Paragraphus

 1 90 |           quem ipsam Dei sapientiam dicitis, nequaquam dubitatis. De
 2 102|            vestram per miracula, ut dicitis, conversionem paucos sapientum
 3 104|            disciplinam, qua vos, ut dicitis, sola nitimini et ad salvandum
 4 105|   convincere possis, ut ab ipsa, ut dicitis, suprema sapientia, quam
 5 108| negligentiam. De quo vos ipsa, quam dicitis, veritas securos Christus
 6 141|           censetis. Honestum quippe dicitis, quod per se ipsum placet
 7 194|          quoque leges, quas divinas dicitis, Vetus scilicet ac Novum
 8 194|             praecepta, quae moralia dicitis, ut diligere Deum vel proximum,
 9 214|      visione vel cognitione Dei, ut dicitis, sive quoquo modo aliter
10 220|          quem postmodum apostatasse dicitis, bonum angelum vel bonum
11 220|          dilectione Dei constitisse dicitis; et plerique vestrum caritatem
12 235|      consistit, angeli, quos lapsos dicitis, numquam habuerunt vel saltem
13 242|             ignota. Sed si haec, ut dicitis, visio Dei, quae beatos
14 242|            est sanctis animabus, ut dicitis, corpora sua tandem resumere,
15 242|          sit auge nda? Cum enim, ut dicitis, mensura, quae hominis,
16 249|         inde non recipere sectionem dicitis, quia nullo interposito
17 256|            deputetur, si ubique, ut dicitis, Deus existens ubique beatitudine
18 266|           si haec ita se habent, ut dicitis, multa fidei vestrae Deus