Paragraphus

 1 6  |           vestrum confidere video, nequaquam ausibus vestris nostra erubescentia
 2 46 |        aboleri iam non potest, sic nequaquam a Deo ulterius disiungi,
 3 58 |           perfecta voluntas merito nequaquam minuitur. ~
 4 75 |          id profecto egerunt, quod nequaquam Moyses praeceperat. Omnes
 5 75 |          utilitate sunt acta, quae nequaquam in praeceptis Moysis continentur.
 6 90 |            Dei sapientiam dicitis, nequaquam dubitatis. De quo etiam
 7 116|           ipsi profitemini, vitae, nequaquam Epicuri tamquam magistri
 8 128|         sed, cum afflictio cessat, nequaquam augeri beatitudinem dicunt,
 9 128|         magis quam prius appareat, nequaquam tamen ex tormento crevit,
10 128| beatitudinem aut resurgendo auxit? Nequaquam igitur, quia illic cessant
11 135|                         135 Aliter nequaquam recipimus. Nec enim, qui
12 140|          vel deest, vera beatitudo nequaquam est. Quod utique semper
13 141|           tolerentur adversa. Quod nequaquam arbitror vestros attigisse
14 151|      beatitudinem, quae minor est, nequaquam summum hominis bonum esse
15 165|    triumphet, nec meritum obtinet, nequaquam virtutibus connumeramus,
16 165|       hominibus nec meritum habet, nequaquam virtus vel optimus animi
17 170|        vitiis discernere valeamus, nequaquam eis, quas ignoramus, habendis
18 174|       rationabilia eorum instituta nequaquam contemnimus. ~
19 177|            naturam haberi constat, nequaquam talis compassio naturalis
20 179|           debitores mala promissio nequaquam fecit. Qui enim, quod promittendum
21 232|            amplius Deum diligentes nequaquam rursum ipsum praemium convertamus
22 236|                   235 Christianus: Nequaquam utique habuisse credendum
23 242|          quae, cum angelis desint, nequaquam tamen eorum praepediunt
24 246|          gerantur vel disponantur, nequaquam ista quaestione movendi
25 250|       missi iussa Dei exsequuntur, nequaquam loci aliqua qualitate vel
26 251|         libro Iob conscriptum est, nequaquam hoc adventu suo a sua relaxatur
27 258|          Statim quippe obiciet eum nequaquam videre posse, qui oculos
28 265|       infirmae necessitudine, quae nequaquam talia vel tanta ferre posset
29 267|           Testamentum narrat, quae nequaquam ad litteram accipi posse
30 268|            cum haec iuxta litteram nequaquam in animabus iam exutis carne
31 271|         patre geniti processerunt, nequaquam iisdem vivunt moribus nec
32 280|            meritum conferunt, quae nequaquam ex se bonae sunt aut malae,
33 282|           deficere videas, ad quae nequaquam magnos illos vestros doctores,
34 288|      possit, certumque insuper sit nequaquam aliquid Deum sine causa
35 288|       bonum est, quamvis ipsa mala nequaquam sint bona. Quod et Veritas
36 289|            est malum esse, quamvis nequaquam verum sit bonum malum esse.