1-alter | altio-concu | conde-dispo | dispu-grava | grave-labor | lacta-ordin | origi-pugna | pulch-stult | suade-zelus
bold = Main text
Paragraphus grey = Comment text
1 1 | 1 Aspiciebam in visu noctis
2 10 | 10 Pudet namque homines de
3 100 | 100 Quasi ergo haec signa quaerere
4 101 | 101 Christianus: Immo post tantorum
5 102 | 102 Philosophus: Nec eorum auctoritati
6 103 | 103 Iam tunc enim legis naturalis
7 104 | 104 Christianus: Adiunge et
8 105 | 105 Philosophus: Atque utinam,
9 106 | 106 Christianus:Utait ille maximus
10 107 | 107 Philosophus: Quid et de
11 108 | 108 Unde et Boetius vester tam
12 109 | 109 "Disciplinam disciplinarum,
13 11 | 11 Quos etiam adeo praesumptuosos
14 110 | 110 Christianus: Nemo certe
15 111 | 111 Tecum vero tanto minus ex
16 112 | 112 Philosophus: Immo quia placet
17 113 | 113 Christianus: Approbo tecum,
18 114 | 114 Philosophus: Summum bonum
19 115 | 115 Christianus:Utquid, obsecro,
20 116 | 116 Philosophus: Non, ut plerique
21 117 | 117 Christianus: Esto, ut aestimas,
22 118 | 118 Philosophus: Nulla aut parva,
23 119 | 119 Christianus: Una itaque
24 12 | 12 Iudaeus: Duos quidem simul
25 120 | 120 Philosophus: Sic aestimo. ~
26 121 | 121 Christianus: Et quam, rogo,
27 122 | 122 Philosophus: Ipsum prorecto
28 123 | 123 Christianus: Et quem esse
29 124 | 124 Philosophus: Beatum quasi
30 125 | 125 Christianus: Numquid de
31 126 | 126 Philosophus: Ita equidem,
32 127 | 127 Christianus: Numquid illius
33 128 | 128 Philosophus: Quies quidem
34 129 | 129 Christianus: Quid, si sumus? ~
35 13 | 13 Philosophus: Assentio. ~
36 130 | 130 Philosophus: Utique beatiores,
37 131 | 131 Christianus: Illam, ut dixi,
38 132 | 132 Philosophus: Ita omnibus
39 133 | 133 Christianus: Quo igitur
40 134 | 134 Philosophus: Utique beatiores,
41 135 | 135 Aliter nequaquam recipimus.
42 136 | 136 Christianus: Egestatem,
43 137 | 137 Morsautem mala, quia stipendium
44 138 | 138 Philosophus: Quorsum, obsecro,
45 139 | 139 Christianus: Ut eam, inquam,
46 14 | 14 Iudaeus: Hoc autem unum
47 140 | 140 Philosophus: Certe, ut verum
48 141 | 141 Christianus: Ecce ad hoc
49 142 | 142 Philosophus: Sic profecto
50 143 | 143 Christianus: Immo longe,
51 144 | 144 Philosophus: Id, obsecro,
52 145 | 145 Christianus: Nemo recte
53 146 | 146 Philosophus: Non hoc loco
54 147 | 147 Christianus: Sed nec summum
55 148 | 148 Philosophus: Ita profecto
56 149 | 149 Christianus: Quaero igitur,
57 15 | 15 Philosophus: Et hoc quoque
58 150 | 150 Philosophus: Quid si ita
59 151 | 151 Christianus: Immo, quia
60 152 | 152 Philosophus: Sustine paululum,
61 153 | 153 Christianus: Approbo et
62 154 | 154 Philosophus: Memento, inquam,
63 155 | 155 Christianus: Nunc primo
64 156 | 156 Philosophus: Siquidem in
65 157 | 157 Christianus: Revera, si
66 158 | 158 Unde volo, ut attendas,
67 159 | 159 Philosophus: Ne gravet te,
68 16 | 16 Iudaeus: Dominus ipse, qui
69 160 | 160 Christianus: Non gravaret,
70 161 | 161 Philosophus: Quid si summum
71 162 | 162 Christianus: Ecce secundum
72 163 | 163 Philosophus: Ita aestimo,
73 164 | 164 Christianus: Quoniam nunc
74 165 | 165 Philosophus: "Virtus", inquiunt, "
75 166 | 166 Christianus: Hoc ad praesens
76 167 | 167 Philosophus: Iustitia itaque
77 168 | 168 Quisquis igitur in hac constans
78 169 | 169 Temperantia est rationis
79 17 | 17 Philosophus: Sic profecto
80 170 | 170 Cui profecto rationi ipsam
81 171 | 171 Christianus: Immo, quia
82 172 | 172 Philosophus: Ad iustitiam
83 173 | 173 Quid sit reverentia. ~
84 174 | 174 Reverentiam eam partem iustitiae
85 175 | 175 Quid beneficentia. ~
86 176 | 176 Beneficentia vero est, per
87 177 | 177 Misericordiam autem, a miseris
88 178 | 178 Quid sit veracitas. ~
89 179 | 179 Veracitas est, per quam
90 18 | 18 Iudaeus: Omnes quidem homines,
91 180 | 180 Quid vindicatio. ~
92 181 | 181 Vindicatio est ille constans
93 182 | 182 Uni quippe vacat studiis
94 183 | 183 . . . Hi mores, haec duri
95 184 | 184 Secta fuit, servare modum
96 185 | 185 Naturamque sequi patriaeque
97 186 | 186 Nec sibi, sed toti genitum
98 187 | 187 Et post aliqua: ~
99 189 | 188 In commune bonus. ~
100 190 | 189 Quippe quod propriis quis
101 19 | 19 Philosophus: Hanc nobis
102 191 | 190 Sunt, qui partes iustitiae
103 192 | 191 De naturali sive positiva
104 193 | 192 Oportet autem in his, quae
105 194 | 193 Ipsae quoque leges, quas
106 195 | 194 De partibus fortitudinis. ~
107 196 | 195 Fortitudo itaque nobis partibus
108 197 | 196 Quid magnanimitas. ~
109 198 | 197 Magnanimitas vero est, qua
110 199 | 198 Quid tolerantia. ~
111 200 | 199 Tolerantia autem est, qua
112 2 | 2 Ego super haec itaque vehementer
113 20 | 20 Iudaeus: Lex ista, quam
114 201 | 200 De partibus temperantiae. ~
115 202 | 201 Temperantiae vero, quantum
116 203 | 202 Quid humilitas. ~
117 204 | 203 Humilitas est, per quam
118 205 | 204 Quid frugalitas. ~
119 206 | 205 Frugalitas vero est superfluae
120 207 | 206 Sic et mansuetudo frenum
121 208 | 207 Et notandum, quod, cum iustitia
122 209 | 208 Intemperantia quoque temperantiae
123 210 | 209 Puto autem me in praesentiarum
124 21 | 21 Servus sum cuiusdam domini,
125 211 | 210 Christianus: Sic profecto
126 212 | 211 Regressio ad intermissam
127 213 | 212 Philosophus: Summum utique
128 214 | 213 Summum vero malum summam
129 215 | 214 De summo malo. ~
130 216 | 215 Christianus: Quantum percipio,
131 217 | 216 Philosophus: Ita utique. ~
132 218 | 217 Christianus: At profecto
133 219 | 218 Philosophus: Meminisse te
134 220 | 219 Sed neque illum fortassis
135 22 | 22 Quid mihi laudas faciendum
136 221 | 220 Sic nec singuli homines,
137 222 | 221 Sicut igitur hominem quemlibet,
138 223 | 222 Christianus: Esto modo,
139 224 | 223 Philosophus: Certe, ut aestimo,
140 225 | 224 Christianus: Cum igitur
141 226 | 225 Philosophus: Placet itaque,
142 227 | 226 Christianus: Illud utique,
143 228 | 227 Philosophus: Et quae, obsecro,
144 229 | 228 Christianus: Summum eius
145 230 | 229 Sic e contrario quicumque
146 23 | 23 Philosophus: Certe tu ipse
147 231 | 230 Philosophus: Placet itaque
148 232 | 231 Christianus: Nescis, quod
149 233 | 232 Philosophus: Quomodo, quaeso,
150 234 | 233 Christianus: Non utique
151 235 | 234 Philosophus: Numquid illam
152 236 | 235 Christianus: Nequaquam utique
153 237 | 236 Philosophus: Illud quoque,
154 238 | 237 Christianus: Cum accidentia
155 239 | 238 Utrum autem dilectio illa,
156 240 | 239 Quamvis enim nostra substantia
157 24 | 24 Iudaeus: Multae, sicut ipse
158 241 | 240 Cuius videlicet illa, quam
159 242 | 241 Philosophus: Placet utique
160 243 | 242 Christianus: Omnium, quae
161 244 | 243 Ipsa quoque etiam poena
162 245 | 244 Philosophus: Illud quoque,
163 246 | 245 Christianus: Qui Deum ubique
164 247 | 246 Sicut autem in omnibus locis
165 248 | 247 Quippe cum claritas solis
166 249 | 248 Namet ignem, qui ceteris
167 250 | 249 A quo quidem paradiso ne
168 25 | 25 Hac ratione liquidum esse
169 251 | 250 Unde Satan veniens inter
170 252 | 251 Sic quippe Deus ubique per
171 253 | 252 Nonnumquam ad nos descendere
172 254 | 253 Philosophus: Miror te rationibus
173 255 | 254 Christianus: Propositum
174 256 | 255 Philosophus: Certe nec istud
175 257 | 256 Christianus: Si prophetizare
176 258 | 257 Cuius profecto si communem
177 259 | 258 Sicut minime eum corporalem
178 260 | 259 Quod autem Dominus noster
179 26 | 26 Nonne in omnes dispersi
180 261 | 260 Quod tamen ad dexteram Patris
181 262 | 261 Quod vero de splendore lunae
182 263 | 262 Quae est ista terra ab his,
183 264 | 263 Tum quippe perfecte, tunc
184 265 | 264 Quod si etiam de luce solis
185 266 | 265 Philosophus: Quantum video,
186 267 | 266 Christianus: Hinc quippe
187 268 | 267 Quis est sanctorum corporalis
188 269 | 268 Tam ex Veteri quam ex Novo
189 270 | 269 Cum enim terras super aquas
190 27 | 27 Christiani vero, quia, ut
191 271 | 270 Namet iuxta eorum existimationem
192 272 | 271 Denique quis malorum hominum
193 273 | 272 Aut cum modo nobis morientibus,
194 274 | 273 Quid enim magis iustitiae
195 275 | 274 Legimus et nonnullas defunctorum
196 276 | 275 Philosophus: Aeque, ut video,
197 277 | 276 Christianus: Et sic certe
198 278 | 277 Philosophus: Et hinc equidem
199 279 | 278 Christianus: Quantum aestimo,
200 280 | 279 Quantum tamen mihi nunc
201 28 | 28 Ipsa quoque legis praecepta,
202 281 | 280 Philosophus: Hic paululum
203 282 | 281 Christianus: Difficillimum
204 283 | 282 Philosophus: Et ratione
205 284 | 283 Quare ergo, inquam, cum
206 285 | 284 Christianus: Commune proverbium
207 286 | 285 Unde autem et ad illud veniamus,
208 287 | 286 Et (quod dictu mirabile
209 288 | 287 Cum enim diceret Dominus:
210 289 | 288 Ac si aperte dicat: Opportunum
211 29 | 29 Philosophus: Revera zelus
212 3 | 3 Respondens autem Philosophus: "
213 30 | 30 Iudaeus: Et hoc ego libenter
214 31 | 31 Philosophus: Constat ante
215 32 | 32 Sed et Noe, sicut scriptum
216 33 | 33 Ex quo liquide colligitur,
217 34 | 34 Quod quidem perire, si de
218 35 | 35 Quodcumque autem horum eligatis,
219 36 | 36 Non discrete profecto peroravit,
220 37 | 37 Item: Te elegit Dominus,
221 38 | 38 Et rursum: Dabit pluviam
222 39 | 39 Ecce in remuneratione implendae
223 4 | 4 Contuli diu cum utrisque
224 40 | 40 Iob quoque gentilem, quem
225 41 | 41 Quomodo vos peculiarem populum
226 42 | 42 Iudaeus: Multa continue
227 43 | 43 Etsi concederemus nunc quoque
228 44 | 44 Unde bene Abrahae et semini
229 45 | 45 Sciebat quippe Dominus duram
230 46 | 46 Quod tamen circumcisionis
231 47 | 47 Unde et Deum specialiter
232 48 | 48 Quod si etiam humanae culpae
233 49 | 49 Qui vero ex Scriptura convincere
234 5 | 5 Ac deinde tamquam adulationis
235 50 | 50 Quod etiam induxisti: Pactum
236 51 | 51 Quod vero Iob gentilem in
237 52 | 52 Quod etiam obiectum est
238 53 | 53 Sanctificat autem profecto,
239 54 | 54 Ecce aperte Dominus profitetur
240 55 | 55 Quam perfectam autem Dei
241 56 | 56 In tantum vero dilectionem
242 57 | 57 De quibus nunc aliqua proferamus:
243 58 | 58 Ex his itaque perpende,
244 59 | 59 Sed sicut loco nos Dominus
245 6 | 6 Tum ego: "Non ambio" inquam, "
246 60 | 60 Quod vero Dominus in remuneratione
247 61 | 61 Perfectum quippe est, cui
248 62 | 62 Philosophus: Miror te legis
249 63 | 63 Unde et cum dicitur Deus
250 64 | 64 Quod si etiam divina beneficia
251 65 | 65 Noe vero propter iustitiam
252 66 | 66 Quae quidem ab ipso Noe
253 67 | 67 Novitamen legis quaedam
254 68 | 68 Unde cum ait quodam loco:
255 69 | 69 De his autem advenis, qui
256 7 | 7 Philosophus: "Meum est",
257 70 | 70 Quod vero praecepto circumcisionis
258 71 | 71 Alioquin multum incongrue
259 72 | 72 Quod vero aeternam quoque
260 73 | 73 Miror etiam, quod non attendis
261 74 | 74 Sufficiebat quippe Domino
262 75 | 75 Numquid et rex Ezechias
263 76 | 76 Patet igitur ex praemissis,
264 77 | 77 Neque enim sine istis quidquam
265 78 | 78 Cordis sacrificium, non
266 79 | 79 Lex quippe vestra, quae
267 8 | 8 Quales quidem philosophorum
268 80 | 80 Quid vero haec, obsecro,
269 81 | 81 Quae vero manifesta sunt
270 82 | 82 Haec me super animae meae
271 83 | 83 Iudex Asserunt ambo nostri
272 84 | 84 In quo omnes pariter assenserunt
273 85 | 85 Philosophus: Te nunc, Christiane,
274 86 | 86 Christianus: Miror te ab
275 87 | 87 Philosophus: Nonnumquam
276 88 | 88 Christianus: Ignoscendum
277 89 | 89 Philosophus: Nihil hoc consilio
278 9 | 9 Quod enim mirabile est,
279 90 | 90 Quod profecto de legislatore,
280 91 | 91 Christianus: Certe, ut video,
281 92 | 92 Philosophus: Harum me, ut
282 93 | 93 Christianus: Nunc prorecto,
283 94 | 94 Philosophus: Assentio, quod
284 95 | 95 Christianus: Huius, ut arbitror,
285 96 | 96 Philosophus: Placet utique
286 97 | 97 Christianus: Gaudeo te huius
287 98 | 98 Philosophus: Recte, inquam,
288 99 | 99 Namet Iudaei, inquit, signa
289 31 | acceptissimos Deo exstitisse, utpote Abel, Henoch, Noe, et filios
290 7 | fidem quidquid dicatur, abhorreant; et consuetudinem in naturam
291 28 | illi a nobis procuratas abhorrent. Vino quoque ab aliis procurato
292 53 | in medio vestri, et non abiciet vos anima mea. Et alibi:
293 267 | contrario, quod peius est, per abiectionem sui dicitur infimum. Multa
294 165 | quam post agnitam retrorsum abire." Prudentia itaque sicut
295 285 | ea, quae Iob possidebat, ablata videmus, et tamen haec a
296 223 | summum illud malum esse non abnuas. Sed iterum quaero, cum
297 46 | circumcisio in carne semel facta aboleri iam non potest, sic nequaquam
298 45 | circumcisionis signum gentibus abominabile videtur, ut, si nos eorum
299 79 | contrahit? Quem tamen adeo abominabilera censet lex, ut lectus, in
300 105 | vel quamlibet patentem abominationem praedicet, quis eam valebit
301 263 | praesentia sic illuminabit abscondita tenebrarum, ut ipsa etiam
302 21 | praecepisse omnibus servis suis me absente, quod ego ignoro, quod et
303 108 | auctoritatis vel scripto absentis facilius iudicetur quam
304 28 | procurato omnes pariter abstinemus. Ex quo liquidum esse constat,
305 74 | patris sui, vino in perpetuum abstinentes tam praecepta Moysis quam
306 66 | ipso Noe inchoantes, cui de abstinentia sanguinis prior lex instituta
307 74 | contaminaretur, vos quoque a nostro abstinetis vino. Sed et Rechabitae
308 100 | rationibus plurimum nitebantur et abundabant, omnium videlicet liberalium
309 91 | per singula novae legis abundantiam prosecutus, quae morali
310 156 | alius alio magis in caritate abundat, cum haec omnia caritas
311 91 | exorsus discipulis ait: Nisi abundaverit iustitia vestra, etc. Et
312 5 | memoriae tuae thesaurus abundet, praeter consueta scholarum
313 10 | quippe libenter ad conflictum accedit, qui de propriis viribus
314 232 | in eius dilectionem nos accendat. Si igitur inter homines
315 285 | extollatur vel alius invidia hinc accendatur. Sic itaque malum de bono
316 25 | nostram in eum caritatem accendit, qui adeo de nostra sollicitus
317 84 | pariter assenserunt eodem accensi desiderio discendi. ~
318 167 | Hic vero iustitiae zelo accensus nec in filio filium suum,
319 269 | dicuntur, quae quasi carcerem acceperunt. Hinc et aeriae dicti sunt
320 31 | proximi, iustitiam coluisse et acceptissimos Deo exstitisse, utpote Abel,
321 164 | et ad summum eius malum accessisse videris et eorum insuper
322 177 | poenae. Denique, quicquid accidat, dolori animum submittere,
323 239 | quae non inest omnibus, nec accidentalem, quae, postquam adfuerit,
324 79 | quoque, cum naturaliter accidentem menstruorum patitur fluxum,
325 240 | nostra substantia quolibet accidenti suo melior censeatur aut
326 238 | 237 Christianus: Cum accidentia eisque subiectas substantias
327 239 | nostram minuat? Ac si, quae de accidentibus et substantialibus formis
328 26 | Dei odio nobis autumant accidisse, et iustae imputant ultioni,
329 43 | ipse induxisti, nonnullas accipe rationes! Quamdiu fideles
330 257 | ut vulgus, quae dicuntur, acciperes. ~
331 4 | altercatio nostra finem acciperet, nec quemquam nisi in aliqua
332 77 | populus, et loquar;Israel, non accipiam de domo tua vitulos neque
333 265 | corporaliter, non mystice tantum accipiamus, ad gloriam Conditoris potius
334 167 | carnis, sed in fructu prolis accipiatur. Quod tam verbo quam opere
335 258 | divinitate dicuntur, non dubites accipienda. Cum itaque Isaiam audis
336 158 | aliquis vir bonus, non aliter accipiendum videtur, nisi generaliter
337 38 | multis et ipse a nullo faenus accipies. ~
338 108 | praemissa subintulit: Petite, et accipietis, quaerite, et invenietis,
339 108 | Omnis enim, qui petit, accipit, et qui quaerit, invenit,
340 74 | vitae tantum praesentis accommodare. Quod vero perfectionem
341 81 | animae salutem intelligas accommodari. Et cum talium peccata condonari
342 79 | ad hanc vitam corporalem accommodat cuncta, ut nihil secundum
343 8 | quidem res teneris auribus accommodatas saepe philosophiae senior
344 154 | subtilitas, alia, cum ad omnes accommodatur oratio. Quam ob rem, ut
345 81 | ipsum inde per confessionem accusare, iam in hoc ipso, quod culpa
346 193 | vindictarum vel in examinandis accusationibus sententiae iudiciorum, cum
347 105 | aeque stultis sicut et sanis acquiescamus? Si enim fides ratione minime
348 110 | acquiescitur, nisi cur acquiescendum ratione praemissa. Quae
349 110 | his, quae dubia fuerint, acquiescitur, nisi cur acquiescendum
350 162 | meministi, ipsi nostris acquirimus meritis, per quae videlicet
351 52 | beatam et immortalem vitam acquirit, constat praecipue et hanc
352 275 | huius elementi cruciatus acrior videtur. Id quoque plurimum
353 75 | manifesta utilitate sunt acta, quae nequaquam in praeceptis
354 5 | Quod vero ingenii tui sit acumen, quantum philosophicis et
355 5 | Quanto igitur ingenii te acumine et quarumlibet scientia
356 271 | coelo, ubi quo purior tanto acutior et vehementior ardet ignis
357 60 | tantum facito Domino, nec addas quidquam nec minuas. ~
358 85 | doctrinae perfectionem eis non adderetur. Quod quidam nostrorum in
359 60 | ego doceam te, etc. Non addetis ad verbum, quod loquor vobis,
360 7 | quaedam exteriorum signorum addidit praecepta, quae nobis omnino
361 287 | ei gratias ostendit, cum addit: Si t nomen Domini benedictum.
362 71 | Illud quoque, quod novissime additam sententiam consummat: Masculus,
363 58 | instituerint. Quae quidem additio non tam ad sanctorum morum
364 4 | altercatione nondum finem adepta partium suarum rationes
365 60 | priores antea constabat adeptos esse. Denique, quanta legis
366 264 | omnibus Deus erit, ubi, cum aderit, quod perfectum est, evacuabitur,
367 239 | accidentalem, quae, postquam adfuerit, abesse non potest. Unde
368 51 | ipsorum posteri, si qui Deo adhaererent, circumcisionis exemplum
369 141 | praecepta vel exhortationes adhibentur, ut spe illius supernae
370 105 | ubi rationem non licet adhibere. Dicat idolatra de lapide
371 141 | aliquam ibi exhortationem adhibitam esse. Dominus autem Iesus,
372 53 | nos ad oboedientiam legis adhortaretur, ait: Ego enim sum Deus
373 158 | Unde et illa est Veritatis adhortatio: Cum feceritis omnia, quae
374 141 | spe meliori ad virtutes adhortatur, cum vos potius virtutes
375 70 | vobis omne masculinum, atque adiecisset: omne masculinum in generationibus
376 219 | quippe generum permutatio in adiectivis nominibus sensum variat,
377 158 | est per caritatem legem adimpleri, non omnes in caritate pares
378 158 | in his etiam, qui legem adimpleverint nec transcenderint, impar
379 28 | mactaverimus et diligenter adipe et venis purgaverimus, quod
380 277 | definire, dummodo haec adipisci possumus aut vitare. ~
381 163 | alia quisquam via hoc nomen adipiscitur. Sic e contrario nullum
382 43 | non tamen haec superflue adiuncta esse concedendum est, sed
383 273 | nullo extrinsecus tormento adiuncto? ~
384 73 | tantum vita celebrantur, lex adiungere solet: Legitimum sempiternum
385 179 | scilicet promissioni perversum adiungit factum nec cessando ab opere
386 248 | propinquitate ad illuminandum adiuvari credendum est. ~
387 108 | sufficit opera, et volentes adiuvat, ut possint, qui hoc ipsum
388 256 | ubique beatos efficiat nullo adminiculo, nulla loci qualitate vel
389 264 | angelicus vel humanus in administratione aliqua, nulla potestas in
390 264 | vel ad aliquam proficit administrationem, imperfecte agit, quia solus
391 264 | ubi omnium sensuum, omnium administrationum cessabunt officia, cum erit
392 2 | super haec itaque vehementer admirans, quis in haec ipsos induxerit
393 277 | opera nisi magnifica et admiratione plena. Superfluum autem
394 154 | prudentia. Sed, ne quis sit admiratus, cur, cum inter omnes philosophos
395 81 | deliquerat, caret reatu, admittit, et poena eius perpetua
396 161 | adversi vel prosperi eis sit admixtum, cum alios duos talibus
397 47 | instrumento se sanctificari Domino admoneantur, ut sic videlicet interius
398 54 | sicut est hodie, statim adnexuit: Eritque nostri misericors,
399 112 | oportet, quoad possumus, adnitamur et verioris ethicae documentis
400 140 | virtutes esse, quibus hic adornamur. De quibus postmodum diligentius
401 219 | dicendus est, nisi qui bonis adornatus est moribus. Bona autem
402 61 | si desint, conferunt, si adsint, praepediunt? ~
403 5 | 5 Ac deinde tamquam adulationis oleum vendens et caput meum
404 165 | semel adulterium facit, est adulter, sed cum ista voluntas cogitatioque
405 194 | diligere Deum vel proximum, non adulterari, non furari, non homicidam
406 251 | conscriptum est, nequaquam hoc adventu suo a sua relaxatur miseria,
407 177 | in hoc potius iustitiae adversantes, ne illis debitae reddantur
408 140 | rationi impudenter convenit adversari. Sed ibi potius quam hic
409 109 | quaedam ostentatio decipiendi adversarium. Sunt enim multae, quae
410 161 | arbitror, eo quod nihil adversi vel prosperi eis sit admixtum,
411 136 | infirmitatem, mortem et ceteras adversitatum vel passionum molestias
412 258 | Quae est ista domus, quam aedificabitis mihi, et quis est iste locus
413 259 | vosmetipsos domum mihi spiritualem aedificatis? Alioquin cassa est significatio
414 116 | Seneca, ille maximus morum aedificator et continentissimae, sicut
415 259 | homines, cur mihi terreni aedificii quasi necessariam construere
416 136 | inquit, "sanitas, mala est aegritudo": Ipse etiam Dominus de
417 221 | Quorum etiam aliqui, cum aegrotativi vel stulti naturaliter fiant
418 156 | benigna est, caritas non aemulatur, non agit perperam, etc.
419 75 | Ezechias confringendo serpentem aeneum legis transgressor exstitit
420 263 | Apostolus, per speculum et in aenigmate, tunc autem facie ad faciem.
421 236 | praelatum novit, se fieri aequalem Deo aestimaret et ut ipse
422 158 | perit, sed non omnes in illa aequantur. ~
423 89 | confidendum, si moderni scriptores aequare ingeniis antiquos potuerint.
424 158 | existere nec eorum merita aequari debere, ut remuneratio quoque
425 154 | verum etiam in peccatis ita aequat malos, ut omnia peccata
426 256 | venturus promittatur in aera ei obviam occurrentibus.
427 219 | Sicut aliud est dicere hanc aeream statuam esse perpetuam,
428 269 | possint, in quaedam devoluti aeria corpora dicuntur, quae quasi
429 269 | carcerem acceperunt. Hinc et aeriae dicti sunt potestates, quod
430 48 | in huius vitae deiciens aerumnas. Nam et mulier in partu
431 219 | verum est, utpote ipsum aes, cuius perpes et indeficiens
432 214 | tamen non aliud quam ipsum aestimamus, qui ex se ipso, non aliunde,
433 236 | novit, se fieri aequalem Deo aestimaret et ut ipse videlicet sicut
434 117 | 117 Christianus: Esto, ut aestimas, sed hoc, quaeso, aperi,
435 94 | per quae venitur, dignius aestimatis et pervenisse felicius quam
436 6 | rationibus cedis, non pro magno aestimes, si in hoc congressu praevalere
437 158 | qui sic eum accepisse hoc aestimet, ut omnes omnibus in virtutibus
438 259 | positionem intelligas, qua sedere aestimetur, magis quam cum eius angeli
439 271 | offenduntur nec in eodem aestu vel gelu consistentes pariter
440 18 | sunt nec adhuc discretionis aetate pollent, constat eorum hominum
441 161 | hominis, cum ad discretionis aetatem ipse perductus, scienter
442 9 | enim mirabile est, cum per aetatum seriem et temporum successionem
443 141 | ut spe illius supernae et aeternae vitae omnia contemnantur
444 73 | credo te adeo delirare, ut aeternitatis vocabulo vitae quoque futurae
445 271 | eorum existimationem in ipso aethereo coelo, ubi quo purior tanto
446 45 | ut, si nos eorum feminas affectaremus, nullatenus nobis in hoc
447 58 | quam ad Deum dilectionis affectum, ut tuam etiam legem, quam
448 73 | ut ex pluribus aliquid afferamus, exemplum de celebranda
449 96 | similitudinem quasi fuerit afferendum, ut per illas quasi quodam
450 255 | igitur testimonia de nostris affero, non, ut per hoc cogaris,
451 176 | necessitudinibus hominum opem debitam afferre prompti sumus vel indigentibus
452 127 | videlicet eos susceptos nullus affiiget passionis dolor, ut ibi
453 7 | capere valeant, credere se affirmant, ut enim et poeta meminit:
454 177 | videlicet ipsis etiam reis in afflictione positis humano quodam vel
455 128 | cessant corporales istae afflictiones, nos ibi censeas futuros
456 25 | consumere fornacem huius afflictionis concedi debeat. ~
457 28 | iugo legis intolerabiliter affligamur. Quis non ipsum circumcisionis
458 169 | immoderatis ieiuniis nos affligamus, et dura vitium domare cupimus,
459 219 | iustum sit aut bonum sic eum affligi, qui torquetur, non tamen
460 34 | iudicio super omnes mortales affligimini, qua spe in hac legis oboedientia
461 251 | disiuncti non sunt, sic agat, ut alios illuminando beatificet,
462 289 | quorundam scilicet malitiam agatur, per quod omnes salventur,
463 88 | contrariis, ut dixisti, legibus agens consulit dicens: "Si leges
464 124 | omnibus bene et facile se agentem, ut idem sit scilicet beatum
465 260 | Corpus quod corrumpitur, aggravat animam, quoquam ulterius
466 198 | subest causa, quaelibet ardua aggredi sumus parati. ~
467 44 | qua sibi Dominus populum aggregaret et quasi civitatem propriam
468 67 | pluribus observantiis lex aggregat et a ceteris peregrinis
469 165 | vitamus, vel, quod non est, agimus, quam si hoc per ignorantiam
470 165 | viam veritatis, quam post agnitam retrorsum abire." Prudentia
471 170 | distinguere, quo diligentius eas agnoscamus et earum doctrinam per singula
472 76 | te satis Dominum excusare agnoscas, quod cum legis oboedientiam
473 111 | Scripturae auctoritatem minus agnoscis. Nemo quippe argui nisi
474 289 | quid nobis sit necessarium, agnoscit. Unde praecipuum est illud
475 133 | ibi merces recipienda est agonum, si felicius ibi non sit
476 28 | lex infligit? Quaetantaest agrestium lactucarum amaritudo, quas
477 38 | vinum et oleum, fenum ex agris ad pascenda iumenta, et
478 38 | civitate et benedictus in agro. Benedictus fructus ventris
479 27 | est, si vivere licet; nec agros aut vineas aut terrenas
480 264 | itaque, quaecumque imperfecte aguntur, cum ille per se suffecerit,
481 27 | Christiani vero, quia, ut aiunt, eorum Deum interfecimus,
482 59 | quoque beneficii solatio alacriores et securiores in Deum efficeremur,
483 41 | canticum Domini in terra aliena? Ex quo tam opera legis
484 107 | propriis viribus confidentes alienae opis refugium dedignantur.
485 49 | vernaculi quam emptitii et alienigenae pariter circumcisi sunt. ~
486 70 | familiam, quam possident alienigenarum. Qui etiam sententiam dicendo:
487 27 | praecipue superest lucrum, ut alienigenis faenerantes hinc miseram
488 11 | misericordia Dei iudicent alienos et omnibus aliis condemnatis
489 220 | dilectione Dei et vera caritate alienus bonus recte dicitur, sicut
490 283 | consensisti, ipsa, quae dixisti, aliquantulum expedire te volo. ~
491 164 | Christianus: Quoniam nunc aliquantum ad summum hominis bonum
492 25 | auctoritatem a Deo sumeret, cum aliquarum legum institutione malitiam
493 | aliqui
494 165 | sicut fides vel spes, quaem alisaeque ut bonis hominibus conveniunt,
495 | aliunde
496 257 | litteram, sed mystice per allegoriam intelligi scires, non ita,
497 94 | divinationis lectorem plurimum alliciens. Quae, si ita ex documento
498 85 | Philosophus: Te nunc, Christiane, alloquor, ut tu inquisitioni meae
499 4 | iudicem oportebat eligere, ut altercatio nostra finem acciperet,
500 4 | utrisque et nostrae collationis altercatione nondum finem adepta partium
501 271 | complexione, quod uni proficiat, alteri obsit, tam animatis scilicet
|