Paragraphus

 1 15 |        est maximum) me salutem animae venari. ~
 2 16 |      inspirasse, ut pro salute animae tuaetantaeum inquiras sollicitudine,
 3 34 |        si de damnatione quoque animae intelligendum esse dixeritis,
 4 39 |      spiritualis benedictionis animae fit mentio, nec quidquam,
 5 39 |      quidquam, quod ad salutem animae vel damnationem attinet,
 6 77 |      illa proderit, quantum ad animae salutem pertineat, nec dubium
 7 78 |  superfluit, quantum inquam ad animae iustificationem, non ad
 8 80 |      obsecro, ad inquinationem animae, ut lectus videlicet cuiusquam
 9 81 |  praesentis honestatem quam ad animae salutem intelligas accommodari.
10 81 |      corporalis sive perpetua? Animae vero reatus, sicut voluntate
11 82 |               82 Haec me super animae meae salute inquirendo de
12 116|         sed quandam interiorem animae tranquillitatem, qua inter
13 118|    virtutibus polIere est hanc animae tranquillitatem habere et
14 125|       Numquid de immortalitate animae et quadam futurae vitae
15 140|    quoniam videlicet tanta est animae tranquillitas, ut nec exterius
16 157|       omnibus, sic et in bonis animae seu virtutibus contingit,
17 244|    etiam nonnihil beatitudinis animae videntur contrahere, quia,
18 250|     sint, ut, ubicumque velint animae, ipsa statim esse credantur,
19 250|       Dei praepediet, quominus animae sint beatae, nec ulla loci
20 256|   visionis, ut, ubicumque sint animae, participatione sui aeque
21 259|   bonae et malae distinguuntur animae, tamquam ex meritis suis
22 259|       inferiores. Bonae itaque animae tamquam templum eius seu
23 260|      ascendere, sed, quocumque animae velint, sine ulla difficultate
24 269|        memoratur. Quamdiu enim animae corporibus carent, quo ferri
25 272|        Multas quippe passiones animae adhuc in corpore manenti
26 274| praecipue corpora sua resumant animae ad tormentum, quibus maie
27 289|       vel irati scandalum inde animae suae, id est damnationem