Paragraphus

 1 136|           ut sanitati languor et iustitiae iniustitia et fortitudini
 2 142|         Hic enim, ait, finis est iustitiae, ut, si quis secundum iustitiam
 3 167|     Catilinam genuisse. Hic vero iustitiae zelo accensus nec in filio
 4 167|   patriae considerans praedictam iustitiae definitionem non tam ore
 5 168|       non possit, virtute pollet iustitiae etiamsi fortitudine et temperantia
 6 168|       quae scilicet per virtutem iustitiae iam volumus, per has etiam
 7 168|      quod maxime pendet de amore iustitiae, quem bonum zelum dicimus
 8 174|       174 Reverentiam eam partem iustitiae dicimus, per quam omnibus
 9 177|          ut iniustitiae obviando iustitiae obtemperet. Alioquin iustitiae
10 177|   iustitiae obtemperet. Alioquin iustitiae non sunt opera, quando aliis
11 177|          satagimus in hoc potius iustitiae adversantes, ne illis debitae
12 181|      singulis autem his quattuor iustitiae partibus illud, quod in
13 191|             190 Sunt, qui partes iustitiae ampliori numero non rerum,
14 193| naturalis, verum etiam positivae iustitiae tramitem non excedi. lus
15 193|      sufficiant. Positivae autem iustitiae illud est, quod ab hominibus
16 194|     quaedam vero quasi positivae iustitiae sint, quae quibusdam ex
17 194|          ut post considerationem iustitiae ad reliquas duas virtutis
18 208|         ut supra meminimus, bona iustitiae voluntas confirmatur. Quorum
19 224|      quippe iniustitia est, haec iustitiae debitus effectus et ex intentione
20 274|              273 Quid enim magis iustitiae convenit, quam quod ipsa
21 285|          iniuste, quia non amore iustitiae, sed odii zelo vel irae.