Paragraphus

 1 6  |          frivolam esse disputationem arbitror, ut non aliquod habeat documentum.
 2 48 | circumcisione in praesentiarum satis arbitror. ~
 3 82 |             mea consuluisse te satis arbitror. In qua quidem nostrae consultationis
 4 95 |            95 Christianus: Huius, ut arbitror, disciplinae in hoc tota
 5 141|              adversa. Quod nequaquam arbitror vestros attigisse doctores
 6 142|          illud perveniamus. Quam, ut arbitror, beatitudinem Epicurus voluptatem,
 7 156|         sententia nec vos longe esse arbitror, si vestram diligenter consideretis
 8 161|           bonum et summum malum dici arbitror, eo quod nihil adversi vel
 9 165|               sic e contrario vitium arbitror esse habitum animi pessimum;
10 166|              de prudentia satis esse arbitror. Nunc ad reliquas, ut Socrati
11 202|           videtur, nec vos improbare arbitror, partes hae sunt; humilitas,
12 214|         summum hominis bonum referre arbitror, quod, sicut ex praemissis
13 219|         omnem esse malam concedendum arbitror; frequenter quippe generum
14 275|           quibus omnibus liquere iam arbitror nihil ad poenam damnatorum
15 280|   simpliciter, id est bonam rem dici arbitror, quae, cum alicui usui sit
16 280|           bona est neque mala, illam arbitror, per cuius existentiam nec
17 281|           Hic paululum nobis standum arbitror atque immorandum, si forte,
18 289|   descriptionem rei bonae satis esse arbitror. Cum vero ad eventus rerum,