Paragraphus

 1 20 |       sequimur, si, ut credimus, a Deo nobis data sit, arguendi
 2 20 |          eam cogere non possumus a Deo datam fuisse, nec vos hoc
 3 24 |             quod sibi datum esse a Deo autumant, oboediendo custodierunt,
 4 24 |          mundus, quod haec nobis a Deo lex data sit. De qua, si
 5 25 |         exordium et auctoritatem a Deo sumeret, cum aliquarum legum
 6 25 |            regi. Si qua vero lex a Deo data esse creditur mundo,
 7 25 |       quippe gens umquam tanta pro Deo pertulisse noscitur aut
 8 26 |         credat iustitiam et summum deo sacrificium oblatum. Non
 9 28 |     obtemperantem illud Psalmistae Deo recte profiteri: Propter
10 29 |           est fidei secta, quae se Deo famulari non credat et ea
11 31 |          coluisse et acceptissimos Deo exstitisse, utpote Abel,
12 31 |            quidem Henoch in tantum Deo placuisse refertur, ut eum
13 31 |     astruit verbis: Henoch placuit Deo et translatus est in paradisum,
14 33 |           colligitur, quam accepta Deo fuerint illa priorum patrum
15 33 |          dicitur: Credidit Abraham Deo, et reputatum est illi ad
16 46 |        edocet nos ex circumcisione Deo perenniter esse foederandos
17 46 |            potest, sic nequaquam a Deo ulterius disiungi, qui nos
18 51 |            ipsorum posteri, si qui Deo adhaererent, circumcisionis
19 51 |          etiam more nostro accepta Deo sacrificia tam pro filils
20 54 |        misericordiam eis insuper a Deo implendam patenter aliam
21 55 |     diligas eum ac servias Domino, Deo tuo, in toto corde tuo et
22 64 |             Ambulavitque Enoch cum Deo et non apparuit, quia tulit
23 73 |            et laetamini in Domino, Deo vestro, celebrabitisque
24 77 |      scriptum habetis: Sacrificium Deo spiritus contribulatus,
25 77 |            hircorum potabo. Immola Deo sacrificium laudis, et redde
26 82 | auctoritate legis tuae, etsi eam a Deo datam recipias, cognoscere
27 158|            proprium habet donum ex Deo, alius quidem sic, alius
28 161|         cum vos nobis duos fines a Deo propositos dicatis, summum
29 174|     spontanei sumus, tam videlicet Deo, quae religio dicitur, quam
30 177|          Cum enim nihil sine causa Deo cuncta optime disponente
31 223|          efficit, an poena, quae a Deo illata iustum in eo iudicium
32 224|            dubitetur, quod amplius Deo displicet et poena dignum
33 224|       culpae. Ex culpa quippe homo Deo displicet, unde malus dicitur,
34 231|         nostra dilectio crescat in Deo, ut semper meliores efficiamur,
35 236|           novit, se fieri aequalem Deo aestimaret et ut ipse videlicet
36 250|            fruamur. Ita et nos tam Deo quam ipse nobis appropinquat
37 250| peritissimus diligenter aperiens: "Deo", inquit, "qui ubique est,
38 256|           obsecro, regnum coelorum Deo et sanctis animabus specialiter
39 257|         littera nosses et, quae de Deo sub specie corporali dicuntur,
40 258|      nonnisi parabolice iudicas in Deo intelligenda, sic, quaecumque
41 270|         scriptum est: Pugnabit pro Deo contra insensatos orbis
42 285|        diabolus in eodem facto ita Deo cooperari dicuntur, ut idem
43 285|            dicuntur, ut idem tam a Deo quam ab illis fieri asseratur.
44 285|           videmus, et tamen haec a Deo sibi auferri Iob ipse profitetur
45 286|            tam ab ipso Iesu quam a Deo Patre vel a Iuda traditore
46 288|    attendat. Cum itaque nihil nisi Deo permittente fieri constet,
47 289|        causam, cur fiat, si quid a Deo dispositum praepediri necesse
48 289|  dispositione commodissime nobis a Deo denegantur, qui melius quam
49 289|            quo cum oratione semper Deo dicendum est: "Fiat voluntas