipse
1078 XV | compellitur quaestio quo nolunt qui ipsam mali rationem
1079 XX | fit et ex quo fit, tria nomina sunt edenda in legitima
1080 XXXII | etsi in Genesi tantummodo nomina<n>tur sine factitationis mentione,
1081 XXVI | postea prosequi, <ante> nominare, deinde describere. Alioquin
1082 XXXI | corporibus et membra sunt nominata. Nullum elementum non membrum
1083 XXIV | et si materiam ostenderet nominatam, deberet eandem probare
1084 XXXI | materiam pertinebunt, quia non nominatim facta referuntur? An et
1085 XXVI | cuius institutionem simulque nominationem praemisit! Quam denique
1086 XLV | quia nec materiam ullam nominauerunt, sed primo sophiam conditam,
1087 XIX | principium, non enim argillam nominaui principium, sed ordinem
1088 XXXI | ut id solum quod continet nominetur, qua summale, in isto autem
1089 XXV | cum sua origine consortium nominis, sicut et generis.' Non
1090 V | materia est.' Quasi diuersitas nominum comparationi resistat, si
1091 VI | Contestabitur deus et iurauit nonnunquam per semetipsum quod alius
1092 IX | deus in materiam quam malam norat, ante eam in bono conuertisset
1093 | nostram
1094 | nostrum
1095 XXIV | alio iam genere substantiae nota, quo magis materiae quoque
1096 XLIII | XLIII. De motu et illud notauerim. Nam secundum ollae similitudinem '
1097 XXIV | et proprium, in qua magis notum est, uel ne illud in quamcumque
1098 I | Hermogenis autem doctrina tam nouella est; denique ad hodiernum
1099 XXXI | et complectebatur. Et ita nouum non est ut id solum quod
1100 I | praedicationis et carnis, siquidem et nubentium contagio foetet nec ipse
1101 XVIII | super uentos quae sursum nubila, et quomodo firmos ponebat
1102 I | Praeterea pingit <in>licite, nubit assidue, legem dei in libidinem
1103 XXVIII | alii non competisse. Nam si nuda sic materia deo subiacebat
1104 | nullus
1105 III | semper> etiam dominum fuisse, nunquam non dominum. Nullo porro
1106 XXVII | Sed tu supercilia capitis nutu digiti adcommodato altius
1107 | ob
1108 XXXVIII| infinita, non tempore est et obduceris corpore <e>am infinitam
1109 XXIX | munimento genitalis humoris obducta, qua forma etiam adfinis
1110 XXXI | statuae super euripum, et obeliscus super omnia ferebatur',
1111 XV | indignioribus destructionibus deum obiciunt. ~
1112 XVIII | gaudebat; cotidie autem oblectabar in persona eius, quando
1113 XVIII | in persona eius, quando oblectabatur, cum perfecisset orbem,
1114 XVI | utrique, qui<a> ambo sibi obligantur, qui fecit et de qua fecit,
1115 XIV | uirtute edidisse, aliae aeque oborientur quaestiones. Primo, si bonum
1116 XXVIII | nullo scilicet elemento obstruente, siquidem nondum quicquam
1117 XXXIII | praeter deum praescribentes obtineremus. In hunc usque articulum
1118 XXV | Hoc si ita est, alia nobis obuoluitur quaestio, an competat terram
1119 XIV | Nam et si dicatur licet ex occasione materiae, suo tamen arbitrio
1120 XIX | uideretur unde oportet. Itaque occasiones sibi sumpsit quorundam uerborum,
1121 XXXVI | aut alia fortasse ratio ei occurrit ---- ex parte corporalem
1122 XXXI | uero et ossa et carnem et oculos et sudorem et sanguinem
1123 XXXVI | actus aut passiones aut officia aut libidines eorum, non
1124 XXII | scriptum esse doceat Hermogenis officina; si non est scriptum, timeat
1125 I | deputet et maledicere singulis officium bonae conscientiae iudicet.
1126 | omnis
1127 XV | uirtute et uoluntate debuisset omnla bona ex materia protulisse
1128 XX | edetur, ubi et opera et operae operator eduntur, apparet
1129 XLV | conditam, initi[ar]um uiarum in opera[m] ipsius, dehinc et sermonem
1130 VIII | inuenitur, quae illi copiam operandi subministrauit, et deus
1131 XVII | Pro qualitate enim rei operari habuit et secundum ingenium
1132 XI | inimicos sub pedes, utique operarios mali ---- itaque si finis
1133 XX | ubi et opera et operae operator eduntur, apparet ex nihilo
1134 XV | quae nunc, <cum> de materia operatur [cum], mala excusat? Si
1135 XV | edidit? Quid necesse erat suo opere prolato etiam materiae negotium
1136 XXXIV | et si mutabit illos uelut opertorium et mutabuntur, sed et mutari
1137 XIX | cetera; ad ordinationem operum principii uocabulum pertinebit,
1138 XXIII | fuisse materiam. Has quidem opiniones eius singillatim reuincam
1139 VII | Neque enim proximi erimus opinionibus nationum quae, si quando
1140 VIII | locupletem et liberalem minori, opinor, et inualido et minus idoneo
1141 XII | naturam certam et fixam haberi oportebit, tam in malo perseuerantem
1142 II | arbitrio suo fecerit, intellegi oportere ex uitio alicuius rei factum
1143 II | esse et non totum, quia oporteret et totum esse, ut faceret
1144 XXXVII | quorum te et alibi meminisse oportuerat, ne quid his contrarium
1145 II | omnia ab eo bona et optima oportuisse fieri secundum condicionem
1146 II | si totus totum fecisset, oportuisset illum simul et totum esse
1147 XLI | ebullientis similitudinem opponis. Et quomodo alibi alius
1148 XII | sententia Hermogenis quam opponit, cum deum negat ex semetipso
1149 XXXVII | confirmaturum retundam, oppono etiam illud: 'Si bona fuisset
1150 VII | aeterna non sunt, semel opposita fini quae et initio, admittunt
1151 XXXVII | bonum, non desiderat aut non optat aut non capit profectum,
1152 XIII | mala ac pessima boni atque optimi semen? Certe nec bona arbor
1153 XXV | regem adseueranti de alio orbe credendum est auctore Theopompo;
1154 XXIX | terra et plenitudo eius, orbis terrae, et omnes qui habitant
1155 XIX | exinde facturus et cetera; ad ordinationem operum principii uocabulum
1156 XIX | est arch[i]e, non tantum ordinatiuum sed et potestatiuum capit
1157 XIX | quasi originis, non quasi ordinis nomine, adicimus et mentionem
1158 XIX | XIX. Sed et ad originale instrumentum Moys<e>i prouocabo
1159 XXXIII | uolatiles animae. Huiusmodi origines rerum ex his prolatarum
1160 XIX | uocabulo principii, quasi originis, non quasi ordinis nomine,
1161 XXII | operatus, si de aliqua materia origo constaret illorum, ne tanto
1162 XL | sit mundus materiae? Cum ornamenti[s] nomine sit penes Graecos
1163 XLIII | accepit compositionem a deo et ornata est, cessauit a natura'.
1164 XXXI | deo dixit, cutem uero et ossa et carnem et oculos et sudorem
1165 II | nihilo aut de aliquo, ut, cum ostenderit neque ex semetipso fecisse
1166 XX | quo uel eo magis debuerat ostendi deus ex aliqua materia uniuersa
1167 XXIX | inuisibilem quam quae et facta et ostensa est. Atque ita Terra autem
1168 XXIX | et factam esse a deo et ostensam, nec aliam fuisse rudem
1169 XXXII | iam et operatio diuina otiosa uideri possit, si quae erant
1170 XII | filii irae non fient filii pacis, si natura mutabilis non
1171 XIII | materiam pertinebit. Quo pacto neque gratiam bonorum deo
1172 XII | uiperarum non facie<n>t paenitentiae fructum et filii irae non
1173 XLV | et mensus est caelum et palmo terram. Noli ita deo adulari,
1174 XXXIV | confringere terram. Sed et paludes, inquit, arefaciam et quaerent
1175 XLV | terram in ualentia sua, parans orbem in intellegentia sua,
1176 XLV | facientis terram, intellegentia parantis orbem et sensu extendentis
1177 XVIII | et faciendo cum illa. Cum pararet caelum, inquit, aderam illi,
1178 IV | duos deos infert: materiam parem deo infert. Deum autem unum
1179 XXXIX | aeternitatis consortio posita participet cum illo necesse est et
1180 XXVI | uelut fibula coniunctiuae particulae ad connexum narrationi adpositum
1181 XI | pecora condixerint bestiis et paruuli de serpentibus luserint,
1182 III | illo materia dominum deum passa demonstrat hoc illum tamdiu
1183 XXXVI | eis adsunt, aut actus aut passiones aut officia aut libidines
1184 XLI | est, haec turbulent<i>a et passiuitas non est, sed moderatio et
1185 X | a quocumque et undeunde passus est fieri. Audiat igitur
1186 XXXIX | eadem ratione non poterit pati dispertitionem et demutationem,
1187 XXXVIII| illo, extrema eum linea patitur. At tu infinitam facis dicens: '
1188 XVIII | filius eam praeponi sibi quae patri adaequatur. ~
1189 VIII | cognouit et haereticorum patriarchae philosophi; prophetis enim
1190 III | Nauiter scriptura nobis patrocinatur, quae utrumque nomen ei
1191 XI | integritate conditionis pecora condixerint bestiis et paruuli
1192 XXXIII | terra herba et fructus et pecudes et figuratio hominis ipsius,
1193 XI | filio posuerit inimicos sub pedes, utique operarios mali ----
1194 XLI | inter utrumque ab utroque pendebat et hoc nomine ab utroque
1195 XL | ornamenti[s] nomine sit penes Graecos mundus, quomodo
1196 III | linea est, et quidem ex penit<a sci>entia ipsius retorquebo
1197 XLIV | mundi molitionem? Credo, peregrinatus est ad illam de longinquo,
1198 XVIII | quando oblectabatur, cum perfecisset orbem, et inoblectabatur
1199 III | dominus'. At ubi uniuersa perfecit ipsumque uel maxime hominem
1200 VII | sublimia, ex pari solidae et perfectae felicitatis quae censetur
1201 XXIX | enim facta est; uolo et perfectam eam recognoscere, ut ex
1202 XXIX | coram. Hanc uideo, hanc perfruor ex quo inuisibilis et rudis
1203 XXXIV | manuum tuarum caeli et ipsi peribunt. Nam et si mutabit illos
1204 XXI | ex nihilo factum et non periclitatur ne ex aliquo factum existimetur,
1205 XXXIV | mutabuntur, sed et mutari perire est pristino statui que<
1206 IX | quia non effector, certe permissor, quia dominator. Si uero
1207 XXXV | tamen ac si constiterit persequendus est ordo, quo magis eam
1208 XII | haberi oportebit, tam in malo perseuerantem apud materiam quam et in
1209 I | apostolicus Hermogenes in regula perseuerauit. Sed uiderit persona, cum
1210 XXXIX | tuis excidisti quibus circa personam dei usus es praescribe<n>s
1211 XI | XI. Et tamen unde nobis persuadet Hermogenes malam esse materiam?
1212 XXXI | membra hominis ad materiam pertinebunt, quia non nominatim facta
1213 XXXI | significentur ad infectam materiam pertinere. Respondebimus huic quoque
1214 XLIV | fauos, at tu 'Non', inquis, 'pertransiens illam facit mundum, sed
1215 XXXIV | nihilo edita in nihilum peruentura. Ex aeterno enim, id est
1216 XXXVIII| tracto quod et de modo, ut peruersitatem tuam traducam. Subiacentem
1217 XII | XII. Age nunc malam ac pessimam credamus esse materiam,
1218 II | umbram plane sine lurnine pessimus pictor illis argumentationibus
1219 VIII | haereticorum patriarchae philosophi; prophetis enim et apostolis
1220 XLIV | sequitur ut ostendam. Plane a philosophis recedis (se<d> tamen et
1221 I | conscientiae iudicet. Praeterea pingit <in>licite, nubit assidue,
1222 XLV | dum ostendit, ipse <se> pinxit. ~ ~ ~
1223 XXXVI | Quid enim, si immobilem placuisset tibi inducere materiam,
1224 XXIX | canit: Domini est terra et plenitudo eius, orbis terrae, et omnes
1225 XV | adtribuant aut a deo separent, pluribus et indignioribus destructionibus
1226 XLI | ad bonum neque ad malum plurimum uergit.' Si aequalis momenti,
1227 XXXIV | aeternum, quod et carni nostrae pollicetur. Cuius uirtutis et potestatis
1228 XIX | alterius rei. De cetero si sic ponamus uerbi gratia: 'In principio
1229 I | Stoicis] materiam cum domino ponere, quae et ipsa semper fuerit
1230 XIX | initium esse et competisse ita poni rebus incipientibus fieri;
1231 III | futurus erat, 'deus' solummodo ponit: Et dixit deus et fecit
1232 XXX | massalis illius molis argumenta portendant. Atquin singillatim definiens
1233 XXXVII | componi a deo,' mala<m> portendis et cum adponis: 'Si esse[n]t
1234 I | ecclesia in Academiam et Porticum, inde sumpsit [a Stoicis]
1235 XXXI | et quod continetur, qua portionale. Ecce, si dicam: 'ciuitas
1236 XXXVI | deputamus. Quo ergo facit portionem materiae in motum disponere,
1237 XXXVI | aut libidines eorum, non portiones deputamus. Quo ergo facit
1238 XXXIX | in aeternitatis consortio posita participet cum illo necesse
1239 XXVII | Cui competit prima uerbi positio in definitionem, eiusdem
1240 VI | per hoc priuatum materia possederit per quod deo non compararetur.
1241 XXIV | materia<e>, communicare possem, si uellem. Cum enim non
1242 XXXIX | quia in partes uenire non posset qui sit[a] aeternus et manens
1243 XXII | protulerit ---- quamquam possimus <unde>unde illas prolatas
1244 XIX | originem substantiarum. Possum et aliter principium interpretari,
1245 XXI | retorqueri quaedam facile possunt, non statim et ex aequo
1246 I | futuras renuntiauit, in tantum posteriores quaeque doctrinae haereses
1247 I | haereticis compendii gratia de posteritate praescribere. In quantum
1248 XI | luserint, cum pater filio posuerit inimicos sub pedes, utique
1249 VIII | omnipotens, si non et hoc potens: ex nihilo omnia proferre.
1250 XXXVII | potuerit a deo conuerti ut a potentiore, ut ab eo qui lapidum quoque
1251 XXXI | quibus inerant intellegi poterant? Sed uacet hoc exemplum
1252 XXXIII | rerum ex his prolatarum potero materias appellare sed factas
1253 III | seruiens. Itaque ex quo deus potestatem suam exercuit in eam faciendo
1254 XIX | tantum ordinatiuum sed et potestatiuum capit principatum, unde
1255 XL | ex compositis incomposita praeberi? Nulla res speculum est
1256 XXI | manifeste relatum de materia praecedenti factum quid, uide ne diuersa
1257 III | hominem quem finxit; et praecepit deus dominus Adae. Exinde
1258 XLI | neutram tamen partem pronus et praeceps, mediam, quod aiunt, <a>gina<m>
1259 XI | deus hoc frustra mandat et praecipit, immo et iudicium frustra
1260 XLV | turbulentum, ancipitis et praecipitis et feruidi motus, documentum
1261 XVIII | sophiam dei natam et conditam praedicari, ne quid innatum et inconditum
1262 I | stilo, totus adulter, et praedicationis et carnis, siquidem et nubentium
1263 V | meruerimus illi esse de quibus praedicauit Ego dixi, uos dii estis
1264 XXXI | a inerant eis quae facta praedixeram, et inesse quibus inerant
1265 XXIX | scriptura diuina, quam enim praedixerat inuisibilem et rudem, ei
1266 XXVI | narrationem inire: primo praefari, postea prosequi, <ante>
1267 XIX | sunt facta, merito[que] sic praefatur scriptura[m]: In principio
1268 XL | inornata<e> materiae imaginem praefert, ut dicas totum eius ex
1269 I | quaeque doctrinae haereses praeiudicabuntur, quia sunt quae futurae
1270 VI | propria recensentur, satis praeiudicant de reliqua comparatione. ~
1271 XXI | Ergo', inquis, 'si tu ideo praeiudicas ex nihilo facta omnia quia
1272 XVI | producendo de nihilo, quam de praeiudicio alieno, si de materia produxisset.
1273 XXVI | institutionem simulque nominationem praemisit! Quam denique integer sensus
1274 I | ueritatis antiquiore regula praenuntiabantur. Hermogenis autem doctrina
1275 XVIII | deo praeponit Hermogenes, praeponendo eam filio ---- filius enim
1276 XVIII | sustinebit aequo animo filius eam praeponi sibi quae patri adaequatur. ~
1277 IV | fuisse et futurum esse ex praerogatiua nullius initii et nullius
1278 XXXIX | circa personam dei usus es praescribe<n>s deum illam non ex semetipso
1279 XXXIII | nihil innatum praeter deum praescribentes obtineremus. In hunc usque
1280 I | compendii gratia de posteritate praescribere. In quantum enim ueritatis
1281 VII | ut maiori, ut superiori, praescribo non capere ullam diminutionem
1282 XXXVII | aliquid retractauimus, nunc ad praesentem et solam propositionem et
1283 XXXII | responderim pro scriptura praesenti, quatenus hic solorum corporum
1284 XI | contra <erit> mali finis, cum praeses eius diabolus abierit in
1285 XXXIV | ad similitudinem de suo praestare nisi sit ipsum quod tali
1286 XXXIV | ipsum quod tali similitudim praestet. Reuertor igitur ad causam
1287 XVI | XVI. Igitur in praestructione huius articuli et alibi
1288 II | argumentationibus colorauit praestruens aut[em] dominum de semetipso
1289 XVI | ostenditur, si ideo materia praesumpta est, ne deus mali auctor
1290 | Praeterea
1291 XXXIV | factum est. Caelum et terra praeteribunt, inquit, caelum primum et
1292 XXXVII | ambiguitate super materiam in praeteritis aliquid retractauimus, nunc
1293 IX | eius, aut et iniuria, qua praeualens eius. His enim tribus modis
1294 II | II. Hanc primam umbram plane sine lurnine
1295 XVIII | dei, sermone unigenito et primogenito, aliquid fuerit praeter
1296 IV | nihil adaequabitur? quid principale nisi quod super omnia, nisi
1297 XIX | sed et potestatiuum capit principatum, unde et archontes dicunt
1298 XIX | unde et archontes dicunt principes et magistratus. Ergo secundum
1299 XIX | proprie principium, quae priora sunt facta, merito[que]
1300 XXXIX | uidentur aliter habeant quam pristina fuerunt? ~
1301 XXXIX | omnibus habent, utique ex pristinis, quando qu<a>e hodie uidentur
1302 XXXIV | sed et mutari perire est pristino statui que<m>, dum mutantur,
1303 VI | alienum a deo ac per hoc priuatum materia possederit per quod
1304 XXVIII | XXVIII. Atquin non tantum probabimus istum habitum huic terrae
1305 XIII | operatus ingenio; per quod probabitur manifeste materiae deseruisse. ~
1306 XXXII | Cum ergo et eas species probamus a deo factas, etsi in Genesi
1307 XLV | qualis inducitur, in tantum proba[re]tur omnia a deo ex nihilo facta;
1308 XXIX | habilem? Et sic per omnia probatur nobis hanc, quam incolimus,
1309 XX | et non profitendo satis probauit non fuisse, quia profiteretur,
1310 XV | processerit, ex quibus negauit procedere potuisse. Ceterum si ideo
1311 XV | si ex materia mala bonum processit, quia neque ex nihilo neque
1312 XLI | illuc aut in alterum magis proclinaret, tunc inconcinnitatis et
1313 XXII | Et rursus: Et dixit deus: Producant aquae repentia animarum
1314 XV | fuit diuina uirtus omnibus producendis, quae aliquid protulerit
1315 XVI | arbitrio produxit haec quoque producendo de nihilo, quam de praeiudicio
1316 XXXIV | congruat ex minoribus maiora producere, id est ex interibili aeternum,
1317 XXIX | adfinis eius caro nostra producitur. Nam et Dauid ita canit:
1318 XXII | animalium repentium, quae produxerunt aquae secundum genus ipsorum.
1319 XVI | praeiudicio alieno, si de materia produxisset. Libertas, non necessitas,
1320 XXXVII | non optat aut non capit profectum, ut fiat de bono melius?
1321 XLV | tantummodo et adpropinquando profectus fuisset. Haec autem sunt
1322 XV | nec propterea locus mali proferendi fuit aut si qua alia ratio
1323 XXII | factis rebus alias res deus proferens ostendit per prophetam et
1324 XIV | cum ex eadem etiam mala profert, uel haec utique non de
1325 XXVI | sicut et caelum primo factum professa: In principio deus fecit
1326 XX | scriptura profiteri et non profitendo satis probauit non fuisse,
1327 XX | probauit non fuisse, quia profiteretur, si fuisset. ~
1328 XLV | domini, de quo exclamat: <O> profundum diuitiarum et sophiae, ut
1329 XXXIII | Huiusmodi origines rerum ex his prolatarum potero materias appellare
1330 XXII | possimus <unde>unde illas prolatas aestimare, dum ne ex nihilo;
1331 XV | Quid necesse erat suo opere prolato etiam materiae negotium
1332 XLV | ipsius, dehinc et sermonem prolatum per quem omnia facta sunt
1333 XXVI | subito formam et habitum promulgauit, ante enarrat qualis esset
1334 XLI | ad bonum neque ad malum pronior erat motus, utique inter
1335 XXIX | desinit rudis haberi, cum pronuntiat deus: Fructificet terra
1336 XXVII | ego sine ullo lenocinio pronuntiationis simpliciter respondebo de
1337 XLI | in neutrum eorum fuisse propensum. Materia enim, quae in loco
1338 III | eius iam hinc destruere properabo, quam hactenus propter non
1339 XLV | XLV. At enim prophetae et apostoli non ita tradunt
1340 XXII | deus proferens ostendit per prophetam et dicit, quid unde protulerit ----
1341 XVIII | philosophos aestimandam sed apud prophetas intellegendam, sophiam suam
1342 XXV | XXV. Vult igitur duas proponi terras in ista scriptura,
1343 VI | de qua et extendit. Cum proponit saluo dei statu fuisse materiam,
1344 XXI | quo factum est, dum non proponitur unde sit factum. Ita si
1345 X | aut materiam cum creatore proponunt, ut <m>al[i]um a materia,
1346 IV | aeternam, sine initio sine fine proposita<m>. Quis enim alius dei census
1347 XVIII | informem, sed insitam et propriam et compositam et decoram,
1348 XIX | autem unicuique uocabulo proprietatem su<a>m uindicamus, principium
1349 XLV | substantias protulisse et non propriis uiribus instit<u>isse. Sic
1350 | propterea
1351 XXVI | primo praefari, postea prosequi, <ante> nominare, deinde
1352 XV | quasi bonus, etiam mala protulisset quasi non bonus, cum non
1353 XV | bona, non omnia tamen bona protulit sed etiam mala, utique aut
1354 XXXII | ideo compendio usa est, prouidit tamen et hebetes et insidiosos
1355 XIX | originale instrumentum Moys<e>i prouocabo unde et diuersa pars suspiciones
1356 XXXIII | retractatui, donec ad scripturas prouocata deficiat exhibitio materiae.
1357 VII | censetur aeternitas. Neque enim proximi erimus opinionibus nationum
1358 XLII | Dispersisti omnia, ne de proximo quam contraria sibi sint
1359 XXXVI | et corpori, ut actus et pulsus, ut lapsus et casus, ita
1360 XI | deus, iniustitia utique puniturus. Quodsi contra <erit> mali
1361 XIV | quaecumque potestas ei quam pusillitas competit. Sic et, si[c]
1362 XLIV | illi, quod magnes ferro. Puta nunc exempla tua competere:
1363 III | dominus. Igitur in quantum putabit ideo materiam semper fuisse
1364 XXXII | uniuersitatis, non ut quidam putant ipsum deum significari spiritum,
1365 XXXVII | autem et argumentationem qua putasti te propositionem tuam confirmaturum
1366 XL | mulum inspexit; nisi si qui putat in hac extructione mundi
1367 XXXIV | Quae omnia et si aliter putauerit [spiritaliter] interpretanda,
1368 XXIV | singulos articulos per quos putauit significatam esse materiam
1369 XXIII | uolo sic ei respondere: Putemus his articulis materiam demonstrari;
1370 XVI | necessitate siue ratione, non putet mali auctorem. Porro si
1371 XI | et angelis eius, prius in puteum abyssi relegatus, cum reuelatio
1372 VIII | apostolis usque adhuc latuit, puto et Christo. ~
1373 XXV | inuisibilis et rudis. Utique si quaeram ex duabus quae cui nomen
1374 XXXIV | paludes, inquit, arefaciam et quaerent aquam nec inuenient; etiam
1375 X | omnino deus liberetur ista quaestione, utnonauctor mali uideri
1376 XXVII | communium uerborum torquentes in quaestionem: magna[m] scilicet quaestio
1377 XIV | aliae aeque oborientur quaestiones. Primo, si bonum in materia
1378 IX | dominus autem non, ideo qualem habuit tali[a] usus necessitatem
1379 XVIII | et compositam et decoram, quali deus potuit eguisse sui
1380 XXVIII | nullo modo cognosceretur qualitas eius. Unde ergo compertus
1381 XVII | intellegentiae et scientiae. Pro qualitate enim rei operari habuit
1382 XXVI | factam eam edicit, dehinc qualitatem ipsius edisserit, sicut
1383 XXIV | notum est, uel ne illud in quamcumque aliam speciem, nec utique
1384 | quandoque
1385 XXI | significandi de nihilo facta omnia quanta esset, si ex materia facta
1386 | quicquid
1387 | quidam
1388 XIX | habet sine initio esse, quin initium sit illi ipsum dum
1389 | quisquis
1390 | quocumque
1391 XXIX | primo elementis depalans quodam modo mundum, dehinc exornatis
1392 XI | iniustitia utique puniturus. Quodsi contra <erit> mali finis,
1393 XVI | sententia Hermogenes qui deum, quoquo modo de materia malum condidit,
1394 | quos
1395 | quot
1396 | quotiens
1397 XXXVI | duci<s>, Hermogenes, quam ratiocinaris, pictor te bardior non est.
1398 XXXVI | aduersus renuntiationem rectae rationis illius plane rationem non
1399 XLIV | ostendam. Plane a philosophis recedis (se<d> tamen et a prophetis).
1400 XXV | pariter et a uocatu eius recedit appellationis sicut et condicionis
1401 VI | In qua omnia dei propria recensentur, satis praeiudicant de reliqua
1402 XL | eius ex mutatione diuisa recesserunt. ~
1403 XXIX | est; uolo et perfectam eam recognoscere, ut ex illa etiam foeni
1404 XL | distinctis et compositis recognosci, quae nec partes materiae
1405 XXXVI | aduersus renuntiationem rectae rationis illius plane rationem
1406 XXXVI | Nis[s] i quod, si t<am> rectas lineas duci<s>, Hermogenes,
1407 XXXV | ista ratio recta quae nihil recti renuntiat, id est nihil
1408 XXXVI | ea fieret.' Quanto haec rectior ratio! Nis[s] i quod, si
1409 XXXIX | Sit nunc definitiua, sicut rectius tibi uidetur, per demutationes
1410 XXXIV | suadebit quae omnia in nihilum redactura est. Siquidem et caelum
1411 XXXVI | illius plane rationem non reddentis sententiae suae, sicut nec
1412 XXII | caelo et de terra compotes reddidisset significando unde ea esset
1413 XXIX | et rudem, ei et uisionem reddidit et perfectionem. Non alia
1414 XI | cum reuelatio filiorum dei redemerit conditionem a malo utique
1415 XXIII | incomposita. Nam et terrae nomen redigit <in> materiam, quia terra
1416 XXII | et quod fit et unde fit referat. Fructificet, inquit, terra
1417 XXV | sed et deos multos idem refert. ~
1418 XXXI | quia non nominatim facta referuntur? An et haec in hominis factitatione
1419 XXXVII | non desiderasset in melius reformari? Quod bonum, non desiderat
1420 XL | XL. Dicis in melius reformatam materiam, utique <de> deterioribus,
1421 XLIII | desinere potuit a natura post reformationem. ~
1422 XXV | et Sileno illi apud Midam regem adseueranti de alio orbe
1423 XLI | materiae motum ab utraque regione suspendis. ~
1424 XVII | XVII. Vnici dei status hanc regulam uindicat, non aliter unici
1425 XXX | aestimari facit tam diuisa relatio certorum et distinctorum
1426 XXVII | declinatio uerbi decurret in relationem; 'est' definitionis caput, '
1427 XXVII | definitionis caput, 'erat' relationis facit. Haec sunt argutiae
1428 XXI | omnia quia non sit manifeste relatum de materia praecedenti factum
1429 XI | prius in puteum abyssi relegatus, cum reuelatio filiorum
1430 VI | recensentur, satis praeiudicant de reliqua comparatione. ~
1431 XXIX | perfecta, simul[et] et ut de reliquo nondum instructa, inuisibilis
1432 XXXV | non esse constet cuius nec reliquus statu<s> consistat, simul
1433 XLII | quam contraria sibi sint relucerent, at ego colligam singula
1434 XXXVI | ex parte corporalem renuntians materiam et ex parte incorporalem.
1435 XXXVII | reuerti quae tibi nihil certi renuntiare consueuit. Nam sicut nec
1436 XXXV | ratio recta quae nihil recti renuntiat, id est nihil certi? Nisi
1437 XXXVI | et incorporalis aduersus renuntiationem rectae rationis illius plane
1438 XXII | et omnem animam animalium repentium, quae produxerunt aquae
1439 XII | definitione merito illum repercutiam. Materiam aeque reprehendo,
1440 XII | repercutiam. Materiam aeque reprehendo, cum ex illa mala, pessima
1441 XLV | laborauit; denique septima die requieuit ab operibus, utrumque suo
1442 XXXVII | pronuntiasse custodisse. Rescindis enim quod pronuntiasti nec
1443 V | diuersitas nominum comparationi resistat, si status idem uindicetur!
1444 XII | Temere ad ista exempla respicies, o homo. Non enim competunt
1445 XXXI | infectam materiam pertinere. Respondebimus huic quoque scrupulo. Scriptura
1446 XXXII | factitationis mentione, respondebitur fortasse ex diuerso plane
1447 IX | emendasset. Sic enim Hermogeni respondendum est, cum ex dominio defendit
1448 XXXII | XXXII. Haec responderim pro scriptura praesenti,
1449 XI | uanitati subiectam, cum restituta innocentia et integritate
1450 III | penit<a sci>entia ipsius retorquebo aduersus illum. Cum enim
1451 XXI | nihilo quid factum.' Plane retorqueri quaedam facile possunt,
1452 XVI | articuli et alibi forsitan retractandi equidem definio aut deo
1453 XXXV | m] materiae etsi non est retractandum ---- prius enim erat ut
1454 IV | denique incipiam de materia retractare, quod eam deus sibi comparet
1455 XXXIII | usque articulum locus est retractatui, donec ad scripturas prouocata
1456 XXXVII | materiam in praeteritis aliquid retractauimus, nunc ad praesentem et solam
1457 XVII | demonstrauit illi? quis tradidit et retribuetur ei? Nemo utique, quia nulla
1458 XXXVII | propositionem tuam confirmaturum retundam, oppono etiam illud: 'Si
1459 XI | puteum abyssi relegatus, cum reuelatio filiorum dei redemerit conditionem
1460 XXVIII | latebat? Aut si hoc a deo reuelatum est, probare debet. Sic
1461 XX | etiam per quem omnia fecerit reuelatur. In principio erat sermo ----
1462 XXXVII | ad illam rursus rationem reuerti quae tibi nihil certi renuntiare
1463 XXVI | Terra autem; hoc enim uerbo reuertitur ad eam de qua supra dixerat
1464 XXIII | opiniones eius singillatim reuincam sed interim uolo sic ei
1465 III | argumenta <tam> intellegi quam reuinci. Dei nomen dicimus semper
1466 XXIX | stellisque signauit et ma[te]ria non statim beluis frequentauit
1467 XXVIII | facta non fuit, caruit et rudimento; initii enim accidens est
1468 XXVIII | initii enim accidens est rudimentum. Terra uero, quae facta
1469 XXXIV | stellae quidem de caelo ruent, sicut fici arbor cum ualido
1470 XVIII | suarum in opera sua: ante saecula fundauit me, priusquam faceret
1471 I | denique ad hodiernum homo in saeculo, et natura quoque haereticus,
1472 V | et sic habente materia salua sit deo et auctoritas et
1473 XXXI | et oculos et sudorem et sanguinem postea loquitur, quae nec
1474 XLV | uiae eius! Quid haec magis sapiunt quam: ut ex nihilo omnia
1475 XXXI | extruxit theatrum et circum, scena autem erat talis et talis,
1476 III | intellegentes adiecisse duxi, ut sciant cetera quoque argumenta <
1477 III | est, et quidem ex penit<a sci>entia ipsius retorquebo aduersus
1478 XXXII | uidetur caeli et terrae. Sciit esse qui ultro in corporibus
1479 XXIV | terrae appellationem, ut scirem terram commune cum materia
1480 XXII | insumpsit spiritus sanctus, ut sciremus quid unde processerit, nonne
1481 XVIII | sensum domini. Quis enim scit quae sunt dei et quae in
1482 XXV | nomen unius elementi omnes sciunt natura primum, dehinc scriptura
1483 XXXII | tunc significauit Moyses scribens: Et tenebrae super abyssum
1484 XXXIV | ueritatem ita futurorum quomodo scripta sunt. Si quae enim figurae
1485 XXXI | caelo solo et de terra ista scripturam significasse, quod ea[m]
1486 XXXI | Respondebimus huic quoque scrupulo. Scriptura diuina satis
1487 XLII | motum materiae eamque adicis sectari informitatem, dehinc alibi,
1488 | secunda
1489 XXXVI | enim tibi concedit motum in secundam partem substantiae deputare[
1490 XXIX | flumina praeparauit eam. Segregatis enim aquis in cauationem
1491 XVIII | Denique ut necessariam sensit ad opera mundi, statim eam
1492 XLV | materiae nescio quae sed sensualia ipsius; quis enim cognouit
1493 XXVI | praemisit! Quam denique integer sensus est: In principio deus fecit
1494 XXXVI | plane rationem non reddentis sententiae suae, sicut nec alia reddit.
1495 XLIII | laborasset.' Finisti igitur duas sententias, nec materiam natura malam
1496 XV | deo adtribuant aut a deo separent, pluribus et indignioribus
1497 XLV | eius, si laborauit; denique septima die requieuit ab operibus,
1498 XXIII | XXIII. Sed ex sequentibus argumentatur, quia scriptum
1499 XV | ex nihilo neque ex deo, sequetur ut ex conuersione processerit
1500 XLIV | qualiter operatum facias deum sequitur ut ostendam. Plane a philosophis
1501 XI | condixerint bestiis et paruuli de serpentibus luserint, cum pater filio