Paragraphus

 1 22 |         testimonio confirmatur et plurimum habet rationis, inexcusabilis
 2 25 |          dictum est, commendat et plurimum nostram in eum caritatem
 3 27 |         invidiosos, qui se in hoc plurimum arbitrantur gravatos. De
 4 29 |          intentione sustinet. Sed plurimum refert, utrum haec intentio
 5 31 |        etiam vestra commemorat et plurimum commendat. Quorum quidem
 6 36 |          videlicet, quod suasione plurimum valebat, omnino praeteriit.
 7 43 |         esse concedendum est, sed plurimum utilitatis habere ad amplificandam
 8 94 |    propriae divinationis lectorem plurimum alliciens. Quae, si ita
 9 100| convertere potuit, qui rationibus plurimum nitebantur et abundabant,
10 100|  convaluit, in conflictu rationum plurimum possit. ~
11 102|         in veritate consistentes, plurimum uteremur; nec ipsos maiores
12 107|          habentur? Nonne in ipsis plurimum erratur? Alioquin non essent
13 109|         litteris sunt penetranda, plurimum valet. Tamen ibi cavenda
14 158| descriptionibus confiteri cogeris plurimum in virtutibus homines differe.
15 238|       transcendit disciplinam, ne plurimum innitaris terrenae prophetiae
16 244|          divinae potentiae laudem plurimum valet. Quo enim illa prius
17 269|            quod videlicet in illo plurimum possint elemento, cui sint
18 275|         acrior videtur. Id quoque plurimum divinae potentiae gloriam