Paragraphus

 1 32 |            est Dominus, ne faceret malum, quod locutus fuerat. ~
 2 114|           sicut e contrario summum malum, cuius assecutio miserum
 3 136|          quidem ex necessitate est malum; hoc autem palam est per
 4 136|          est contrarium, aliquando malum. Egestati enim, cum sit
 5 136|             Egestati enim, cum sit malum, superabundantia contraria
 6 136|        contraria est, cum sit ipsa malum. Sed in paucis hoc tale
 7 136|            In pluribus vero semper malum bono contrarium est." Et
 8 136|            faciens bonum et creans malum. Et in Evangelio Dominus
 9 136|       Sicut lex", inquit, "non est malum, quoniam auget peccantium
10 137|        moriantur, quamvis sit mors malum." ~
11 161|          bonum in coelo vel summum malum in inferno, non aliter hoc
12 161|        praesentis statum bonum vel malum. Sex quippe hominum status
13 161|       scienter se ad bonum sive ad malum inclinaverit, iam bonus
14 161|           bonum hominis statum vel malum ingressus est. Primus quidem
15 161|             summum bonum et summum malum dici arbitror, eo quod nihil
16 162|           sicut e contrario summum malum illa malorum damnatio futura.
17 163|        summum bonum, sic ad summum malum has esse vias constat. ~
18 164|            sicut et ad summum eius malum accessisse videris et eorum
19 164|            bonum seu summum ipsius malum dicas, superest, ut has
20 165|           opus bonum dicitur atque malum. Quae vero substantialiter
21 165|          ut, quod semel bonum est, malum numquam fieri possit, vel
22 211|            summum bonum vel summum malum dicatur, et, an aliud summum
23 211|           hominis bonum vel summum malum quam summum hominis malum,
24 211|          malum quam summum hominis malum, determinetur. ~
25 214|                    213 Summum vero malum summam cuiuscumque sit sive
26 214|            summum bonum vel summum malum eius, sicut supra iam memini
27 214|      aliter contingat. Summum vero malum summa est, ut dixi, cuiuscumque
28 214|     suscepta. Summum autem hominis malum quoscumque hominum ibi cruciatus
29 216|       Quantum percipio, tam summum malum quam summum hominis malum
30 216|          malum quam summum hominis malum non nisi poenas futuri saeculi
31 218|          itaque illae, quas summum malum vel summum hominis malum
32 218|           malum vel summum hominis malum nuncupas, sine dubio bonae
33 218|         quod bonum est potius quam malum, concedere videaris esse
34 218|     concedere videaris esse summum malum. Qua enim ratione summum
35 218|            Qua enim ratione summum malum vel summum hominis malum
36 218|           malum vel summum hominis malum dicas, quod nullatenus malum
37 218|       malum dicas, quod nullatenus malum sit, non video. ~
38 219|          omnem quoque afflictionem malum potius quam bonum esse.
39 219|     futurus, aut bonum hominem aut malum hominem creavit, sed bonam
40 221|    contrarium esse non potest nisi malum. Patet igitur tam mortalitatem
41 222|       iustam poenam summum hominis malum esse statuamus, ideo quod
42 222|        quod bonum est, summum eius malum esse concedamus. Etsi enim,
43 223|            concedas summum hominis malum esse, quamvis poenam illam,
44 223|         est et iusta, summum illud malum esse non abnuas. Sed iterum
45 223|         quam poena inde proveniens malum sit, quod horum deterius
46 223|          deterius ac malus hominis malum dicendum sit: utrum videlicet
47 223|           culpa eius, quae hominem malum efficit, an poena, quae
48 224|          aestimo, deterius hominis malum est culpa eius quam poena
49 225|          hominis maius sit hominis malum quam poena ipsius, quomodo
50 225|         poenam hominis summum eius malum nuncupas, qua, ut dictum
51 225|          qua, ut dictum est, malus malum est culpa? ~
52 226|           videlicet summum hominis malum censeas appellandum? ~
53 231|          summum hominis bonum sive malum illud intelligi, quo melior,
54 243|        Deus, impium quoque ad diem malum. ~
55 266|             ita e contrario summum malum eo magis erit vitandum,
56 278|        summum bonum sit vel summum malum, nondum videtur satis intellegi
57 278|   determinatum sit, quid bonum vel malum generaliter sit dicendum,
58 279|            dicamus, quia bonum est malum esse, quamvis minime concedamus
59 279|            minime concedamus bonum malum esse. Aliud quippe est dicere:
60 279|           Aliud quippe est dicere: malum est bonum, quod omnino falsum
61 279|          falsum est, aliud dicere: malum esse bonum est, quod minime
62 285|          esse, quod non noceat, et malum, quod non prosit. Verbi
63 285|        hinc accendatur. Sic itaque malum de bono constat provenire
64 285|         ingerit, convenire potest, malum esse potius quam bonum constat.
65 285|            uti: ut etiam sit bonum malum esse, cum tamen malum nullatenus
66 285|        bonum malum esse, cum tamen malum nullatenus sit bonum? Sicut
67 287|            cum quis vult ab altero malum fieri, quia id videlicet
68 288|      Dominus locutus est contra te malum. Sive autem in sanctos sive
69 289| persuasione hoc scandalum movetur. Malum itaque est scandalum, sed
70 289|         Sic et bonum est quodlibet malum esse, cum tamen nullum malum
71 289|       malum esse, cum tamen nullum malum sit bonum. Quod et ille
72 289|         vel hominum creasset, quem malum esse praescisset, nisi pariter
73 289|   pulchritudo." Item: "Illud, quod malum dicitur, bene ordinatum
74 289|          monstrari, quia bonum est malum esse, quamvis nequaquam
75 289|          nequaquam verum sit bonum malum esse. Aliud quippe est dicere,
76 289|           Aliud quippe est dicere, malum esse est bonum, aliud dicere
77 289|            est bonum, aliud dicere malum esse bonum. Ibi enim ad