Paragraphus

 1 4  |    oportebat eligere, ut altercatio nostra finem acciperet, nec quemquam
 2 6  |           nequaquam ausibus vestris nostra erubescentia inferet repulsam,
 3 25 |        magis est sentiendum quam de nostra, quae tantam ex vetustate
 4 25 |     caritatem accendit, qui adeo de nostra sollicitus sit salute, ut
 5 27 |         videntur. Ecce inter quales nostra exsulat peregrinatio et
 6 28 |            quam difficile inter vos nostra propter Deum vivat peregrinatio.
 7 56 |        anima et ex tota fortitudine nostra praecipiat. Proximum vero
 8 58 |         quam naturalem appellas, in nostra oncludi cognoscas, ut, si
 9 59 |            cresceret in eum devotio nostra et infidelium populus externus,
10 65 |          vestrae oppressa, tanto et nostra liberior est illa antiquiore
11 86 |       tantum vero apud Graecos haec nostra, ut dicis, insania radicata
12 101|           tibi nec posteris de fide nostra ambigere licet, nec iam
13 103|            oppresserat, atque ut ex nostra loquamur conscientia et
14 108|           vero, quantum valemus, de nostra solliciti salute Deum inquirimus,
15 108|         utique supplet gratia, quod nostra non sufficit opera, et volentes
16 141|              Ecce ad hoc disputatio nostra perducta est, ut summum
17 143|            longe, quantum percipio, nostra in hoc et vestra intentio
18 231|           ipsa retributione pariter nostra dilectio crescat in Deo,
19 234|        intelligitur Deus, beatitudo nostra in eius visione augeatur.
20 240|                    239 Quamvis enim nostra substantia quolibet accidenti
21 248| illuminationem infundat, et corpora nostra post resurrectionem tantae
22 256|            quoque innovatione rerum nostra felicitas augeatur. ~
23 271|         esse, quod antea nullatenus nostra sustinere infirmitas possit.
24 285|           causam esse. Quippe vitia nostra vel peccata, quae sunt proprie