Paragraphus

 1 64 |       Vos autem illud obtinuisse meritis omnino Moyses denegat dicens:
 2 131|        Illam, ut dixi, vitam pro meritis tamquam debitam exspectatis,
 3 142|        contra vitia pugnamus, ut meritis virtutum illic coronemur
 4 154|    omnium bonorum hominum nec in meritis vitae nec in beatitudinis
 5 156|     utique nec in virtutibus aut meritis, cum omnem, ut dicis, caritas
 6 157|          tamen in virtutibus aut meritis eos esse pares annuimus,
 7 158|         omnibus in virtutibus et meritis unire velit; quod tam Dominum
 8 161|         destitutus virtutibus et meritis nondum excitata hominis
 9 161|          ratione, alium vero pro meritis optimum et alium pessimum.
10 162|          ipsi nostris acquirimus meritis, per quae videlicet quasi
11 167|     contingit, ut dum alicui pro meritis sua reddimus, quod singulariter
12 210|        pertingitur et summum pro meritis bonum apprehenditur. Nunc
13 214|       laetitia, quam quisque pro meritis post hanc vitam recipit,
14 214|  creaturae miseria vel poena pro meritis suscepta. Summum autem hominis
15 214|        hominum ibi cruciatus pro meritis susceptos nuncupamus. ~
16 216|        poenas futuri saeculi pro meritis redditas intelligis. ~
17 218|        profecto poenae illae pro meritis collatae utique iustae sunt,
18 232|   praemio meritorum, quam hic ex meritis fueramus, non tamen necesse
19 232|         retributio est. Quae cum meritis reddita nos meliores efficiat,
20 234|       quam illi sui notitiam pro meritis impertit ac se amplius manifestat.
21 250|       dicimur, non id locis, sed meritis fieri est intelligendum,
22 259| distinguuntur animae, tamquam ex meritis suis superiores et inferiores.
23 259|         eo, quod ipsis, qui sunt meritis celsiores, praesideat et
24 270|          magis, alios minus, pro meritis suis non pro quantitate
25 271|          resuscitata corpora pro meritis cuiusque vel eodem loco