Chap.,  n.

 1 Int,  4 |          cui inservimus, atque erga homines, quibus integrum ac vivum
 2 Int,  5 |            Iesu eidem impositum, ut homines credere atque salvari possint.
 3   I,  13|      universos universorum temporum homines spectat. Quotquot vero idem
 4   I,  15|          occultum lateat, sed ut ad homines perferatur. ~- Ecclesia,
 5   I,  16|           nostris audiri temporibus homines evenit - etsi bona fide
 6  II,  18|             nisi prius novi fuerint homines, ex baptismatis nempe novitate 47
 7  II,  21|          multi non-christiani, sive homines sunt quibus Christus numquam
 8  II,  21|         neutiquam christianas, sive homines qui etiam cum dolore aliquid
 9 III,  28|          amoris fraterni erga omnes homines - id est capacitatis largiendi
10  IV,  40|        nuntius ad hodierni temporis homines perferatur. Haec animo cogitantibus,
11  IV,  42|         proclamatur. Qui sunt hodie homines, eos novimus, orationibus
12  IV,  43|          eventus ipsaque, in quibus homines versantur, adiuncta, quae
13   V,  56| christianitatis res est vetus, quod homines religionem non colunt; idque
14   V,  56|       proprium est et peculiare, ut homines quasi evellantur. Inde etiam
15   V,  56|          iuvenes, apud electissimos homines et apud vulgus, in omnibus
16   V,  57|     vindicant, quia Deus vult omnes homines saluos fieri et ad agnitionem
17   V,  58|     profitentur, ceteros -; itemque homines ipsa vivendi ratione concordes,
18  VI,  59|                         59. Si sunt homines, qui Evangelium salutis
19  VI,  69|          quae permovere valet etiam homines non christianos, recta praeditos
20  VI,  70|                           70. Laici homines, utpote qui pro sua condicione
21  VI,  70|              Quo plures erunt laici homines spiritu evangelico imbuti,
22  VI,  76|           praecones. Saepius, enim, homines dictitant aetatem nostram
23  VI,  77|           commonefacere: Prius quam homines universi reducantur aliquando
24  VI,  77|          Dominum misericordiae, qui homines lìberet et amoris veritatisque
25  VI,  78|            pacem animo confert. Eam homines expetunt, cum nos adeunt
26  VI,  80|             dicenda est. Pariter ad homines, qua fratres ipsius evangelizatoris,
27  VI,  80|           perscrutantur sententiam: homines, etiamsi eos non evangelizaverimus,
28  VI,  80|       evangelizatorum -, quem neque homines neque res exstinguere valeant.