Chap., n.
1 Int, 2 | cuius decursum Ecclesia, Evangelium omzibus hominibus nuntiare
2 Int, 4 | sese experitur an non ad Evangelium annuntiandum atque conscio
3 I, 7 | commemoraverunt, scilicet Iesum ipsum, Evangelium Dei 15, primum eundemque
4 I, 7 | terres tris sacrificium. Evangelium nuntiare: quamnam significationem
5 I, 13| datus - Ite, praedicate Evangelium - in cunctos christianos
6 I, 13| audire potuerat 33. Ceterum, Evangelium Regni, quod advenit et iam
7 I, 15| Ecclesia suum init opus, Evangelium sibi afferendo. Etenim,
8 I, 15| sua cogitata 43, sed ad Evangelium praedicandum, cuius neque
9 II, 18| novitate 47 et ex vita secundum Evangelium 48. Eo igitur spectat evangelizatio,
10 II, 19| quidem Ecclesiae interest Evangelium praedicare in latioribus
11 II, 20| coniunctionem earum cum Deo. ~Evangelium, ac proinde evangelizatio,
12 II, 20| culturarum humanarum. Etsi Evangelium et evangelizatio ad nullam
13 II, 20| deserviunt . ~Discidium inter Evangelium et culturam sine dubio detrimentosus
14 II, 23| coniuncte vivendi, quam Evangelium instaurat. Talis vero adhaesio,
15 II, 23| evangelizationis, is qui Evangelium amplectitur uti Verbum salutis 54,
16 III, 29| continenter intercedit inter Evangelium et vitam concretam personalem
17 IV, 43| Haec autem praedicatio, qua Evangelium nuntiatur, multas induere
18 V, 49| mundum universum, praedicate Evangelium omni creaturae 73. ~Duodecim
19 V, 50| Christum praedicant eiusque Evangelium. Spe autem ducimur fore,
20 V, 51| ut Iesum Christum eiusque Evangelium iis revelaret, qui utrumque
21 V, 54| pluribus hominum aetatibus, Evangelium attigerunt. Quocirca, fidem
22 V, 57| multitudinem hominum videt, qui Evangelium desiderant et pro suo iure
23 V, 58| existimant sibi tantum nuntiari Evangelium, vel sibi Solis obvenire
24 V, 58| destinationi: scilicet audientes Evangelium sibi nuntiatum atque recipientes
25 VI, 59| 59. Si sunt homines, qui Evangelium salutis in mundo pronuntiant,
26 VI, 59| eundi in mundum universum et Evangelium praedicandi amni creaturae 82.
27 VI, 60| perquam longinqua regione, Evangelium nuntiat, sive parvam suam
28 VI, 60| suum officium esse sentit Evangelium pervulgare.~
29 VI, 66| Ecclesia ad praedicandum Evangelium vocatur; in hac tamen provincia
30 VI, 66| Apostolorum gressibus instantes, Evangelium pergunt praedicare.~
31 VI, 67| Christi mandatum praedicandi Evangelium omni creaturae (cfr. Marc.
32 VI, 68| insitus actioni nostrae: Evangelium Dei praedicare 104. ~En
33 VI, 69| usque ad terminos orbis, ut Evangelium praedicent. Illi sunt in
34 VI, 71| affertur et unde diffunditur Evangelium . ~Quamobrem, apud familiam
35 VI, 71| tantum communicant cum filiis Evangelium, sed ab ipsis possunt recipere
36 VI, 71| ipsis possunt recipere idem Evangelium penitus vita expressum.
37 VI, 73| studiosi, nuntiare valenter Evangelium aptioribus usque rationibus
38 VI, 75| audientium animos molliens, ut Evangelium et annuntiatum Regnum plane
39 VI, 75| Spiritum Sanctum dicimus, Evangelium in mundum permanat, cum
40 VI, 77| incommodis? Re vera, si Evangelium, quod praedicamus, appareat
41 VI, 77| sanctissimae causae praedicandi Evangelium omni creaturae detrimentum
42 VI, 77| praedicandi ac testificandi Evangelium.~
43 VI, 78| 78. Evangelium, quod nobis commissum est,
44 VI, 78| administri. ~Poscitur ab eo qui Evangelium nuntiat, ut veritatem colat,
45 VI, 79| tradere vobis non solum Evangelium Dei, sed etiam animas nostras,
46 VI, 79| Dominus ut quisquis, sive Evangelium praedicat, sive Ecclesiam
47 VI, 80| addunt - quae causa est, cur Evangelium nuntietur, si omnes cordis
48 VI, 80| verbi piena esse: eo velle Evangelium portare, ubi iam idem in
49 VI, 80| erit in gaudio pronuntiare Evangelium, quod a misericordissimo
50 VI, 80| velpavidi vel «erubescentes Evangelium», ut scripsit Sanctus Paulus 134,
51 VI, 80| angore turn in spe quaerit, Evangelium accipiat non ab evangelizatoribus
|