Paragraphus
1 1 | alter Iudaeus, alter dicitur Christianus.Diuautem de diversis fidei
2 3 | cum salva pace tua, qui Christianus diceris, ista loquar. ~
3 86 | 86 Christianus: Miror te ab his, quae in
4 88 | 88 Christianus: Ignoscendum tibi est, si
5 91 | 91 Christianus: Certe, ut video, non te
6 93 | 93 Christianus: Nunc prorecto, quantum
7 95 | 95 Christianus: Huius, ut arbitror, disciplinae
8 97 | 97 Christianus: Gaudeo te huius philosophiae
9 101| 101 Christianus: Immo post tantorum conversionem
10 104| 104 Christianus: Adiunge et quod patet et
11 105| habet meritum", etc. Statim Christianus ex ipsa sua defensione confundetur
12 106| 106 Christianus:Utait ille maximus sapientum: "
13 110| 110 Christianus: Nemo certe nostrum, qui
14 113| 113 Christianus: Approbo tecum, quod probas.
15 115| 115 Christianus:Utquid, obsecro, voluptatem
16 117| 117 Christianus: Esto, ut aestimas, sed
17 119| 119 Christianus: Una itaque sententia est
18 121| 121 Christianus: Et quam, rogo, viam ad
19 123| 123 Christianus: Et quem esse beatum definiunt? ~
20 125| 125 Christianus: Numquid de immortalitate
21 127| 127 Christianus: Numquid illius vitae beatitudinem
22 129| 129 Christianus: Quid, si sumus? ~
23 131| 131 Christianus: Illam, ut dixi, vitam pro
24 133| 133 Christianus: Quo igitur modo ibi merces
25 136| 136 Christianus: Egestatem, infirmitatem,
26 139| 139 Christianus: Ut eam, inquam, meliorem
27 141| 141 Christianus: Ecce ad hoc disputatio
28 143| 143 Christianus: Immo longe, quantum percipio,
29 145| 145 Christianus: Nemo recte summum bonum
30 147| 147 Christianus: Sed nec summum hominis
31 149| 149 Christianus: Quaero igitur, an in illa
32 151| 151 Christianus: Immo, quia ita est, oportet
33 153| 153 Christianus: Approbo et concedo, quod
34 155| 155 Christianus: Nunc primo te importunum
35 157| 157 Christianus: Revera, si proprie virtus
36 160| 160 Christianus: Non gravaret, si tale quid
37 162| 162 Christianus: Ecce secundum te summum
38 164| 164 Christianus: Quoniam nunc aliquantum
39 166| 166 Christianus: Hoc ad praesens de prudentia
40 171| 171 Christianus: Immo, quia sic placet et
41 211| 210 Christianus: Sic profecto convenit.
42 216| 215 Christianus: Quantum percipio, tam summum
43 218| 217 Christianus: At profecto poenae illae
44 223| 222 Christianus: Esto modo, ut dicis, te
45 225| 224 Christianus: Cum igitur culpa hominis
46 227| 226 Christianus: Illud utique, quod eum
47 229| 228 Christianus: Summum eius odium vel summa
48 232| 231 Christianus: Nescis, quod in hac vita
49 234| 233 Christianus: Non utique in re conspecta,
50 236| 235 Christianus: Nequaquam utique habuisse
51 238| 237 Christianus: Cum accidentia eisque subiectas
52 243| 242 Christianus: Omnium, quae Deus agit,
53 246| 245 Christianus: Qui Deum ubique per potentiae
54 255| 254 Christianus: Propositum mihi est, sicut
55 257| 256 Christianus: Si prophetizare magis quam
56 267| 266 Christianus: Hinc quippe apud nos sicut
57 277| 276 Christianus: Et sic certe convenit,
58 279| 278 Christianus: Quantum aestimo, difficile
59 282| 281 Christianus: Difficillimum equidem est
60 285| 284 Christianus: Commune proverbium atque
|