Caput

 1 II  | mandauerit deus, ut qui negant bonum non suadeantur accommodum,
 2 V   |       Longum est, ut deum meum bonum ostendam, quod iam a nobis
 3 V   |  sufficit dici, ut necesse sit bonum credi. Malum enim deum qui
 4 V   |    quem malum existimarit, aut bonum dicere quem deum pronuntiauerit. 
 5 V   |    uoluit, martyrii dico, quia bonum non nisi bonus uoluit. Bonum
 6 V   |   bonum non nisi bonus uoluit. Bonum contendo martyrium apud
 7 V   |       obniti et aduersari nisi bonum non potest. Non quasi negem
 8 V   |       a malo liberat, quis non bonum pronuntiabit? Quid aliud
 9 V   |    dixerit, habet mortem, quam bonum dicat. Est et haec peruersitas
10 XIII|    diiunctionis instat; agonem bonum decertaui, cursum consummaui,
11 XIV |     non timere potestatem, fac bonum, et laudem ab ea referes.
12 XIV |      ergo ministra est tibi in bonum. Si uero malum facias, time.