Paragraphus

 1 48 |          plectitur in partu, et poenam insuper solvit, quam peccando
 2 81 |        peccatum condonari, quam poenam ei debitam relaxari, sive
 3 214|       futurae vitae requiem vel poenam perpetuam intelligo. Hoc
 4 219|     variat, ut aliud sit dicere poenam esse bonam et aliud dicere
 5 219|      esse bonam et aliud dicere poenam esse bonum, id est rem bonam.
 6 219|   concedemus. Sic igitur et cum poenam aliquam iustam aut bonam
 7 222|       ira e contrario quamlibet poenam rem esse malam profitemur,
 8 222|      licet nonnullam esse bonam poenam ponamus. Vide itaque non
 9 222|          ut, si bonam et iustam poenam summum hominis malum esse
10 223|     hominis malum esse, quamvis poenam illam, quae bona est et
11 224|       culpam deterius esse quam poenam culpae. Ex culpa quippe
12 225|      quam poena ipsius, quomodo poenam hominis summum eius malum
13 270|       punire possit nihilque ad poenam sicut nec ad gloriam referre
14 271| potentiae iustitia moderetur ad poenam, ut ubicumque omnia illis
15 275|       est natura passibilis, ut poenam incurrat, quam careat. Ex
16 275|   liquere iam arbitror nihil ad poenam damnatorum loci qualitatem
17 275|      aeque locis et damnationis poenam et beatitudinis gloriam
18 276|   Philosophus: Aeque, ut video, poenam damnatorum sicut et gloriam