Paragraphus

 1 91 |   discipulis ait: Nisi abundaverit iustitia vestra, etc. Et statim per
 2 128|         Unde et quislibet, dum pro iustitia patitur et patiendo amplius
 3 142|        inquit, "esse bonum est, et iustitia bona est." Hic enim, ait,
 4 154|            his verbis profitetur: "Iustitia cum sine prudentia satis
 5 154|       auctoritatis, prudentia sine iustitia nihil valet ad fidem faciendam.
 6 154|         Quam ob rem intelligentiae iustitia coniuncta, quantum volet,
 7 154|            faciendam fidem virium. Iustitia sine prudentia multum poterit,
 8 154|     prudentia multum poterit, sine iustitia nihil valebit prudentia.
 9 157|            fortem seu temperantem, iustitia recte dicitur vel fortitudo
10 157|        huius maior quam illius sit iustitia vel fortitudo seu temperantia;
11 167|                   167 Philosophus: Iustitia itaque virtus est communi
12 168|           ipsa bona voluntas, quae iustitia dicitur, timore aliquo vel
13 170|         est, per quam videlicet et iustitia, quae merita dispensat,
14 192|          De naturali sive positiva iustitia. ~
15 208|         207 Et notandum, quod, cum iustitia sit constans animi voluntas,
16 209|           ancilla fit. Sicut autem iustitia voluntas illa, quam diximus,
17 209|  iniustitia voluntas contraria. Et iustitia quidem bonum hominem, fortitudo
18 271| consistentia sic divinae potentiae iustitia moderetur ad poenam, ut