Paragraphus

 1 9  |      crescat, in fide, cuius errori summum periculum imminet, nullus
 2 24 |         leges institutae sunt, quis summum omnium benignissimumque
 3 26 |         maximam credat iustitiam et summum deo sacrificium oblatum.
 4 95 |          colligitur summa, ut, quod summum bonum sit et qua illuc via
 5 96 |       vilescant doctrinae. Quo enim summum bonum ceteris omnibus est
 6 96 |         quippe aliorum studia infra summum bonum remanent nec beatitudinis
 7 112|            ethicae summam, quod sit summum bonum et qua illuc via perveniendum
 8 114|                    114 Philosophus: Summum bonum sive finem boni, hoc
 9 114|       beatus est, sicut e contrario summum malum, cuius assecutio miserum
10 114|          Augustinus, virtutem ipsam summum bonum dixerunt, alii voluptatem. ~
11 116|          huius vitae turpitudinibus summum bonum constituerent, sicut
12 121|             quam, rogo, viam ad hoc summum bonum, id est virtutem,
13 127|              ut ibi potius quam hic summum hominis bonum et veram beatitudinem
14 140|            propositam rationem tuam summum est hominis bonum exspectandum.
15 140|          hoc fuit Epicuri sententia summum bonum voluptatem dicentis,
16 140|           vitae futurae bonum nobis summum aestimandum est, puto viam,
17 141|             nostra perducta est, ut summum hominis bonum sive ipsum,
18 142|            virtutum illic coronemur summum illud scilicet bonum pro
19 145|             Christianus: Nemo recte summum bonum dicit, quo maius aliquod
20 145|            nullo pacto supremum vel summum dici potest. Omnem vero
21 145|            praeter ipsum nihil iure summum bonum dicitur. ~
22 146|  Philosophus: Non hoc loco absolute summum bonum, sed summum hominis
23 146|          absolute summum bonum, sed summum hominis bonum intendimus. ~
24 147|            147 Christianus: Sed nec summum hominis bonum recte dicimus,
25 151|           quae minor est, nequaquam summum hominis bonum esse nuncupandum.
26 151|           iam beatum dici convenit. Summum quippe bonum id definisti,
27 151|             qui alio ibi minor est, summum bonum adeptum esse concesseris,
28 151|           suprapositam definitionem summum bonum illud dici convenit. ~
29 154|    retribuitur, et omnes aequaliter summum bonum adepti pariter fiunt
30 159|         valeant eligere, sicut nunc summum inquirendo bonum facere
31 161|            161 Philosophus: Quid si summum hominis bonum dicamus statum
32 161|             Deo propositos dicatis, summum videlicet bonum in coelo
33 161|        videlicet bonum in coelo vel summum malum in inferno, non aliter
34 161|         vitae, qui eos promerentur, summum bonum et summum malum dici
35 161|        promerentur, summum bonum et summum malum dici arbitror, eo
36 162|       Christianus: Ecce secundum te summum bonum illa supernae vitae
37 162| intelligenda est, sicut e contrario summum malum illa malorum damnatio
38 163|        constat. Unde sicut illas ad summum bonum, sic ad summum malum
39 163|             ad summum bonum, sic ad summum malum has esse vias constat. ~
40 164|          Quoniam nunc aliquantum ad summum hominis bonum sicut et ad
41 164|           hominis bonum sicut et ad summum eius malum accessisse videris
42 164|             Ostenso itaque, quid tu summum hominis bonum seu summum
43 164|            summum hominis bonum seu summum ipsius malum dicas, superest,
44 210|         beatitudinem pertingitur et summum pro meritis bonum apprehenditur.
45 211|      redeamus, et, quid simpliciter summum bonum vel summum malum dicatur,
46 211|        simpliciter summum bonum vel summum malum dicatur, et, an aliud
47 211|         malum dicatur, et, an aliud summum bonum sit quam summum hominis
48 211|         aliud summum bonum sit quam summum hominis bonum vel summum
49 211|            summum hominis bonum vel summum malum quam summum hominis
50 211|         bonum vel summum malum quam summum hominis malum, determinetur. ~
51 213|                    212 Philosophus: Summum utique bonum apud omnes
52 214|                                 213 Summum vero malum summam cuiuscumque
53 214|     cruciatum autumo, hominis autem summum bonum vel summum malum eius,
54 214|      hominis autem summum bonum vel summum malum eius, sicut supra
55 214|         intelligo. Hoc itaque inter summum bonum et summum hominis
56 214|        itaque inter summum bonum et summum hominis bonum referre arbitror,
57 214|         sicut ex praemissis liquet, summum bonum Deus ipse est vel
58 214|            non aliunde, beatus est: summum autem hominis bonum illa
59 214|       quoquo modo aliter contingat. Summum vero malum summa est, ut
60 214|         poena pro meritis suscepta. Summum autem hominis malum quoscumque
61 216|  Christianus: Quantum percipio, tam summum malum quam summum hominis
62 216|     percipio, tam summum malum quam summum hominis malum non nisi poenas
63 218|           Poenae itaque illae, quas summum malum vel summum hominis
64 218|        illae, quas summum malum vel summum hominis malum nuncupas,
65 218|             concedere videaris esse summum malum. Qua enim ratione
66 218|             malum. Qua enim ratione summum malum vel summum hominis
67 218|            ratione summum malum vel summum hominis malum dicas, quod
68 222|           si bonam et iustam poenam summum hominis malum esse statuamus,
69 222|     statuamus, ideo quod bonum est, summum eius malum esse concedamus.
70 223|            quod bonum est, concedas summum hominis malum esse, quamvis
71 223|             quae bona est et iusta, summum illud malum esse non abnuas.
72 225|              quomodo poenam hominis summum eius malum nuncupas, qua,
73 226|          sententiam, quid videlicet summum hominis malum censeas appellandum? ~
74 227|           potest, sicut e contrario summum eius bonum, per quod eum
75 229|                    228 Christianus: Summum eius odium vel summa dilectio
76 229|          qui simpliciter ac proprie summum bonum dicitur, displicere
77 230|            quae vera est beatitudo, summum hominis bonum recte sit
78 231|          Philosophus: Placet itaque summum hominis bonum sive malum
79 233|          cum videlicet illud omnino summum bonum sit simplex? Nec umquam
80 237|         definias, utrum hoc hominis summum bonum, illam dico videlicet
81 237|             accidens dici conveniat summum substantiae bonum, tamquam
82 240|       melior censeatur aut dignior, summum tamen hominis bonum id non
83 240|           solus proprie et absolute summum bonum dicitur, summum etiam
84 240|      absolute summum bonum dicitur, summum etiam hominis bonum esse
85 241|             nos ita beatos efficit, summum hominis dicendus est bonum. ~
86 266|      diligenter aperias. Sicut enim summum hominis bonum eo amplius
87 266|           cognitum; ita e contrario summum malum eo magis erit vitandum,
88 278|           noverimus. Sed quia, quid summum bonum sit vel summum malum,
89 278|           quid summum bonum sit vel summum malum, nondum videtur satis