Paragraphus
1 2 | 2 Ego super haec itaque vehementer admirans, quis
2 3 | sequi ducatum. Nostrorum itaque scholis corde intentus et
3 47 | incultus remanet. Ad hanc itaque similitudinem divinae circa
4 49 | fuerit de stirpe vestra. Quod itaque Isaac solum et semen eius
5 58 | 58 Ex his itaque perpende, obsecro, quantum
6 119| 119 Christianus: Una itaque sententia est utrorumque
7 153| nonnumquam concedere falsa. Omnem itaque licentiam vel mutandae penitus
8 158| minus sit bonus. Multum itaque referre videtur, si quis
9 164| diiudicari queas. Ostenso itaque, quid tu summum hominis
10 165| possit, vel e converso. Horum itaque discretio tam bonorum scilicet
11 165| retrorsum abire." Prudentia itaque sicut fides vel spes, quaem
12 167| 167 Philosophus: Iustitia itaque virtus est communi utilitate
13 167| commune inferat damnum. Ne itaque pars toti, singularitas
14 172| Philosophus: Ad iustitiam itaque, quod suum est, unicuique
15 196| 195 Fortitudo itaque nobis partibus videtur comprehendi,
16 214| perpetuam intelligo. Hoc itaque inter summum bonum et summum
17 218| bonum esse constat. Poenae itaque illae, quas summum malum
18 222| bonam poenam ponamus. Vide itaque non esse consequens, ut,
19 224| recta proveniens. Patet itaque in homine id deterius esse,
20 226| 225 Philosophus: Placet itaque, si nostram in hoc improbas
21 231| 230 Philosophus: Placet itaque summum hominis bonum sive
22 244| eum glorificat. Quamvis itaque poneremus corporum illam
23 247| dispositione fieri possit. Cum itaque per potentiam suam, ut dictum
24 250| inferos descendit. Iuxta itaque hanc fidem nostram et rationem
25 258| dubites accipienda. Cum itaque Isaiam audis dicentem: Haec
26 259| superiores et inferiores. Bonae itaque animae tamquam templum eius
27 259| si invisibile desit. Cum itaque coelum vel regnum coelorum
28 264| virtus, omne gaudium. Cum itaque Deus erit omnia in omnibus,
29 264| omnia possit. Cessabunt itaque, quaecumque imperfecte aguntur,
30 264| qui omnia potest. Quod itaque ibi oculos carnis cum ceteris
31 271| punitorum provenit. Quid itaque mirum, si resuscitata corpora
32 279| minime negandum est. Quid itaque mirum, si et nos sicut et
33 285| invidia hinc accendatur. Sic itaque malum de bono constat provenire
34 288| Deus, causam attendat. Cum itaque nihil nisi Deo permittente
35 288| consentiendo, ut fiat. Patet itaque, quidquid contingit fieri
36 289| scandalum movetur. Malum itaque est scandalum, sed bonum
37 289| illud contingeret. Saepe itaque decepti dicimus, quia bonum
|