Paragraphus

 1 105| acquiescamus? Si enim fides ratione minime sit discutienda, ne meritum
 2 105|         impugnare, qui se impugnare minime permittat. ~
 3 106|       convenienter aliqua dici, cum minime ita sit. ~
 4 107|            sensus est incolumis, ei minime necessariae sint litterae."
 5 151|           esse concesseris, aut eum minime beatum esse concesseris,
 6 190|              cum nullius egeat, sui minime curam, sed omnium agit nec
 7 254|     proferre, quibus me non dubitas minime cogendum esse. ~
 8 259|                           258 Sicut minime eum corporalem intelligis,
 9 272|          est, quanto nequiores esse minime dubitantur; quis eodem modo
10 272|             passione laborantem, si minime illa passio lenienda sit
11 279|             est malum esse, quamvis minime concedamus bonum malum esse.
12 279|          malum esse bonum est, quod minime negandum est. Quid itaque
13 282|            eorum vel intelligentia, minime assignare sufficimus. Multa
14 289|             per errorem multa nobis minime profutura in oratione petimus,