Paragraphus

 1 219|         aliud sit dicere poenam esse bonam et aliud dicere poenam esse
 2 219|        poenam esse bonum, id est rem bonam. Sicut aliud est dicere
 3 219|            poenam aliquam iustam aut bonam esse dicimus, eo scilicet,
 4 219|              eam esse rem iustam aut bonam concedere cogimur. Vos quoque,
 5 219|          quoque, cum omnem creaturam bonam esse ponatis, eo videlicet,
 6 219|              qui malus est, esse rem bonam annuatis, non tamen ideo
 7 219|           malum hominem creavit, sed bonam rem vel bonae naturae substantiam
 8 222| quantiscumque vitils deturpetur, rem bonam esse concedimus, nec tamen
 9 222|     profitemur, licet nonnullam esse bonam poenam ponamus. Vide itaque
10 222|              esse consequens, ut, si bonam et iustam poenam summum
11 280|            bonum simpliciter, id est bonam rem dici arbitror, quae,
12 284|          Quare ergo, inquam, cum rem bonam definires, non visum est
13 286|            Deus vult fieri; aut ideo bonam habent voluntatem, quia
14 289|            autem, ut dictum est, eam bonam dicitur, quae cum alicui