Paragraphus

 1 58 |        tamen bona ac perfecta voluntas merito nequaquam minuitur. ~
 2 122|      bona in habitum solidata voluntas virtus dici queat. ~
 3 140| vitium obstet, ut optima eius voluntas omnino compleatur. Quamdiu
 4 158|   nocere sive deterius agere. Voluntas quippe ad actum perducit,
 5 165|     est adulter, sed cum ista voluntas cogitatioque permanserit."
 6 168| cogitur, sicut haec ipsa bona voluntas, quae iustitia dicitur,
 7 208|   iustitia sit constans animi voluntas, quae unicuique, quod suum
 8 208|     meminimus, bona iustitiae voluntas confirmatur. Quorum et enim
 9 209|     fit. Sicut autem iustitia voluntas illa, quam diximus, bona
10 209|      bona est, ira iniustitia voluntas contraria. Et iustitia quidem
11 286|    Deus, eadem illorum et Dei voluntas ideo dici possit, quod idem
12 286|      volunt; mala tamen eorum voluntas est et bona Dei, cum scilicet
13 287|     nonnumquam etiam bona est voluntas, cum quis vult ab altero
14 289|       Deo dicendum est: "Fiat voluntas tua." Haec, nisi fallor,