1010-caeli | caelu-desun | det-forti | fortu-liber | libri-penet | penit-redem | redig-ubert | uheri-zacch
bold = Main text
Chap., n. grey = Comment text
1 VI, 68(103)| AAS 58, 1966, pp. 992, 1010, 1011~
2 III, 37(64) | Epistola 229, 2: PL 33, 1020~
3 II, 23(53) | 42, 45: AAS 58, 1966, pp. 1060.1061, 1065-1066; Ad Gentes,
4 II, 23(53) | AAS 58, 1966, pp. 1060.1061, 1065-1066; Ad Gentes, 1,
5 II, 23(53) | 58, 1966, pp. 1060.1061, 1065-1066; Ad Gentes, 1, 5: AAS
6 II, 23(53) | 1966, pp. 1060.1061, 1065-1066; Ad Gentes, 1, 5: AAS 58,
7 III, 29(60) | 47-52: AAS 58, 1966, pp. 1067-1074; PAULI PP. VI Humanae
8 III, 29(60) | AAS 58, 1966, pp. 1067-1074; PAULI PP. VI Humanae Vitae:
9 II, 20(50) | Spes, 53: AAS 58, 1966, p. 1075~
10 V, 55(78) | Spes, 59: AAS 58, 1966, p. 1080~
11 VI, 63(92) | 37-38: AAS 56, 1964, p. 110; cfr. etiam liturgici libri
12 I, 16(44) | 88, sermo 2, 1.4: PL 37, 1140; S. IOANNIS CHRYSOSTOMI
13 VI, 61(85) | Evangelia, 19, 1: PL 76, 1154~
14 V, 53(74) | 91, 94: S. Ch. 30, pp. 117-118, 119-120; Ad Gentes,
15 V, 53(74) | 94: S. Ch. 30, pp. 117-118, 119-120; Ad Gentes, 11:
16 V, 53(74) | S. Ch. 30, pp. 117-118, 119-120; Ad Gentes, 11: AAS
17 V, 53(74) | Ch. 30, pp. 117-118, 119-120; Ad Gentes, 11: AAS 58,
18 V, 53(74) | II, Bonn 19112, pp. 81, 125, 129, 133; CLEMENTIS ALEXANDRINI
19 V, 53(74) | Bonn 19112, pp. 81, 125, 129, 133; CLEMENTIS ALEXANDRINI
20 V, 53(74) | 19112, pp. 81, 125, 129, 133; CLEMENTIS ALEXANDRINI Stromata
21 II, 21(51) | Apologeticum, 3 9 : CCL I, 150-153 ; pp. MINUCII FELICIS
22 II, 21(51) | Apologeticum, 3 9 : CCL I, 150-153 ; pp. MINUCII FELICIS Octavius,
23 V, 53(74) | Florilegium Patristicum II, Bonn 19112, pp. 81, 125, 129, 133;
24 V, 55(77) | humanisme athée, Ed. Spes, Paris 1945~
25 II, 21(51) | CSLP, Augustae Taurinorum 1963-2, pp. 11-13, 47-48~
26 VI, 63(92) | Concilium, 37-38: AAS 56, 1964, p. 110; cfr. etiam liturgici
27 VI, 67(100)| Scienze Religiose, Bologna 19733, p. 278; CONC. OECUM. VIENNENSIS
28 VI, 67(99) | 3; Sermo 95, 2: S. Ch. 200, pp. 50-52; 58-66; 258-260;
29 III, 37(64) | cfr. S. AUGUSTINI Epistola 229, 2: PL 33, 1020~
30 III, 27(57) | 1972): AAS 64, 1972, pp. 237-241~
31 III, 27(57) | AAS 64, 1972, pp. 237-241~
32 VI, 67(99) | 200, pp. 50-52; 58-66; 258-260; 268~
33 VI, 67(99) | 200, pp. 50-52; 58-66; 258-260; 268~
34 VI, 67(99) | 50-52; 58-66; 258-260; 268~
35 VI, 67(100)| Religiose, Bologna 19733, p. 278; CONC. OECUM. VIENNENSIS
36 VI, 77(124)| Limina, VII: AAS 66, 1974, p. 305~
37 III, 34 | 34. Propterea, Ecclesia, dum
38 VI, 67(100)| providam Christi, ed. mem., p. 343; CONC. OECUM. LATERANENSIS
39 Int, 3(7) | 1973): AAS 65, 1973, p. 383~
40 III, 28(59) | 1973): AAS 65, 1973, pp. 396-408~
41 IV, 40 | 40. Rerum autem, quae in evangelizatione
42 I, 16(44) | capto Eutropio, 6: PG 52, 402~
43 III, 28(59) | AAS 65, 1973, pp. 396-408~
44 III, 29(60) | Vitae: AAS 60, 1968, pp. 481-503~
45 V, 49 | 49. Postremis Iesu verbis,
46 III, 29(60) | Vitae: AAS 60, 1968, pp. 481-503~
47 VI, 59(84) | 44, 23: CCL XXXVIII, p. 510; cfr. Ad Gentes, 1: AAS
48 I, 16(44) | Unitate Ecclesiae, 14: PL 4, 527; S. AUGUSTINI Enarrat. 88,
49 I, 15(43) | Pastoribus: CCL XLI, pp. 529-530~
50 I, 15(43) | Pastoribus: CCL XLI, pp. 529-530~
51 III, 31(61) | 1974): AAS 66, 1974, p. 562.~
52 IV, 41(67) | 1974): AAS 66, 1973, p. 568~
53 VI, 71(106)| Serm. VI, 2; VII, 1: PG 54, 607-608~
54 VI, 67(100)| universalis, ed. mem., p. 609; Supernae dispositionis,
55 VI, 67(100)| dispositionis, ed. mem., p. 614; Divina disponente clementia,
56 VI, 62 | 62. Haec tamen universalis
57 III, 37(63) | 1968): AAS 60, 1968, p. 623~
58 III, 37(64) | 1968): AAS 60, 1968, p. 627; cfr. S. AUGUSTINI Epistola
59 Int, 2(6) | 1974): AAS 66, 1974, pp. 634-635; 637~
60 Int, 2(6) | AAS 66, 1974, pp. 634-635; 637~
61 VI, 65(93) | 1974): AAS 66, 1974, p. 636~
62 VI, 67(100)| clementia, ed. mem., p. 638~
63 VI, 67 | 67. Christi itaque voluntate,
64 VI, 68 | 68. Cum Successore Petri coniuncti,
65 VI, 69 | 69. Religiosi sodales praeterea
66 VI, 71 | 71. In apostolatus regione,
67 VI, 72 | 72. Rerum adiuncta nos invitant,
68 VI, 73 | 73. Ita quidem maximum sui
69 VI, 74 | 74. Neque vero colloquii huiusce
70 VI, 75 | 75. NulIa umquam fieri potest
71 VI, 78 | 78. Evangelium, quod nobis
72 VI, 79 | 79. Evangelizationis ministerium
73 VI, 80 | 80. Adhortationem Nostram nunc
74 I, 12(31) | Verbum, 4: AAS 58, 1966, pp. 818-819~
75 I, 12(31) | 4: AAS 58, 1966, pp. 818-819~
76 VI, 82 | 82. Hoc votum deponere gaudemus
77 VI, 71(106)| Actuositatem, 11: AAS 58, 1966, p. 848; S. IOANNIS CHRYSOSTOMI
78 I, 16(44) | 527; S. AUGUSTINI Enarrat. 88, sermo 2, 1.4: PL 37, 1140;
79 VI, 77(123)| Redintegratio, 1: AAS 57, 1965, pp. 90-91~
80 VI, 80(131)| Humanae 4: AAS 58, 1966, p. 933~
81 VI, 80(132)| 9-14: AAS 58, 1966, pp. 935-940.~
82 VI, 59(82) | Humanae, 13: AAS 58, 1966, 939; p. cfr. Lumen Gentium,
83 VI, 80(132)| 14: AAS 58, 1966, pp. 935-940.~
84 VI, 67(99) | l-3; Sermo 94, 3; Sermo 95, 2: S. Ch. 200, pp. 50-52;
85 VI, 75(118)| Gentes, 4: AAS 58, 1966, pp. 950-951~
86 VI, 77(123)| Gentes, 6: AAS 58, 1966, pp. 954-955; cfr. Unitatis Redintegratio,
87 I, 15(42) | AAS 58, 1966, pp. 951-952, 959-961~
88 V, 53(74) | Gentes, 11: AAS 58, 1966, p. 960; Lumen Gentium, 17: AAS
89 I, 15(42) | 1966, pp. 951-952, 959-961~
90 VI, 59(83) | Gentes, 35: AAS 58, 1966, p. 983~
91 VI, 67(101)| Gentes, 38: AAS 58, 1966, p. 985~
92 VI, 68(103)| Gentes, 39: AAS 58, 1966, p. 986; Presbyterorum Ordinis,
93 VI, 68(103)| 12, 13: AAS 58, 1966, pp. 992, 1010, 1011~
94 VI, 61 | circumscriberetur : A iusto Abel ad ultimum electum 85; usque
95 VI, 76 | Adulescentes praesertim dicuntur abhorrere prorsus ab omni falsa velficticia
96 VI, 69 | valent omnia deserere et abire usque ad terminos orbis,
97 I, 10 | normas traductam, per sui abnegationem et crucem, per spiritum
98 III, 28 | largiendi doni et veniae, abnegationis et opitulationis pro fratribus -
99 III, 28 | eventa huius mundi, cuius abscondita facies aliquando apparebit;
100 VI, 75 | bonae sunt; sint tamen illae absolutae atque perfectae, nequeunt
101 I, 15 | neque ipsa constituti sunt absoluti domini cum plena potestate
102 VI, 68 | vocationem. Cum autem haec omnia absolvimus pro nostris humanis viribus
103 | Absque
104 IV, 41 | fidelitatem, et paupertatem abstinentiamque, et libertatem a quavis
105 IV, 48 | cotidiana vita ferendae, a rebus abstractionem, liberalem aliorum admissionem,
106 II, 23 | a rebus vitae concretis abstrahi non potest, reapse demonstratur
107 VI, 73 | eosque tangat, qui procul absunt. Peculiaris a Nobis aestimatio
108 I, 16 | non autem Ecclesiam. Quam absurda sit huiusmodi divisio, manifesto
109 V, 58 | doctrinis, quae libenter semper abutentur maxime earum potentia humana; ~-
110 VI, 70 | communicationis socialis; accedunt res quaedam, quae peculiari
111 III, 30 | dicitur Mundi, cum impulsu et accentu pastorali, in quo millenorum
112 I, 15 | mandatum tradit quod ipsa accepit, eosdemque ad praedicandum
113 V, 51 | tamquam a Conditore suo acceptam, suscepit, quae in eo posita
114 II, 24 | ingressio in communitatem, acceptio signorum, apostolatus opera.
115 V, 58 | impedient - quod nimis facile accidere potest - ne videlicet in
116 VI, 75 | credendum est temere ac fortuito accidisse, ut evangelizationis initia
117 I, 10 | ut gratia ac misericordia accipi possunt; eadem tamen unusquisque
118 VI, 80 | spe quaerit, Evangelium accipiat non ab evangelizatoribus
119 VI, 63 | dicimus, verbum tali sensu accipiendus est, ut potius quam ad verborum
120 VI, 75 | missurus erat, insufflans ait: Accipite Spiritum Sanctum 111. ~Re
121 II, 23 | significationem, nisi cum attenditur, accipitur, asciscitur, et cum in eo
122 II, 20 | plenissimum sensum, quem hae voces accipiunt in Constitutione Gaudium
123 IV, 43 | simplex, perspicua, directa, accommoda, in Evangelii doctrina posita
124 VI, 73 | Ordine non sint coniuncta, accommodantur tamen ad peculiare Ecclesiae
125 VI, 73 | bonorum posthabere atque apte accommodari postulatis et necessitatibus
126 V, 54 | sermone temporibus et personis accommodato ditetur. ~Catholica Ecclesia
127 VI, 73 | Ecclesiae facultatem dedit accrescendi, sese corroborandi atque
128 IV, 48 | normas suadere ad tantam rem accurandam, quae tam fructibus uber,
129 IV, 40 | subsidiorum, quibus idem opus accuratur. ~Haec enim quaestio in
130 V, 58 | primordiales conveniunt acerbo impulsae studio faciendi
131 VI, 69 | voluntatis in oboedientia acquiescentis, praeter quam mundo atque
132 VI, 79 | complexu haerentes, toti in iis acquiescunt, quae amor postulat.~
133 I, 13 | Petrus appellet populum acquisitionis, ut virtutes annuntiet eius,
134 IV, 48 | fide profitenda agatur. Acrem secumfert sensum, quo ineffabilia
135 VI, 68 | finis, cuilibet insitus actioni nostrae: Evangelium Dei
136 VI, 68 | ipsi in variis ordinibus activa ac vitalia instrumenta constituti
137 IV, 48 | sensum, quo ineffabilia Dei actributa percipi queant : eius nempe
138 III, 28 | mysterii iniquitatis atque actuosae inquisitionis honestatis;
139 VI, 71(106)| 1965, p. 16; Apostolicam Actuositatem, 11: AAS 58, 1966, p. 848;
140 V, 51 | Testamentum, maxime vero Actus Apostolorum docent tempus
141 II, 20 | aliquod velexterior color addatur, sed intus, ex vitae centro
142 VI, 69 | fratrum famulatui se totum addicit. Quam ob rem, religiosi
143 VI, 74 | putamus, quam et unum aliud addiderimus invitamentum: quonam animo
144 Int, 3 | Quibus verbis hoc etiam addimus: ad Concilii postulatis,
145 I, 14 | libenter quidem cum S. Paulo addit: Si evangelizavero non est
146 VI, 70 | sed ut ad effectum plene adducant omnes christianas atque
147 IV, 47 | per eam singuli christiani adducantur ad Sacramenta veluti vera
148 III, 25 | notio in grave discrimen adducatur.~
149 VI, 78 | temporis contentiones, vos adducit ut auxilium praebeatis filiis
150 V, 54 | periclitatur et in discrimen adducitur, immo etiam obsidetur aperteque
151 VI, 80 | libertati vim inferre. Ceterum - addunt - quae causa est, cur Evangelium
152 I, 7 | intellexit et ad effectum adduxit. Ceterum, nisus ad summam
153 IV, 45 | suo quasi conscia reatus adesset, nisi praevalidis bisce
154 IV, 43 | tantummodo celebratione tempus adest habendae homiliae conveniens.
155 VI, 78 | homines expetunt, cum nos adeunt Bonum Nuntium illis nuntiantes:
156 IV, 43 | pariter Magisterio fideliter adhaerens, apostolico incitata ac
157 V, 58 | nutriuntur et Pastoribus adhaerent. Cum tales sunt, nascuntur,
158 V, 58 | ad universalem Ecclesiam adhaerescunt, quod faciendo impedient -
159 IV, 42 | tradendum ea recentiora adhibeantur subsidia, quae eiusmodi
160 IV, 45 | inserviendum Evangelii causae adhibentur, ad prolatandum veluti in
161 VI, 73 | diffundere, quam maximum studium adhibere debent ad dignitatem et
162 V, 51 | hunc enim finem assequendum adhiberi potest series paene interminata
163 VI, 75 | suffici. veldiligentissime adhibita praeconis praeparatio nihil
164 VI, 63 | facienda est - iis sane adhibitis consilio, gravitate, reverentia
165 III, 38 | alicui politicae factioni adhibito, proprie designare debent
166 Int, 5 | ministerium.~Talis haec Adhortatio capitalis Nobis visa est,
167 IV, 42 | laude prosequimur atque adhortatione firmamus, quo magis magisque
168 VI, 80 | 80. Adhortationem Nostram nunc e vita maximorum
169 I, 8 | cetera», quae videlicet adiciantur 16. Quare Regnum Dei absolutum
170 IV, 42 | fiduciam iisdem tribuendam adimere debent. Verbum sua semper
171 Int, 5 | evangelistae, suum perfecte adimplens ministerium.~Talis haec
172 VI, 74 | evangelizationem non modo aditum faciant, sed assiduam etiam
173 VI, 77 | creaturae detrimentum affert et adìtum ad fidem nzultis praecludit 123.
174 VI, 69 | ipsorum vita, Deo sacrata, adiumentum singularis excellentiae
175 VI, 76 | et Diaconos, Episcoporum adiutores atque spiritalis alacritatis
176 V, 58 | veritatis ac voluntatis adiutricem operam praestandi; ~- firmiter
177 IV, 46 | consilio studiosaque voluntate adiuvandas.~
178 III, 30 | tenetur hanc liberationem adiuvandi, ut oriatur, pro ea testificandi,
179 III, 38 | suapte natura evangelici, quo adlaboret liberationi hominum. Et
180 I, 13 | tenebris illos vocavit in admirabile lumen suum 32 eadem scilicet
181 VI, 80 | Apostolis atque multitudini illi admirabilium per totum Ecclesiae decursum
182 IV, 48 | abstractionem, liberalem aliorum admissionem, officiosam observantiam.
183 III, 31 | cum Lmonuimus non esse admittendum, in evangelizatione neglegi
184 III, 28 | vel ab eadem declinationem admittere, sed ei tribuere propriam
185 III, 34 | et patiuntur pro ea, non admittit circumscribi proprium munus
186 VI, 76 | Concilium Vaticanum II nos admonet - praedicatio ex parte sua
187 III, 28 | gratiarum actionis causa admotam, sed etiam per communionem
188 II, 24 | est postremo aliud quiddam adnotare, quod Nos arbitramur convenienter
189 VI, 70 | amor, familia, puerorum et adolescentium educatio, variarum professionum
190 III, 26 | Deum ignotum 55, quem illi adorant, etsi nominare nesciunt,
191 VI, 76 | vividior ipsius contemplatio et adoratio, estne pariter vehementior
192 III, 28 | per precationem in primis adorationis et gratiarum actionis causa
193 I, 11 | a Christo peragitur per adsiduam praedicationem verbi, cui
194 IV, 43 | in caeremoniis liturgiae adsimilioribus peragendis, cum fideles
195 IV, 45 | uniuscuiusque animo, quasi is adsit unus cum iis omnibus, quae
196 IV, 43 | festum Domini in medio eorum adstantis celebrat, multum sibi exspectant
197 VI, 76 | sinceritatem ac veritatem rerum. Adulescentes praesertim dicuntur abhorrere
198 IV, 44 | catechumenatus tradatur pluribus adulescentibus et adultis, qui gratia divina
199 IV, 44 | mentes in primis infantium et adulescentium comprehendant partes principales,
200 VI, 78 | Numquam ille veritatem adulterat, numquam dissimulat, desiderio
201 IV, 44 | pluribus adulescentibus et adultis, qui gratia divina commoti
202 III, 35 | instaurari, ut Regnum Dei adveniat . ~Quin immo, Ecclesia penitus
203 I, 13 | Evangelium Regni, quod advenit et iam incohatum est, ad
204 I, 9 | die supremi illius Christi adventus, qui quando venturus sit
205 V, 50 | navitas, quamvis hae res adversae lugendae sint, in nulla
206 IV, 47 | Sacramentorum ministratio ex adverso ponantur. Quidam sane Sacramenta
207 | adversus
208 I, 15 | libros pervolvens, mentem adverterit ad primordia Ecclesiae?
209 VI, 76 | redat 119. Nos omnes simul advocamur ad responsiones his interrogationibus
210 II, 21 | perhibendum cuncti christiani advocantur, qui hac quidem ratione
211 I, 15 | est, utque a Domino rursus advocetur et in unum congregetur.
212 VI, 77 | controversias, quae nullo modo aedificant, sed species hominum in
213 VI, 59 | Ecclesia Regnum Dei nuntiat et aedificat, ipsa in medio mundo sese
214 III, 28 | consistit in Ecclesiae aedificatione, quae vero non exsistit
215 I, 13 | una simul Regnum quaerant, aedificent, in vitam suam traducant.
216 IV, 47 | desidiose recipienda vel aegre ferenda.~
217 I, 12 | convertendi: huc spectant aegrotorum sanationes, aquae in vinum
218 VI, 63 | cuiuslibet regionis fines. ~Cum aequa ratio Ecclesiarum particularium
219 I, 11 | praedicationem verbi, cui par et aequale nusquam invenias: Quaenam
220 V, 56 | impelluntur. Ceterum, nostri aequales, religionem non exercentes,
221 IV, 48 | quos rarius alibi pares aequalesque deprehendas: patientiam
222 VI, 81 | est, etiam post Iubilaeum aequaliter illucescere pergat per ordinatam
223 VI, 72 | magisque apostoli suorum aequalium. In tali sane iuvenum auxilio
224 VI, 77 | ob communem sinceram et aequam veritatis inquisitionem.
225 III, 27 | contentionibus temporalibus plene aequantur, verum etiam salus, quae
226 II, 20 | ac proinde evangelizatio, aequari sane non possunt cum aliqua
227 III, 35 | Ecclesia coniungit, sed numquam aequat liberationem humanam saluti
228 VI, 69 | ad certa spiritualia bona aestimanda propensos. ~Quae cum ita
229 VI, 69 | deducere cupit. Verumtamen quis aestimare potest, quantum hi attulerint
230 V, 49 | illi et prima christianorum aetas penitus comprehensam habebant
231 V, 53 | Novos semper, per hominum aetates, apostolos ad tale munus
232 III, 26 | exsistentiam hominesque ad vitam aeternam vocavisse. Haec de Deo testificatio
233 III, 35 | habeat, neque ad salutem aeternamque in Deo beatitudinem tamquam
234 III, 27 | certissime incipit, sed in aeternitate perficitur.~
235 VI, 80 | impatientibus vel anxietate affectis, sed ab Evangelii ministris,
236 IV, 43 | persuasum habeat, totoque amoris affectu ad hoc se devoveat. Haec
237 V, 54 | alimonia et corroboratio afferantur, praesertim ope catecheseos,
238 VI, 76 | ex parte sua incrementum afferat sanctitati praedicatoris 121. ~
239 VI, 80 | evangelicum salutis nuntium afferatur. Hanc salutem in iis, quos
240 VI, 70 | Regno inservient, ac proinde afferendae saluti in Iesu Christo.~
241 I, 15 | init opus, Evangelium sibi afferendo. Etenim, quatenus credentium
242 VI, 71 | habenda est campus, quo affertur et unde diffunditur Evangelium . ~
243 VI, 67 | Episcopos primo et immediate afficit 101.~Potestas igitur plena,
244 I, 12 | Ipsum credunt. Nam qui Iesus affirmabat: oportet me evangelizare
245 III, 37 | quidem studetis 63. Hoc Nobis affirmandum itevumque affirnzandum e
246 VI, 75 | praeparet 118, iure pariter affirmari potest Eum esse etiam finem
247 III, 28 | quemadmodum etiamnunc perperam affirmatur - impedimentum inicere evangelizationi
248 I, 16 | deflectentes - qui saepe affirment se amare velle Christum,
249 III, 37 | Nobis affirmandum itevumque affirnzandum e s t violentìam neque christianam
250 V, 58 | structuris solutas, tantummodo afflatas Evangelio. Earum proprium
251 VI, 75 | proficiscerentur, divini nempe Spiritus afflatu. ~Cogi ergo inde facile
252 VI, 80 | non ab evangelizatoribus afflictis velspe destitutis, neque
253 VI, 76 | pauperes saepe fide et spe affluentes, laicos omnes conscios suarum
254 VI, 69 | intellegitur, quas partes agant in evangelizatione religiosi
255 V, 58 | Verbum, ad Sacramenta, ad agapes vinculum, coetus aetate,
256 III, 30 | potissimum in mutuis mercaturae agendae rationibus, statum neo-colonialismi
257 VI, 60 | arbiter, sui ipsius iudicio agens eamque perficiens iuxta
258 VI, 75 | Ecclesiae concreditum, aggrediantur, idque Petrus ita populo
259 III, 31 | quaestionum, quae hodie tantopere agitantur et quae respiciunt iustitiam.
260 V, 53 | veritate. ~Quare, etiam cum agitur de religionum naturalium
261 V, 57 | homines saluos fieri et ad agnitionem veritatis venire 79. ~Cum
262 V, 52 | sentiunt, ut Iesum Christum agnoscant alia ratione sibi propositum
263 VI, 73 | famulatui se devovent, Ecclesia agnoscit alia ministeria, quae, etsi
264 V, 58 | maiores recipere varietates, agnoscunt eandem hanc Ecclesiam etiam
265 VI, 77 | omnino oportet, qui fide iam agnoverint ac receperint lesum Christum
266 VI, 71 | ipsum Concilium Vaticanus II agnovit 106. Quod declarat oportere
267 VI, 82 | ad Philippenses: Gratias ago Deo meo in omni memoria
268 VI, 69 | praedicent. Illi sunt in opere alacres, atque eorum apostolatus
269 VI, 76 | adiutores atque spiritalis alacritatis suasores in consociationibus
270 V, 54 | pereat, nisi continenter alatur fulciaturque. Evangelizatio
271 V, 53(74) | 125, 129, 133; CLEMENTIS ALEXANDRINI Stromata I, 19, 91, 94:
272 | aliarum
273 V, 58 | parvum socialem coetum, pagum aliave extendere possunt; velcongregare
274 | alibi
275 III, 30 | sit. Omnia haec non sunt aliena ab evangelizatione.~
276 VI, 80 | Numquid crimen adversus alienam libertatem erit in gaudio
277 V, 55 | prorsus a fide et religione alienus, deprehendendi in creatura,
278 | Alii
279 | aliisque
280 V, 58 | proponent, quatenus: ~- alimenta sua ex Verbo Dei haurient
281 V, 54 | christifidelium necessariae hae alimonia et corroboratio afferantur,
282 | alio
283 | aliorumque
284 V, 56 | resistunt inertia, habitu illo aliquatenus hostili, eorum proprio,
285 | aliquibus
286 | aliquo
287 VI, 80 | qui, aliquam ob causam aliquove modo, evangelizandi funguntur
288 V, 53 | ardorem missionalem suum alit ac fovet, quin immo augere
289 | alius
290 Int, 2 | Boni Nuntii, a Iesu Christo allati et ab ea vulgati, vi huius
291 Int, 3 | sacrum Cardinalium Collegium allocuti sumus die XXII mensis Iunii
292 IV, 45 | cathedrae, invenit; per ea alloqui multitudines potest. ~Usus
293 III, 31 | principia, ex quibus vis altaque significatio liberationis
294 IV, 44 | defigantur, quae per totam vitam alte penetrent. Sed opus est
295 VI, 73 | oblivione praetereundus alter rerum prospectus: laici
296 IV, 46 | Evangelii forma, ab altera ad alteram pertingens personam. Ea
297 IV, 46 | mirifico admodum verbo, quod ab altero accipit. Equidem Nos paene
298 V, 56 | fidem in Iesum Christum alterutri primum veliterum proponendam.~
299 VI, 73 | Verbi sunt addicti. Incitati altiore semper conscientia excelsitatis
300 II, 21 | Aliae etiam interrogationes, altiores et urgentiores, movebuntur,
301 III, 28 | alterius vitae - id est altissimae ac perpetuae hominum vocationis,
302 V, 50 | casibus gravatur, semper tamen altissimum mentis instinctum in se
303 VI, 63 | angustiisque, necnon orandi, amandi, vitam mundumque spectandi
304 VI, 74 | Fratribus Filiisque Nostris amantissimis finem ante faciendum putamus,
305 VI, 79 | amoris est sine exceptione et ambagibus Iesu Christo nuntiando se
306 II, 22 | enucleabitur per claram neque ambiguam nuntiationem Domini Iesu.
307 III, 38 | considerationes efficiant, ut ambiguitates vitentur, quas nimis saepe
308 IV, 47 | Sacramenta. Res enim in ambiguo quodammodo est, si - ut
309 I, 16 | Christum amare velie, quin amet Ecclesiam, quandoquidem
310 VI, 70 | humanae efficientiae suae amittentes velimminuentes, immo ad
311 VI, 76 | ideoque exstimulatos ad talem amplectendam vivendi rationem, quae evangelicarum
312 II, 23 | evangelizationis, is qui Evangelium amplectitur uti Verbum salutis 54, plerumque
313 VI, 73 | condendam, vivificandam et amplificandam, atque etiam efficere possunt,
314 V, 58 | persuadentes Ecclesiam multo ampliorem esse multoque maiores recipere
315 V, 58 | inquirunt; quem haud facile ampliores ecclesiales communitates
316 VI, 65 | laedendum non est neque amputandum; etsi symbolis singulorum
317 | an
318 VI, 64 | consentire, atque imo ex animo angi, cum, vi quarundam opinionum,
319 V, 57 | Ecclesia eadem sollicitudine angitur, qua Christus coram turbis
320 VI, 63 | appetitionibus, dlvltns angustiisque, necnon orandi, amandi,
321 IV, 48 | popularem religiositatem certis angustisque terminis contineri. Ea enim
322 VI, 75 | crescit 117, cuius ille est anima. Ille, inquimus, efficit,
323 II, 24 | fiat. ~Hisce iam factis animadversionibus de evangelizationis sensu,
324 VI, 71 | evangelizationem spectat, non animadverti non possunt partes, quae
325 I, 15 | appositae sunt in die illa animae circiter tris milia . . .
326 VI, 68 | denique ad continenter animandam hanc communitatem circa
327 VI, 79 | Evangelium Dei, sed etiam animas nostras, quoniam carissimi
328 V, 55 | opinationes novae, quae animis imponuntur! Ad rem spiritualem
329 VI, 61 | dolor, limites, qui in corde animoque hominis peccatoris sunt .~
330 I, 15 | testimonium transit, admirationem animorumque conversionem gignit, Evangelii
331 Int, 5 | interrogationi sinceram, humilem animosamque responsionem dandi, ab eaque
332 IV, 40 | incumbit onus renovandi animose ac sapienter summaque servata
333 Int, 4 | Dei historiae recentioris annalibus est referendum, Ecclesia
334 Int, 2 | Ad id Nos impellit decima anniversaria memoria conclusi Concilii
335 V, 53 | voces illorum, qui per mille annorum spatia Deum imperfecte quidem,
336 Int, 4 | utendum est iti Evangelio annuntiando, ut eius potentia ad actum
337 II, 22 | proclamatus, serius ocius annuntiandus erit etiam per vitae verbum.
338 VI, 71 | sunt, Christum suae proli annuntiare debent secundum plenam vim
339 VI, 75 | molliens, ut Evangelium et annuntiatum Regnum plane excipiant. ~
340 I, 13 | acquisitionis, ut virtutes annuntiet eius, qui de tenebris illos
341 V, 55 | videntur, videlicet atheismus anthropocentricus, non amplius a sensibus
342 III, 33 | certa hominis notione, in anthropologica doctrina, quae relinqui
343 VI, 63 | litterarum rationem, ad anthropologicam et culturalem rem referatur. ~
344 VI, 80 | neque ab impatientibus vel anxietate affectis, sed ab Evangelii
345 V, 54 | adducitur, immo etiam obsidetur aperteque oppugnatur. Timor quoque
346 Int, 4 | Hae interrogationes reapse apertim in medium iam proferunt
347 IV, 47 | divitias evangelizatio in apertum profert, cum per eam artissimum
348 VI, 67 | Pontificem in culmine - in apice, in specula - apostolatus
349 IV, 48 | et strenue impendendi ad apicem usque virtutis, cum de fide
350 II, 18(46) | Apoc. 21, 5; cfr. 2 Cor. 5, 17;
351 VI, 61 | testificationibus, in suis de re apologetica scriptis, se firmissime
352 II, 21(51) | Cfr. TERTULLIANI Apologeticum, 3 9 : CCL I, 150-153 ;
353 VI, 80 | sumere volumus, quorum vita apostolatui dicata fuit, quorum in numero
354 VI, 63(92) | documenta, insequenti tempore ab Apostolica Sede edita ad reformationem
355 VI, 67(100)| OECUM. LUGDUNENSIS I Ad apostolicae dignitatis: Conciliorum
356 VI, 73 | parvarum, auctorum motuum apostolicorum, et aliorum istius generis -
357 V, 53 | putent atque etiam dicant apostolicum ardorem et alacritatem esse
358 IV, 42 | quidem lex, lata olim per apostolum Paulum, hodierno adhuc tempore
359 IV, 41 | Quod idem perbene Petrus apostolus enuntiavit, cum egregium
360 VI, 77 | Evangelium, quod praedicamus, appareat dilaceraturn controversiis
361 IV, 48 | religionem, quam religiositatem appellamus. ~Pastoralis caritatis est
362 IV, 42 | vitae cultum, ab imaginibus appellandum. Talis sane rerum status
363 V, 58 | communitatibus, seu a basi appellatas, egit, quoniam in hodierna
364 V, 58 | Hierarchiae obstent. Talis appellatio ceterarum communitatum propria
365 VI, 71 | iure merito pulcherrima appellatione dicta est Ecclesia domestica,
366 VI, 81 | maxime et necessitates et appellationes percepimus multorum fratrum,
367 III, 29 | nisi ratio habetur mutuae appellationis, quae continenter intercedit
368 IV, 45 | communicationis, vulgo mass-media appellatis, distinguitur, Primus nuntius,
369 IV, 42 | civilem cultum, a verbis appellaturn, utpote inefficacem iam
370 V, 55 | scriptor quidam nostrae aetatis appellavit 77. ~Hinc enim animadvertendum
371 I, 13 | causa est, cur eos Petrus appellet populum acquisitionis, ut
372 I, 15 | eius, baptizati sunt; et appositae sunt in die illa animae
373 Int, 3 | postulatis, quae Nos urgent, apprime respondendum, necessarium
374 VI, 78 | ad quam studia vestra vos appropinquant, quaeque tamen semper exsuperat
375 VI, 63 | universalis alicui veluti spatio aptetur, haec ipsa veritas proiciatur
376 VI, 64 | universalitatem efficient - eo aptior haec eadem Ecclesia evadet
377 VI, 73 | nuntiare valenter Evangelium aptioribus usque rationibus nituntur.
378 IV, 44 | praeceptores uti poterunt aptis libris sapienter scienterque
379 III, 29 | infert nuntium explicitum, aptum variis vitae condicionibus,
380 I, 12 | spectant aegrotorum sanationes, aquae in vinum mutatio, panum
381 VI, 60 | suae evangelizandi actionis arbiter, sui ipsius iudicio agens
382 V, 54 | Verumtamen, Ecclesia non se arbitratur onere eximi ratione pariter
383 V, 58 | se solas invertantur neve arbitrentur se unicam esse germanam
384 Int, 5 | non ea est, ut Ecclesia arbitrio suo possit rem aut gerere
385 I, 15 | plena potestate illo ad arbitrium utendi, sed administri,
386 I, 11 | Namque Christi verba Dei arcana revelant, eius consilium
387 VI, 78 | veritatem de homine eiusque arcano fine, veritatem de mundo;
388 III, 33 | non posse aliqua ratione arcta quidem et simpliciter oeconomica,
389 V, 55 | valde differunt, sed tamen arcte inter se coniunguntur eo
390 I, 16 | 16. Arctissima igitur necessitudo intercedit
391 IV, 43 | induere formas potest, easque ardens animorum studium suggeret
392 V, 58 | nascuntur, quia Ecclesiae vitam ardentius vivere cupiunt, vel congruentiorem
393 III, 35 | referantur, cum rapiens ille ardor ac studium, quo ipsa feratur,
394 Int, 4 | Quae quidem tres maxime arduas quaestiones ponit, ad quas
395 VI, 82 | debet praesertim bisce sane arduis, sed spei plenis temporibus! ~
396 VI, 64 | hinc discrimen cuiusdam arefacientis secessionis, ac deinde celeris
397 III, 38 | Ceterum, volueramus Nos huic argumento perspicuitatis causa nonnulla
398 III, 37 | violentiam, ac potissimum vim armorum - quae cohiberi non valet,
399 V, 58 | instituto, veletiam factione arripiuntur, non sine periculo, ne iis
400 V, 51 | quemadmodum liquet, sed etiam ars, pervestigatio in re doctrinali
401 IV, 44 | religiosae institutionis arte, quae praestantior quidem
402 VI, 73 | Omnes enim noverunt loquendi artem hodie permagnum prae se
403 VI, 71 | sese efhciendi unitatis artifices.~
404 VI, 76 | adultos, illos omnes qui artificia exercent, moderatores, neque
405 IV, 47 | apertum profert, cum per eam artissimum nectitur vinculum, vel potius
406 VI, 70 | culturae, disciplinarum et artium, mutuarum inter Nationes
407 V, 55 | neque opus est ut ad Deum ascendatur, qui ita supervacaneus fit
408 II, 23 | cum attenditur, accipitur, asciscitur, et cum in eo qui ipsam
409 VI, 77 | tantum documentum nostrae ascriptionis in numero suorum, sed etiam
410 V, 49 | Paulus inter Apostolos est ascriptus et charismate, quo ipse
411 II, 23 | novitatis: nempe Ecclesiam, aspectabile salutis sacramentum 53.
412 VI, 79 | evangelizantur, vereri nec aspere tractare, quod ad religionem,
413 V, 58 | communitates ecclesiales aspernentur; ~- sinceram custodiunt
414 VI, 62 | Ecclesiae veluti axes constanter aspexerimus, nobis intellegere licebit
415 IV, 40 | debet, quin grave momentum aspiciatur viarum atque subsidiorum,
416 V, 51 | plena. Ad hunc enim finem assequendum adhiberi potest series paene
417 VI, 80 | accidit, ut vario quidem modo asseverari saepius audiamus: veritatem
418 III, 34 | humani ordinis; simulque asseverat suas partes pro liberatione
419 I, 14 | audivimus verba: Hoc iterum asseveraTe uolumus, rnandatum Evangelii
420 III, 27 | virtutis - etiam claram hanc asseverationem: in Iesu Christo, Filio
421 III, 39 | quamvis vehementibus interdum asseverationibus contegatur pro iuribus hominum
422 V, 54 | onere eximi ratione pariter assidua attendendi iis, qui fidem
423 VI, 74 | modo aditum faciant, sed assiduam etiam ac fructuosam reddant.
424 V, 54 | ditetur. ~Catholica Ecclesia assiduis pariter curis christianos
425 VI, 77 | multiplicentur. Praeterea, idem assumimus votum, a Patribus tertii
426 VI, 62 | veluti possident iisdemque astrictae manent. Ac proprio nostri
427 V, 55(77) | Le drame de l'humanisme athée, Ed. Spes, Paris 1945~
428 V, 55 | negetur. ~Inde novae rationes atheismi manare videntur, videlicet
429 V, 54 | saecularismo atque etiam cum atheismo data opera propugnato comparatur:
430 V, 55 | manare videntur, videlicet atheismus anthropocentricus, non amplius
431 V, 55 | conexus cum hoc saecularismo atheo - civilis cultus ad id,
432 V, 56 | credere. ~Hic saecularismus atheus et nulla religionis exercitatio
433 III, 30 | doctrinalis, interdum tam atrocis quam veteris colonialismi
434 V, 54 | ratione pariter assidua attendendi iis, qui fidem susceperunt
435 VI, 64 | verum Ecclesiae sensum magis attendentes, sua quasi sponte attrahi
436 II, 23 | significationem, nisi cum attenditur, accipitur, asciscitur,
437 I, 15 | vivendi agendique rationem attente consideraverit, is non animadvertere
438 VI, 72 | invitant, ut peculiarem mentis attentionem ad iuvenes dirigamus. Eorum
439 V, 54 | hominum aetatibus, Evangelium attigerunt. Quocirca, fidem eorum,
440 IV, 42 | atque in praesenti novum attigisse vitae cultum, ab imaginibus
441 III, 28 | divina Eucharistia suum attingens fastigium 59.~
442 V, 53 | dicamus, brachia ad caelum attollere ipsae videantur. ~Hac de
443 VI, 64 | attendentes, sua quasi sponte attrahi ad hanc universalem indolem
444 VI, 69 | aestimare potest, quantum hi attulerint atque conferre etiam nunc
445 VI, 75 | prudenter se permittunt tamquam auctoris praecipui consiliorum suorum,
446 III, 35 | conclusionibus theologicis auctoritatem habere, etiamsi se esse
447 IV, 43 | Liturgiae Verbi» multum auctoritatis attribuit, is profecto erret
448 VI, 73 | praepositorum communitatum parvarum, auctorum motuum apostolicorum, et
449 VI, 73 | communitatis ecclesialis, in eius auctum et vitae ubertatem, dum
450 II, 21 | non videtur, quaeque ne audaci quidem cogitatione fingi
451 VI, 80 | per ignaviam bonorum et audaciam malorum? ~Haec reverens
452 VI, 80 | modo asseverari saepius audiamus: veritatem imperare, etiamsi
453 I, 15 | necesse est, ut continenter audiat et id in quod Credit, et
454 V, 58 | velcongregare volunt ad audiendum reputandumque Verbum, ad
455 IV, 42 | audierunt? Quomodo autem audient sine praedicunte? (...)
456 V, 58 | suae destinationi: scilicet audientes Evangelium sibi nuntiatum
457 VI, 75 | praestare possit, simul audientium animos molliens, ut Evangelium
458 I, 13 | fidelium suo ipsius sermone audire potuerat 33. Ceterum, Evangelium
459 I, 16 | non sine dolore nostris audiri temporibus homines evenit -
460 IV, 41 | libentius testes quam magistros audit; quodsi suas bisce praebet
461 IV, 42 | Ergo fides ex auditu, auditus autem per verbum Christi 69.
462 VI, 75 | etiam cadit, qui verbum Dei audiunt 116. ~Ceterum, Spiritus
463 I, 15 | milia . . . Dominus autem augebat qui salvi jierent guotidie
464 VI, 73 | videlicet educatio seria augebit in iis necessariam fiduciam
465 V, 53 | alit ac fovet, quin immo augere studet hac, qua nos vitam
466 V, 55 | Quarum prior appellari potest augescens incredulitatis vis in mundo
467 IV, 47 | nedum respuat, purificat et auget. Supernaturalis haec vita
468 VI, 63 | habetur, Ecclesia profecto augetur; idque oportere atque urgere
469 II, 21(51) | Octavius, 9 et 31: CSLP, Augustae Taurinorum 1963-2, pp. 11-
470 II, 22 | perveniat ad eos omnes qui auscultare debent? Haec nuntiatio -
471 I, 15 | atque doctrinae Apostolorum auscultatio, fraternae caritatis exercitatio,
472 V, 55 | quibus reguntur quadam autonoma ratione, dum mens penitus
473 V, 55 | ac praesertim scientiarum autonomiam asseveravit 78. Nos autem
474 VI, 72 | aequalium. In tali sane iuvenum auxilio Ecclesia multam spem reponit,
475 IV, 41 | quodsi suas bisce praebet awes, ita facit, quoniam testes
476 VI, 62 | hosce duos Ecclesiae veluti axes constanter aspexerimus,
477 VI, 82 | Conceptionis Immaculatae B. M. V., anno MCMLXXV, Pontificatus
478 V, 52 | sacro quidem tincti sunt baptismate, sed extra quamvis formam
479 VI, 71 | significationem communis baptismi; ipsae praeterea difficili
480 II, 17 | praedicatio, catechesis, baptismus et aliorum Sacramentorum
481 VI, 80 | impetus - sicut fuit Ioanni Baptistae, Petro et Paulo, ceteris
482 VI, 75 | Nazareth descendit ipsum dum baptizaretur, turn videlicet, cum vox
483 V, 56 | scilicet permagnae multitudinis baptizatorum, qui plerumque non eiurarunt
484 IV, 48 | terminis contineri. Ea enim baud raro multis spuriisque religionis
485 III, 35 | salutem aeternamque in Deo beatitudinem tamquam ad extremam metam
486 VI, 82 | familiis, necessariis paterne benedicimus, his utentes verbis Sancti
487 Int, Ben | salutem et apostolicam benedictionem~
488 IV, 48 | providentia, praesentia perpetuae benevolentisque caritatis. Ex interiore
489 I, 15 | vitae, fontes gratiae et benignitatis Dei, salutis iter: haec
490 III, 37(64) | in « Die Progressionis» Bogotae (23 Augusti 1968): AAS 60,
491 VI, 67(100)| per le Scienze Religiose, Bologna 19733, p. 278; CONC. OECUM.
492 V, 55 | quiddam sentiant et desiderio bonitatis teneantur. Haud nimis est
493 V, 53(74) | Florilegium Patristicum II, Bonn 19112, pp. 81, 125, 129,
494 II, 20 | eas necesse est ex sua cum Bono Nuntio coniunctione. Verumtamen,
495 V, 53 | etiamsi sua, ut ita dicamus, brachia ad caelum attollere ipsae
496 III, 33 | vel efficacitatis quae ad breve tempus permaneat.~
497 Int, 4 | spiritus libertate atque effi. cacitate cordibus hominum inserendum?~
498 I, 14 | verissime in se ipsam cadere. Ac libenter quidem cum
499 VI, 75 | dicant, idem in eos etiam cadit, qui verbum Dei audiunt 116. ~
500 VI, 61 | cuius in ramis volucres caeli veniunt et habitant 88,
|