Paragraphus

 1 68 |       fruges nec quamlibet aliam rem, sed alieno. ~
 2 108|       atque omnino disiuncti nec rem potius quam opinionem iudiciumque
 3 154|     opinione probitatis. Quam ob rem intelligentiae iustitia
 4 154|     accommodatur oratio. Quam ob rem, ut vulgus, ita nos hoc
 5 219|        poenam esse bonum, id est rem bonam. Sicut aliud est dicere
 6 219|       eam esse perpetuum, id est rem aliquam, quae perpetua sit,
 7 219|    compositam dicimus, quam esse rem compositam scimus, nec omnem
 8 219|          simplicem vocamus, esse rem simplicem concedemus. Sic
 9 219|          non tamen ideo eam esse rem iustam aut bonam concedere
10 219|         eum, qui malus est, esse rem bonam annuatis, non tamen
11 219|       hominem creavit, sed bonam rem vel bonae naturae substantiam
12 222| quantiscumque vitils deturpetur, rem bonam esse concedimus, nec
13 222|       contrario quamlibet poenam rem esse malam profitemur, licet
14 258|          ut Deum nullatenus nisi rem quandam corpoream et quibusdam
15 280|        simpliciter, id est bonam rem dici arbitror, quae, cum
16 280|   necesse est. E contrario malam rem vocari credo, per quam alterum
17 280|         Indifferens vero, id est rem, quae neque bona est neque
18 284|          Quare ergo, inquam, cum rem bonam definires, non visum
19 289|          esse bonum. Ibi enim ad rem malam, hic ad rem malam
20 289|        enim ad rem malam, hic ad rem malam esse applicatur "bonum",
21 289|           bonum", hoc est ibi ad rem, hic ad eventum rei. Rem
22 289|         rem, hic ad eventum rei. Rem autem, ut dictum est, eam
23 289|      impediri vel minui tunc eam rem necesse esset, si per eius