Paragraphus

 1 39 | spiritualis benedictionis animae fit mentio, nec quidquam, quod
 2 90 |    iudicans: Reprobatio, inquit, fit praecedentis mandati propter
 3 110|         argumentum dicitur, ipsa fit. In omni quippe disciplina
 4 137|         bene utantur malis. Hinc fit, ut et mali male lege utantur,
 5 193|      discussio committatur. Unde fit, ut, cum quibuscumque vivendum
 6 209|         dominari debuit, ancilla fit. Sicut autem iustitia voluntas
 7 221|          bona multorum particeps fit malorum. Ut enim Aristoteles
 8 252|       localiter vel corporaliter fit, sed magis spiritualiter
 9 285|          suspensio ab isto iuste fit, quia recta intentione,
10 288|  gignitur necessaria. Nihil enim fit, cuius ortum non legitima
11 288|         si ab eo, a quo bene non fit, fiat, vel ab eo, a quo
12 288|       fiat, vel ab eo, a quo non fit, male non fiat, hoc est