Paragraphus

 1 82 |         morum disciplinae, quam de virtutibus ad beatitudinem sufficientibus
 2 118|         eorum distantia. Hoc ipsum virtutibus polIere est hanc animae
 3 124|         quod bonis moribus, id est virtutibus, pollere. ~
 4 128|    definiunt beatum esse, quod est virtutibus pollere. Unde et quislibet,
 5 136| connumerant; et propter illa, quae virtutibus contraria sunt, tam a nimae
 6 154|          in Paradoxis non solum in virtutibus bonos, verum etiam in peccatis
 7 156|         transcendit, utique nec in virtutibus aut meritis, cum omnem,
 8 157|     temperans, non omnino tamen in virtutibus aut meritis eos esse pares
 9 157|         sic et in bonis animae seu virtutibus contingit, ut non omnes
10 158|       philosophorum excellentia de virtutibus dogmata consideres et disertissimi
11 158|      confiteri cogeris plurimum in virtutibus homines differe. Quam etiam
12 158|      aestimet, ut omnes omnibus in virtutibus et meritis unire velit;
13 161|       omnibus videlicet destitutus virtutibus et meritis nondum excitata
14 165|         meritum obtinet, nequaquam virtutibus connumeramus, vel quaecumque
15 165|        dicitur. Unde Aristoteles a virtutibus sc ientlas distinguens cum
16 169|            in multis excedendo pro virtutibus finitima ipsis vitia statuimus.
17 170|      quicumque his consummatus est virtutibus, ei prudentia inesse necesse
18 170|          his tribus, quas diximus, virtutibus, quibus prudentia deesse
19 285|      laudatus vel de suis confisus virtutibus in superbiam extollatur