Paragraphus

 1 1  |          innitentes. Unius quippe Dei cultores esse nos omnes
 2 11 |           divisos, a misericordia Dei iudicent alienos et omnibus
 3 12 |          quia primi nos in cultum Dei venimus vel primam legis
 4 25 | conscientia. Fidem tecum de unius Dei veritate communem habeo,
 5 26 |         calamitatem nisi ex summo Dei odio nobis autumant accidisse,
 6 31 |           videlicet in dilectione Dei consistit et proximi, iustitiam
 7 36 |         custodi praecepta Domini, Dei tui, ac testimonia et caeremonias,
 8 55 |           55 Quam perfectam autem Dei aut proximi dilectionem,
 9 55 |         bene sit tibi? En Domini, Dei tui, caelum est et caelum
10 56 |           tantum vero dilectionem Dei, ut perfecta sit, diligenter
11 56 |        iubemur, ut videlicet amor Dei supra nos etiam extensus
12 58 |        quippe animi virtutem vera Dei et hominum dilectio sufficit.
13 59 |        commodis nostris ad cultum Dei facilius invitaretur. ~
14 65 |           concessa sunt, ut iuxta Dei beneficia terrena, quae
15 68 |           populus sanctus Domini, Dei tui, es. Longe namque antea
16 71 |       promissum, quasi non pactum Dei in carne ipsorum appareret,
17 72 |    aeternum eos, qui ex praecepto Dei circumcidentur, ei in perpetuum
18 75 |      etiam cum psalmos ad honorem Dei composuit vel arcam Domini
19 76 |   manifesta veritas habet, vestra Dei et proximi dilectio ad iustificationem
20 90 |     videlicet Christo, quem ipsam Dei sapientiam dicitis, nequaquam
21 99 |          quasi haec facere solius Dei sit et nulla in eis daemonum
22 102|     avelli et in quemcumque unius Dei cultum transferri. Unde
23 104|          sophia, id est sapientia Dei, quicumque instructi sunt,
24 105|       Graece logon, Latine Verbum Dei vocatis, vos vere logicos
25 114|          et in octavo De Civitate Dei meminit Augustinus, virtutem
26 156|         ipsemet ait, inter filios Dei et filios diaboli discernit.
27 177|          sic optimae dispositioni Dei, quantum in se est, contraire,
28 214|       ipsa visione vel cognitione Dei, ut dicitis, sive quoquo
29 219|           quod nihil ex creatione Dei nisi bonum sit, nec hunc
30 220|        veritate vel in dilectione Dei constitisse dicitis; et
31 220|           etiam homo a dilectione Dei et vera caritate alienus
32 220|        peccato neque cum caritate Dei creatus est, quomodo bonus
33 230|          contrario quicumque illa Dei visione fruuntur, de qua
34 230|        Tollatur impius, ne videat Dei gloriam. Cum igitur fideles
35 233|           quaeso, in illa visione Dei profectus quisquam esse
36 235|            Numquid illam visionem Dei, in qua beatitudo vera consistit,
37 237|       illam dico videlicet summam Dei dilectionem, quam ex visione
38 237|      dilectionem, quam ex visione Dei homo percipit, accidens
39 242|           haec, ut dicitis, visio Dei, quae beatos efficit, oculis
40 244| iniquitatem Deus punit, iustitiam Dei commendat et sic eum glorificat.
41 245|    obsecro, dilucides, utrum illa Dei visio, in qua beatitudo
42 249|         paradisum in ipsa visione Dei ubique consistere Dominus
43 250|         quam videlicet ex visione Dei nobis per eum infusa, non
44 250|           eorum recessus visionem Dei praepediet, quominus animae
45 250|         angeli ad nos missi iussa Dei exsequuntur, nequaquam loci
46 251|        Satan veniens inter filios Dei et stans in conspectu Domini
47 251|           enim, quia inter filios Dei, hoc est inter sanctos angelos,
48 251|     angelos, veniens in conspectu Dei astitit, in eius conspectum
49 271|         attendebat, qui vindictam Dei nusquam se effugere posse
50 285|         Quis etiam nesciat summam Dei bonitatem, quae nihil sine
51 286|          eodem facto illorum quae Dei, et quamquam id velint,
52 286|       quod Deus, eadem illorum et Dei voluntas ideo dici possit,
53 286|        eorum voluntas est et bona Dei, cum scilicet id diversis
54 289|           si diceretur ad aliquam Dei optimam dispositionem complendam