Caput

 1 II  |        ipsum recognosco: ego sum, inquit, deus deus tuus, qui te
 2 II  |     maledictiones: benedictiones, inquit, si audieritis praecepta
 3 II  | extirpandis: perditione perdetis, inquit, omnia loca, in quibus seruierunt
 4 II  |        Sed et, si ipse prophetes, inquit, exsurrexerit in te aut
 5 II  |          et non erit habitabilis, inquit, in aeternum, non reaedificabitur
 6 II  |      Leuitico uero: ne sequimini, inquit, idola et deos fusiles non
 7 VII |           uoce Solomonis. Sophia, inquit, iugulauit filios suos.
 8 VII |          intellegendi. Quis enim, inquit, cognouit sensum domini?
 9 VIII|  sacramento. Sicut Eseias, uidete inquit, quomodo perit iustus, et
10 IX  |        principia deducens, beati, inquit, qui persecutionem patiuntur
11 XI  |           defendimus. Qui pluris, inquit, fecerit etiam animam suam
12 XII |         ad Ponticos, quanta enim, inquit, gloria, si non delinquentes
13 XII |            timidi. Timidis autem, inquit, dehinc Ceteris particula
14 XIII|  Thessalonicensibus gaudens, uti, inquit, gloriemur in uobis in ecclesiis
15 XIII|          Et ideo postmodum, quis, inquit, separabit nos a dilectione
16 XIII|       tamen rursus, propter quod, inquit, boni duco in infirmitatibus,
17 XIII|         circumferentes. Sed etsi, inquit, exteriorhomonoster uitiatur,
18 XIII|      etiam pro ipso pati. Eundem, inquit, agonem habentes quem in
19 XIV |           sit dei, sed et ultrix, inquit, in iram ei qui malum fecerit.
20 XV  |   docuerat animatus, quid fletis, inquit, et contristatis cor meum?