Chap.,  n.

 1   I,  14|  urgere significant. Siquidem evangelizandi munus habendum est gratia
 2   I,  14|    indolem exprimit. Ecclesia evangelizandi causa exstat, id est ut
 3   I,  15|   nuntiatio efficitur. Sicque evangelizandi missio a tota Ecclesia suscipitur,
 4   I,  16|     ipsa munus creditum habet evangelizandi. Quod munus fas non est
 5  II,  22|   Ecclesia, continenter rapta evangelizandi studio et cupiditate, unam
 6 III,  26|      sunt. Sed eadem expletam evangelizandi vim habet, cum ostendit
 7  IV,  40|      valida permanet, quoniam evangelizandi rationes secundum temporum,
 8  IV,  41| fervore aliis donatur, primum evangelizandi subsidium esse reputandum.
 9  IV,  46|     sunt. Numquid exstat alia evangelizandi forma ab illa, qua quisque
10  IV,  48|  dirigatur, ac potissimum per evangelizandi viam rationemque, multis
11  VI,  59|  fuerit. Cui autem missio est evangelizandi? ~Concilium Vaticanum II
12  VI,  60| evangelizator summus est suae evangelizandi actionis arbiter, sui ipsius
13  VI,  80|      ob causam aliquove modo, evangelizandi funguntur munere, ut fervorem
14  VI,  80|     et solacii plenum gaudium evangelizandi, tunc etiam cum seminare