Paragraphus

 1 7  |      verum postremum esse nullius hominis discreti conscientiam credo
 2 14 |       convertas ignominiam nec ex hominis vitio fidem redarguas nec
 3 96 |          ceterarum artium de vera hominis beatitudine vestiganda?
 4 106|     maximus sapientum: "Sunt viae hominis, quae videntur rectae, novissima
 5 127|        ibi potius quam hic summum hominis bonum et veram beatitudinem
 6 140|          rationem tuam summum est hominis bonum exspectandum. Et fortassis
 7 141|           perducta est, ut summum hominis bonum sive ipsum, ut dictum
 8 146|          summum bonum, sed summum hominis bonum intendimus. ~
 9 147|       Christianus: Sed nec summum hominis bonum recte dicimus, quo
10 147|        dicimus, quo maius aliquod hominis bonum reperitur. ~
11 151|           effici nec per hoc eius hominis beatitudinem, quae minor
12 151|       minor est, nequaquam summum hominis bonum esse nuncupandum.
13 161|       Philosophus: Quid si summum hominis bonum dicamus statum illum
14 161|          in futura. Primus quippe hominis status est, in quo nascitur,
15 161|           hoc quidem priore statu hominis, cum ad discretionis aetatem
16 161|          vel malus effectus bonum hominis statum vel malum ingressus
17 161|           meritis nondum excitata hominis ratione, alium vero pro
18 164|         nunc aliquantum ad summum hominis bonum sicut et ad summum
19 164|    Ostenso itaque, quid tu summum hominis bonum seu summum ipsius
20 211|      summum bonum sit quam summum hominis bonum vel summum malum quam
21 211|          summum malum quam summum hominis malum, determinetur. ~
22 214|       summam cuiuscumque sit sive hominis sive alterius creaturae
23 214|          poenae cruciatum autumo, hominis autem summum bonum vel summum
24 214|      inter summum bonum et summum hominis bonum referre arbitror,
25 214|          beatus est: summum autem hominis bonum illa est perpetua
26 214|    meritis suscepta. Summum autem hominis malum quoscumque hominum
27 216|          summum malum quam summum hominis malum non nisi poenas futuri
28 218|           summum malum vel summum hominis malum nuncupas, sine dubio
29 218|           summum malum vel summum hominis malum dicas, quod nullatenus
30 221|     mortalitas non dicatur vitium hominis, cum videlicet secundum
31 222|           et iustam poenam summum hominis malum esse statuamus, ideo
32 223|        bonum est, concedas summum hominis malum esse, quamvis poenam
33 223|           horum deterius ac malus hominis malum dicendum sit: utrum
34 224|       Certe, ut aestimo, deterius hominis malum est culpa eius quam
35 225|     Christianus: Cum igitur culpa hominis maius sit hominis malum
36 225|           culpa hominis maius sit hominis malum quam poena ipsius,
37 225|      poena ipsius, quomodo poenam hominis summum eius malum nuncupas,
38 226| sententiam, quid videlicet summum hominis malum censeas appellandum? ~
39 230|        vera est beatitudo, summum hominis bonum recte sit dicenda.
40 231| Philosophus: Placet itaque summum hominis bonum sive malum illud intelligi,
41 237|      obsecro, definias, utrum hoc hominis summum bonum, illam dico
42 237|           homo percipit, accidens hominis dicenda sit, et iterum accidens
43 240|         aut dignior, summum tamen hominis bonum id non incongrue dicendum
44 240|       bonum dicitur, summum etiam hominis bonum esse constituamus. ~
45 241|        ita beatos efficit, summum hominis dicendus est bonum. ~
46 242|         ut dicitis, mensura, quae hominis, quae et angeli, quid ad
47 263|           praemissum est: mensura hominis, quae et angeli. Quis denique
48 266|        aperias. Sicut enim summum hominis bonum eo amplius est appetendum,
49 271|          vita est serpentis, mors hominis, et eadem aliis animantibus