Paragraphus

  1 36 |           fac, quod placitum est et bonum in conspectu Domini, ut
  2 76 |   iudicaverit. Quod vero spirituale bonum peccatorum purificatione
  3 95 |   colligitur summa, ut, quod summum bonum sit et qua illuc via nobis
  4 96 |          doctrinae. Quo enim summum bonum ceteris omnibus est excellentius,
  5 96 |         aliorum studia infra summum bonum remanent nec beatitudinis
  6 112|             summam, quod sit summum bonum et qua illuc via perveniendum
  7 114|             114 Philosophus: Summum bonum sive finem boni, hoc est
  8 114|   Augustinus, virtutem ipsam summum bonum dixerunt, alii voluptatem. ~
  9 116|         vitae turpitudinibus summum bonum constituerent, sicut Epicuro
 10 121|            rogo, viam ad hoc summum bonum, id est virtutem, perveniendi
 11 127|             quam hic summum hominis bonum et veram beatitudinem exspectemus? ~
 12 136|         Malo autem aliquando quidem bonum est contrarium, aliquando
 13 136|          ait: Ego, Dominus, faciens bonum et creans malum. Et in Evangelio
 14 136|       concupiscentiam, ita nec mors bonum est, quoniam auget patientium
 15 137|            utantur, quamvis lex sit bonum, et boni bene moriantur,
 16 140|             tuam summum est hominis bonum exspectandum. Et fortassis
 17 140|            Epicuri sententia summum bonum voluptatem dicentis, quoniam
 18 140|          habet, illud vitae futurae bonum nobis summum aestimandum
 19 141|     perducta est, ut summum hominis bonum sive ipsum, ut dictum est,
 20 142|           Si beatum", inquit, "esse bonum est, et iustitia bona est."
 21 142|     coronemur summum illud scilicet bonum pro mercede adepti. ~
 22 145|      Christianus: Nemo recte summum bonum dicit, quo maius aliquod
 23 145|             ipsum nihil iure summum bonum dicitur. ~
 24 146|            hoc loco absolute summum bonum, sed summum hominis bonum
 25 146|           bonum, sed summum hominis bonum intendimus. ~
 26 147|              Sed nec summum hominis bonum recte dicimus, quo maius
 27 147|           quo maius aliquod hominis bonum reperitur. ~
 28 151|            nequaquam summum hominis bonum esse nuncupandum. Unde nec
 29 151|             convenit. Summum quippe bonum id definisti, quo cum quisque
 30 151|          alio ibi minor est, summum bonum adeptum esse concesseris,
 31 151|    suprapositam definitionem summum bonum illud dici convenit. ~
 32 154|          virtutes nec eum ullatenus bonum censeri, cui virtus aliqua
 33 154|             omnes aequaliter summum bonum adepti pariter fiunt beati.
 34 158|             etiam cum tamen aliquem bonum dicimus virum bono viro
 35 159|        sicut nunc summum inquirendo bonum facere compellor, dum videlicet
 36 161|              Quid si summum hominis bonum dicamus statum illum futurae
 37 161|           dicatis, summum videlicet bonum in coelo vel summum malum
 38 161|             vitae praesentis statum bonum vel malum. Sex quippe hominum
 39 161|           perductus, scienter se ad bonum sive ad malum inclinaverit,
 40 161|             homo vel malus effectus bonum hominis statum vel malum
 41 161|             eos promerentur, summum bonum et summum malum dici arbitror,
 42 162|             Ecce secundum te summum bonum illa supernae vitae quies
 43 163|          Unde sicut illas ad summum bonum, sic ad summum malum has
 44 164|        aliquantum ad summum hominis bonum sicut et ad summum eius
 45 164|              quid tu summum hominis bonum seu summum ipsius malum
 46 165|         tamen intentionum idem opus bonum dicitur atque malum. Quae
 47 165|   perenniter manent, ut, quod semel bonum est, malum numquam fieri
 48 167|            non tam proprium quisque bonum quam commune attendat, nec
 49 168|            de amore iustitiae, quem bonum zelum dicimus in propulsandis
 50 209|       contraria. Et iustitia quidem bonum hominem, fortitudo vero
 51 210|   pertingitur et summum pro meritis bonum apprehenditur. Nunc si visum
 52 211|             quid simpliciter summum bonum vel summum malum dicatur,
 53 211|        dicatur, et, an aliud summum bonum sit quam summum hominis
 54 211|             sit quam summum hominis bonum vel summum malum quam summum
 55 213|          Philosophus: Summum utique bonum apud omnes recte philosophantes
 56 214|        autumo, hominis autem summum bonum vel summum malum eius, sicut
 57 214|             Hoc itaque inter summum bonum et summum hominis bonum
 58 214|             bonum et summum hominis bonum referre arbitror, quod,
 59 214|           praemissis liquet, summum bonum Deus ipse est vel eius beatitudinis
 60 214|           est: summum autem hominis bonum illa est perpetua quies
 61 218|           Quidquid vero iustum est, bonum esse constat. Poenae itaque
 62 218|              Vide ergo, an id, quod bonum est potius quam malum, concedere
 63 219|      afflictionem malum potius quam bonum esse. Non tamen ideo omnem
 64 219|            aliud dicere poenam esse bonum, id est rem bonam. Sicut
 65 219|       scilicet, quod iustum sit aut bonum sic eum affligi, qui torquetur,
 66 219|         nihil ex creatione Dei nisi bonum sit, nec hunc etiam hominem,
 67 219|         tamen ideo eum esse hominem bonum recipitis. Nemo quippe hominum
 68 219|          perversus est futurus, aut bonum hominem aut malum hominem
 69 219|           bonus est futurus, umquam bonum equum creavit, licet nonnullos
 70 220|      postmodum apostatasse dicitis, bonum angelum vel bonum spiritum
 71 220|          dicitis, bonum angelum vel bonum spiritum condidit, quem
 72 222|          concedimus, nec tamen ideo bonum hominem esse annuimus, ira
 73 222|           esse statuamus, ideo quod bonum est, summum eius malum esse
 74 222|             illa sit bona, non ideo bonum simpliciter, id est bona
 75 223|           non posse argui, ut, quod bonum est, concedas summum hominis
 76 227|             e contrario summum eius bonum, per quod eum meliorem effici
 77 229|       simpliciter ac proprie summum bonum dicitur, displicere amplius
 78 230|           beatitudo, summum hominis bonum recte sit dicenda.Tanta
 79 231|        Placet itaque summum hominis bonum sive malum illud intelligi,
 80 233|       videlicet illud omnino summum bonum sit simplex? Nec umquam
 81 237|            utrum hoc hominis summum bonum, illam dico videlicet summam
 82 237|        conveniat summum substantiae bonum, tamquam ipsum subiectae
 83 240|       dignior, summum tamen hominis bonum id non incongrue dicendum
 84 240|          proprie et absolute summum bonum dicitur, summum etiam hominis
 85 240|       dicitur, summum etiam hominis bonum esse constituamus. ~
 86 241|         summum hominis dicendus est bonum. ~
 87 264|            exsuperans, omne denique bonum, omnis virtus, omne gaudium.
 88 266|           Sicut enim summum hominis bonum eo amplius est appetendum,
 89 278|    noverimus. Sed quia, quid summum bonum sit vel summum malum, nondum
 90 278|        primo determinatum sit, quid bonum vel malum generaliter sit
 91 279|      mutuare sensum; hominem quippe bonum ex moribus dicimus, fabrum
 92 279|         vereamur, dicentes scilicet bonum vel optimum furem, eo quod
 93 279|              ut etiam dicamus, quia bonum est malum esse, quamvis
 94 279|           quamvis minime concedamus bonum malum esse. Aliud quippe
 95 279|        quippe est dicere: malum est bonum, quod omnino falsum est,
 96 279|            aliud dicere: malum esse bonum est, quod minime negandum
 97 280|           tamen mihi nunc occurrit, bonum simpliciter, id est bonam
 98 285|         atque probabile vix aliquod bonum esse, quod non noceat, et
 99 285|            et frequenter mali etiam bonum causam esse. Quippe vitia
100 285|              malum esse potius quam bonum constat. Et tamen hanc ad
101 285|            optime uti: ut etiam sit bonum malum esse, cum tamen malum
102 285|          tamen malum nullatenus sit bonum? Sicut enim summa diaboli
103 285|    dissidere videtur, quod id, quod bonum sit, facit, sed potius,
104 285|          eodem habet bene facere et bonum facere, vis tamen et proprietas
105 285|        fortassis sonat. Sicut enim "bonum" saepe dicitur, nec tamen "
106 285|             bona intentione, ita et bonum fieri posse videtur, cum
107 286|             Deus. Et si forte ideo "bonum " aliquod videantur fecisse,
108 288|          nisi bene permittere, quod bonum est permitti, nec illum
109 288|             male facere, quod tamen bonum est fieri, et cur fiat,
110 288|            vel male fiant. Non enim bonum esset ea permitti, nisi
111 288|             esset ea permitti, nisi bonum esset ea fieri, nec perfecte
112 288|      disturbaret id, quod fieri non bonum esset, immo patenter arguendus
113 288|       arguendus in eo, quod non sit bonum fieri, consentiendo, ut
114 288| rationabilem habere causam. Ideoque bonum est illud fieri vel bonum
115 288|           bonum est illud fieri vel bonum est non fieri, etiam si
116 288|            ipsa mala esse vel fieri bonum est, quamvis ipsa mala nequaquam
117 289|           itaque est scandalum, sed bonum est scandalum esse. Sic
118 289|          est scandalum esse. Sic et bonum est quodlibet malum esse,
119 289|          cum tamen nullum malum sit bonum. Quod et ille magnus veritatis
120 289|          iudicio sinit, et profecto bonum est, quod iustum est. Quamvis
121 289|             sed etiam sint et mala, bonum est. Nam nisi esset hoc
122 289|             est. Nam nisi esset hoc bonum, ut essent et mala, nullo
123 289|             ratione monstrari, quia bonum est malum esse, quamvis
124 289|         quamvis nequaquam verum sit bonum malum esse. Aliud quippe
125 289|          est dicere, malum esse est bonum, aliud dicere malum esse
126 289|             aliud dicere malum esse bonum. Ibi enim ad rem malam,
127 289|          rem malam esse applicatur "bonum", hoc est ibi ad rem, hic
128 289|     videlicet hoc esse vel non esse bonum dicamus, tale est, ac si
129 289|           aliquem etiam bene facere bonum est, si hoc eum facere alicui
130 289|        itaque decepti dicimus, quia bonum est nos hoc vel illud facere,